Język staroirlandzki

Goídelc
ObszarIrlandia, Szkocja, Wyspa Man, część Walii
Liczba mówiącychjęzyk wymarły
Pismo/alfabetłacinka
Klasyfikacja genetyczna
Kody języka
ISO 639-1
ISO 639-2sga
Kod ISO 639-3sga
IETFsga
Glottologoldi1245
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Słownik języka staroirlandzkiego
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język staroirlandzki, język staroiryjski – wymarły język z grupy celtyckiej. Najstarsza forma języków goidelskich, dla której istnieje znaczny korpus tekstowy. Pochodzi z języka prairlandzkiego. Wywodzą się z niego współczesne języki: irlandzki, szkocki i manx. Używany między VI a X wiekiem naszego tysiąclecia, po czym przekształcił się w dialekty średnioirlandzkie.

Po raz pierwszy zaświadczony na marginesach religijnych manuskryptów łacińskich z VI wieku.

Bibliografia


Media użyte na tej stronie

WiktionaryPl nodesc.svg
(c) Wikimedia Foundation, CC BY-SA 3.0

The logo for the Polish language Wiktionary without "Wolny, wielojęzyczny Wikisłownik" ("Free, multilingual, Wiktionary")

.