Ambroży (Podobiedow)

Ambroży
Andriej Podobiedow
Metropolita nowogrodzki i ołoniecki
Ilustracja
Kraj działaniaImperium Rosyjskie
Data i miejsce urodzenia20 listopada 1742
Stogowo
Data i miejsce śmierci21 maja 1818
Nowogród Wielki
Miejsce pochówkuSobór św. Sofii w Nowogrodzie Wielkim
Metropolita nowogrodzki i ołoniecki
Okres sprawowania1818
Wyznanieprawosławne
KościółRosyjski Kościół Prawosławny
InkardynacjaEparchia nowogrodzka
Śluby zakonne12 lutego 1768
Diakonat1768
Prezbiterat22 września 1768
Sakra biskupia5 czerwca 1778
Sukcesja apostolska
Data konsekracji5 czerwca 1778
MiejscowośćStrielna
MiejsceNadmorska Pustelnia Trójcy Świętej i św. Sergiusza z Radoneża
KonsekratorGabriel (Pietrow-Szaposznikow)
WspółkonsekratorzyPlaton (Lewszyn)

Ambroży, imię świeckie Andriej Iwanowicz Podobiedow (ur. 20 listopada 1742 w Stogowie, zm. 21 maja 1818 w Nowogrodzie) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys

Urodził się w rodzinie kapłana prawosławnego służącego w eparchii włodzimierskiej. W 1757 podjął naukę w seminarium duchowny przy Ławrze Troicko-Siergijewskiej, gdzie wśród jego nauczycieli byli metropolita moskiewski Platon (Lewszyn) i przyszły metropolita petersburski Gabriel (Pietrow-Szaposznikow). Po ukończeniu szkoły w 1764 został zatrudniony w seminarium jako wykładowca katechizmu i retoryki, następnie w 1765 przeniesiony na stanowisko bibliotekarza, zaś w 1767 – wykładowcy języka hebrajskiego. 12 lutego 1768 złożył wieczyste śluby mnisze, zaś 22 września tego samego roku został wyświęcony na hieromnicha. Został następnie skierowany do pracy w Akademii Słowiańsko-Grecko-Łacińskiej jako jej prefekt i wykładowca filozofii. W 1774 otrzymał godność archimandryty i został mianowany rektorem Akademii. Równocześnie objął obowiązki przełożonego Monasteru Zaikonospasskiego. W czasie jego przebywania w Moskwie stał się znany jako kaznodzieja, a jego mowa wygłoszona po zabójstwie arcybiskupa moskiewskiego Ambrożego została wydrukowana w językach rosyjskim, francuskim i niemieckim. Caryca Katarzyna II wysoko ceniła duchownego i dzięki jej poparciu został on w 1778 wyświęcony na biskupa.

Chirotonia biskupia Ambrożego (Podobiedowa) miała miejsce w pustelni Trójcy Świętej i św. Sergiusza w Strielnie pod Petersburgiem. Archimandryta Ambroży został wyświęcony na biskupa pomocniczego eparchii moskiewskiej z tytułem biskupa siewskiego. Pełniąc swoje obowiązki, hierarcha szczególnie troszczył się o szkolnictwo duchowne, otwierając w 1778 seminarium w Siewsku i szkoły niższego stopnia w Orle i Briańsku. W 1782 objął katedrę kruticką i możajską, gdzie wspierał seminarium duchowne w Kruticy i otworzył szkoły duchowne w Borowsku i Bielowie.

W 1785 został arcybiskupem kazańskim i swijaskim. Przyczynił się do rozwoju seminarium duchownego w Kazaniu, przekształconego w 1797 w Akademię Duchowną (Ambroży był już wówczas arcybiskupem petersburskim). Wyremontował również miejscowy sobór katedralny. Od 1795, jako stały członek Świątobliwego Synodu Rządzącego, przebywał na stałe w Petersburgu. W 1799 został arcybiskupem petersburskim, estońskim i wyborskim. Rok później eparchie petersburska i nowogrodzka zostały, po rocznej przerwie, ponownie połączone pod jego zarządem. Od 1801 nosił tytuł metropolity. W 1818, po ponownym podziale eparchii, przyjął tytuł metropolity nowogrodzkiego i ołonieckiego i został ordynariuszem eparchii nowogrodzkiej. W tym samym roku zmarł.

Jako metropolita petersburski otworzył szkoły duchowne niższego stopnia w Tichwinie, Starej Russie, Borowiczach, Wałdaju, Ustiużnej, Biełoziersku, Kargopolu i Pietrozawodsku oraz przy monasterach Cyrylo-Biełozierskim oraz Trójcy Świętej i św. Aleksandra Świrskiego. Zreformował również Petersburską Akademię Teologiczną.

Pochowany w soborze Mądrości Bożej w Nowogrodzie.

Bibliografia

Poprzednik
Teofilakt (Gorski)
Rektor Moskiewskiej Akademii Duchownej
1774 – 1778
Następca
Damaskin (Siemionow-Rudniew)
Poprzednik
Samuel (Mysławski)
Biskup kruticki
1782 – 1785
Następca
Eparchia zlikwidowana
Poprzednik
Gabriel (Pietrow-Szaposznikow)
Metropolita nowogrodzki
1818
Następca
Eparchia zlikwidowana

Media użyte na tej stronie