Mercedes (Formuła 1)

Petronas Mercedes AMG F1
Ilustracja
Pełna nazwaMercedes-AMG Petronas Formula One Team (od 2020)
Aktywna1954–1955, od 2010
SiedzibaBrackley
Ważni ludzie
DyrektorToto Wolff (od 2014)
Dyrektor technicznyJames Allison (od 2017)
KierowcyLewis Hamilton (od 2013)
George Russell (od 2022)
Inne
DebiutGrand Prix Francji 1954
Mistrzostwa
konstruktorów
8 (2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021)
Mistrzostwa
kierowców
9 (1954, 1955, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020)
Strona internetowa

Mercedes – niemiecki zespół, konstruktor i dostawca silników Formuły 1, aktywny w latach 1954–1955 i od 2010 roku, po przejęciu Brawn GP. Mistrzami świata kierowców w barwach Mercedesa byli Juan Manuel Fangio, Nico Rosberg i Lewis Hamilton. Ponadto zespół zwyciężał ośmiokrotnie z rzędu w klasyfikacji konstruktorów (w sezonach 2014-2021), stając się jednym z utytułowanych zespołów Formuły 1.

Historia

Grand Prix

Manfred von Brauchitsch w Mercedesie W125 podczas Grand Prix Doningtonu 1937

Początki marki Mercedes w sporcie są ściśle związane z osobą Emila Jellinka, który zamówił w firmie Daimler serię 36 samochodów wyścigowych, nazwanych przezeń Mercedes 35 PS. Pojazdem marki Mercedes Camille Jenatzy wygrał w 1903 roku Puchar Gordona Bennetta. W 1906 roku Mercedes wystawił fabryczny zespół na Grand Prix Francji, który tworzyli Jenatzy, Vincenzo Florio i Mariaux. Na Grand Prix Francji 1908 Mercedes przygotował nowe samochody z silnikami o pojemności 12,8 litra dla Willy Pögego i Christiana Lautenschlagera, który wygrał te zawody. W 1911 roku Ralph DePalma był drugi w Pucharze Vanderbilta, a rok później wygrał puchar. Po wyprodukowaniu nowego samochodu z silnikiem 4,5 litra Mercedes zdominował Grand Prix Francji 1914, które zwyciężył Lautenschlager przed Louisem Wagnerem i Otto Salzerem. W 1915 roku za sprawą DePalmy Mercedes zwyciężył wyścig Indianapolis 500[1].

Ze względu na przegraną Niemców w I wojnie światowej Mercedes nie był w stanie powrócić do wyścigów aż do 1922 roku, kiedy to Giulio Masetti wygrał przedwojennym egzemplarzem wyścig Targa Florio. W latach 1923–1924 Mercedes wystawiał swoje samochody w Indianapolis 500 i wyścigach Grand Prix, z czego zrezygnował do śmiertelnym wypadku Louisa Zborowskiego w Grand Prix Włoch 1924. Po połączeniu się z Daimlerem i utworzeniu w 1926 roku nowej marki Mercedes-Benz, nowy prezes Wilhelm Kissel zatrudnił Alfreda Neubauera na stanowisko dyrektora działu wyścigowego. Początkowo firma korzystała z modelu SSK, który uczestniczył m.in. w wyścigu 24h Le Mans i którym Rudolf Caracciola wygrał w 1931 roku Grand Prix Niemiec i Avusrennen[1].

W 1933 roku Hans Niebel otrzymał zlecenie zaprojektowania nowego samochodu Grand Prix, czego efektem był model W25. Ten samochód wygrał w swoim debiucie, co miało miejsce w Eifelrennen w 1934 roku. W tamtym sezonie Mercedes zwyciężył ponadto w Grand Prix Włoch i Grand Prix Hiszpanii. W sezonie 1935 rywalizujący Mercedesami Rudolf Caracciola i Luigi Fagioli wygrali łącznie dziesięć wyścigów, a mistrzostwo Europy zdobył wówczas Caracciola. W 1937 roku Caracciola za sprawą zaprojektowanego przez Rudolfa Uhlenhauta modelu W125 zdominował sezon. Niemiec zdobył mistrzostwo również w sezonie 1938, rywalizując modelem W154[1].

Formuła 1

Po zakończeniu II wojny światowej Mercedes stracił większość fabryk. Mimo to w 1951 roku Neubauer wystawił trzy przedwojenne samochody w wyścigach Formuły Libre w Argentynie. Zachęcony nowymi przepisami Formuły 1 ograniczającymi pojemność silnika do 2,5 litra, Neubauer zatrudnił mistrza świata Juana Manuela Fangio i wystawił trzy Mercedesy W196 na Grand Prix Francji 1954. Mercedes odniósł podwójne zwycięstwo w debiucie, ponieważ ten wyścig wygrał Fangio przed Karlem Klingiem. Ponadto w sezonie 1954 Fangio wygrał jeszcze trzy inne wyścigi i zdobył tytuł mistrzowski. W roku 1955 nowym kierowcą zespołu został Stirling Moss. Swój trzeci tytuł zdobył wówczas Fangio, wygrywając cztery wyścigi, zaś wicemistrzem został Moss[2]. Jednakże po tragedii w wyścigu 24h Le Mans, w wyniku której zginęło ponad 80 osób, Mercedes wycofał się ze sportów motorowych[1].

W latach 1954–1955 Mercedes uczestniczył w dwunastu wyścigach, z czego wygrał dziewięć[2].

Powrót do Formuły 1

W listopadzie 2009 roku Mercedes ogłosił powrót do Formuły 1 po wykupieniu wspólnie z Aabar Investments 75,1% udziałów w Brawn GP. Tytularnym sponsorem zespołu został Petronas, a jego szefem pozostał Ross Brawn. Kierowcami zostali Nico Rosberg z Williamsa oraz powracający do Formuły 1 po przerwie Michael Schumacher. Z uwagi na brak rozwoju w sezonie 2009, model MGP W01 nie okazał się tak udany, jak jego poprzednik. W 2010 roku Mercedes zajął czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów, wyraźnie ustępując Red Bullowi, McLarenowi i Ferrari. Co więcej, charakterystyka pojazdu nie odpowiadała Schumacherowi, który został zdominowany przez Rosberga. W sezonie Rosberg zdobył trzy podia i prawie dwa razy więcej punktów od Schumachera. Pod koniec roku Mercedes wykupił od Rossa Brawna pozostałe udziały w zespole[2]. W sezonie 2011 Mercedes wciąż nie był w stanie nawiązać walki z czołowymi trzema zespołami, ponadto jego kierowcy nie zdobyli wówczas żadnego podium[3].

Przed startem sezonu 2012 kontrowersyjnym elementem stał się tylny spojler modelu F1 W03, bezskutecznie oprotestowany przez Red Bulla i Lotusa[4]. Tym samochodem Rosberg wygrał Grand Prix Chin, co było pierwszym zwycięstwem Mercedesa w Formule 1 od 1955 roku. Brak regularności spowodował jednak, iż Mercedes zajął piąte miejsce w klasyfikacji[2][5]. W trakcie sezonu Schumacher ogłosił zakończenie kariery. Miejsce Niemca w Mercedesie zajął Lewis Hamilton[6].

Przed sezonem 2013 w zespole doszło do wielu zmian personalnych. Jeszcze w 2011 roku nowymi pracownikami Mercedesa zostali projektanci: Aldo Costa i Geoff Willis[7], a na początku 2013 roku Toto Wolff zastąpił długoletniego pracownika Mercedesa, Norberta Hauga[8]. Mercedes F1 W04 okazał się konstrukcją bardziej udaną od poprzednich. Rosberg i Hamilton wywalczyli tym pojazdem trzy zwycięstwa i dziewięć podiów, a Mercedes zdobył wicemistrzostwo konstruktorów, ulegając jedynie Red Bullowi[2][9]. Pod koniec sezonu Brawn opuścił zespół, a role kierownicze objęli w Mercedesie Toto Wolff i Paddy Lowe[10].

Przepisy na sezon 2014 znosiły wolnossące silniki 2,4 litra na rzecz turbodoładowanych hybrydowych jednostek o pojemności 1,6 litra[11]. Najlepszym samochodem w tych okolicznościach okazał się Mercedes F1 W05 Hybrid, który zdominował mistrzostwa. Hamilton wygrał jedenaście wyścigów, a Rosberg pięć[12]. Brytyjczyk zdobył swój drugi tytuł w klasyfikacji kierowców, zaś Mercedes – pierwszy w klasyfikacji konstruktorów[2]. Oparty na F1 W05[13] model W06 Hybrid również był wyraźnie najszybszym samochodem sezonu 2015, a Hamilton i Rosberg wygrali wówczas łącznie szesnaście wyścigów[14]. W 2016 roku Mercedes ponownie był najszybszym samochodem, ustanawiając takie rekordy Formuły, jak najwięcej zwycięstw, pole positions, podiów i punktów w sezonie[15]. Mistrzostwo w klasyfikacji kierowców zdobył Nico Rosberg, który pięć dni po tym sukcesie zakończył karierę[16]. Jego miejsce w Mercedesie zajął Valtteri Bottas[17].

W sezonie 2017 doszło do wielu zmian w aerodynamice samochodów, mających na celu ich przyspieszenie[18]. W tych warunkach czwarte mistrzostwo z rzędu w klasyfikacji konstruktorów zdobył Mercedes. Ponadto mistrzem świata został Lewis Hamilton, który dziewięciokrotnie zwyciężył. Najpoważniejszym konkurentem Hamiltona był wówczas jednak Sebastian Vettel z Ferrari, który stracił do Brytyjczyka 46 punktów. Bottas zajął trzecie miejsce w klasyfikacji[19]. Rok później Hamilton zdobył kolejny tytuł, wygrywając jedenaście wyścigów. Bottas nie zdołał jednak wygrać ani razu i zajął piąte miejsce w klasyfikacji[20]. W sezonie 2019 mistrzem świata został Hamilton, a drugie miejsce w klasyfikacji zajął Bottas; kierowcy ci wygrali wówczas łącznie piętnaście wyścigów[21]. W używanym w sezonie 2020 modelu F1 W11 EQ Performance zastosowany został innowacyjny system DAS[22]. Hamilton ponownie zdobył tytuł mistrza świata, a Bottas zakończył sezon na drugim miejscu. Ponadto w trakcie sezonu w Mercedesie zadebiutował George Russell, który zastąpił Hamiltona w Grand Prix Sakhiru[23].

Dostawca silników

W 1992 roku Mercedes zlecił firmie Ilmor zaprojektowanie silnika dla debiutującego w Formule 1 Saubera. Jednostka, oficjalnie nazwana „Sauber”, okazała się udana i w 1994 Mercedes oficjalnie wszedł do sportu jako dostawca silników Saubera, zakupując również część udziałów w Ilmorze. W 1995 roku Mercedes nawiązał długoletnie partnerstwo z McLarenem. Zwycięstwo Davida Coultharda w Grand Prix Australii 1997 było pierwszym triumfem Mercedesa jako dostawcy silników. W latach 19981999 Mika Häkkinen zdobył tytuł mistrza świata kierowców, a w 1998 roku McLaren został także mistrzem konstruktorów. W 2005 roku Mercedes przejął pełną kontrolę nad firmą Ilmor[24]. W 2008 tytuł mistrza świata zdobył ścigający się samochodem McLaren-Mercedes Lewis Hamilton, a 2009 rok później tytuły zdobyli Jenson Button i Brawn-Mercedes[25].

Wyniki w Formule 1

Źródło: Wyprzedź Mnie![26]

SezonNazwaSamochódSilnikOponyKierowcyPunktyMsc.
1954 Daimler-Benz AGW196
W196R
Mercedes M196 2.5 R8C Argentyna Juan Manuel Fangio
Karl Kling
Hans Herrmann
Hermann Lang
1955Argentyna Juan Manuel Fangio
Karl Kling
Hans Herrmann
Wielka Brytania Stirling Moss
Francja André Simon
Włochy Piero Taruffi
W sezonach 1956-2009 Mercedes nie występował jako konstuktor w Formule 1.
2010Niemcy Mercedes GP Petronas F1 TeamMGP W01Mercedes FO108X 2.4 V8BNiemcy Michael Schumacher
Niemcy Nico Rosberg
2144
2011Niemcy Mercedes GP Petronas F1 TeamMGP W02Mercedes FO108Y 2.4 V8PNiemcy Michael Schumacher
Niemcy Nico Rosberg
1654
2012Niemcy Mercedes AMG Petronas F1 TeamF1 W03Mercedes FO108Z 2.4 V8PNiemcy Michael Schumacher
Niemcy Nico Rosberg
1425
2013Niemcy Mercedes AMG Petronas F1 TeamF1 W04Mercedes FO108F 2.4 V8PNiemcy Nico Rosberg
Wielka Brytania Lewis Hamilton
3602
2014Niemcy Mercedes AMG Petronas F1 TeamF1 W05 HybridMercedes PU106A Hybrid 1.6 V6TPNiemcy Nico Rosberg
Wielka Brytania Lewis Hamilton
7011
2015Niemcy Mercedes AMG Petronas F1 TeamF1 W06 HybridMercedes PU106A Hybrid 1.6 V6TPNiemcy Nico Rosberg
Wielka Brytania Lewis Hamilton
7031
2016Niemcy Mercedes AMG Petronas F1 TeamW07 HybridMercedes PU106C Hybrid 1.6 V6TPNiemcy Nico Rosberg
Wielka Brytania Lewis Hamilton
7651
2017Niemcy Mercedes AMG Petronas MotorsportF1 W08 EQ Power+Mercedes M08 EQ Power+ 1.6 V6TPWielka Brytania Lewis Hamilton
Finlandia Valtteri Bottas
6681
2018Niemcy Mercedes AMG Petronas MotorsportF1 W09 EQ Power+Mercedes M09 EQ Power+ 1.6 V6TPWielka Brytania Lewis Hamilton
Finlandia Valtteri Bottas
6551
2019Niemcy Mercedes AMG Petronas MotorsportF1 W10 EQ Power+Mercedes M10 EQ Power+ 1.6 V6TPWielka Brytania Lewis Hamilton
Finlandia Valtteri Bottas
7391
2020Niemcy Mercedes AMG Petronas F1 TeamF1 W11 EQ PerformanceMercedes M11 EQ Performance 1.6 V6TPWielka Brytania Lewis Hamilton
Wielka Brytania George Russell
Finlandia Valtteri Bottas
5731
2021Niemcy Mercedes AMG Petronas F1 TeamF1 W12 E PerformanceMercedes M12 E Performance V6TPWielka Brytania Lewis Hamilton
Finlandia Valtteri Bottas
613,51

Przypisy

  1. a b c d Mercedes-Benz, GrandPrix.com [dostęp 2021-01-09].
  2. a b c d e f Mercedes, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  3. Mercedes F1 W02, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  4. Jonathan Noble, FIA rejects claims that Mercedes's rear wing is illegal, Autosport, 22 marca 2012 [dostęp 2021-01-09].
  5. Mercedes F1 W03, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  6. Andrew Benson, Lewis Hamilton to leave McLaren after signing Mercedes contract, BBC Sport, 28 września 2012 [dostęp 2021-01-09].
  7. John Beamer, Why Hamilton and Mercedes could surprise in 2013, RaceFans, 14 stycznia 2013 [dostęp 2021-01-09].
  8. Keith Collantine, Haug to step down at Mercedes, RaceFans, 13 grudnia 2012 [dostęp 2021-01-09].
  9. Mercedes F1 W04, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  10. Andrew Benson, Eddie Jordan, Ross Brawn to leave Mercedes at the end of the current F1 season, BBC Sport, 20 października 2013 [dostęp 2021-01-09].
  11. Simon Strang, FIA rubber-stamps new 1.6-litre V6 engine plans to be introduced in 2014, Autosport, 29 czerwca 2011 [dostęp 2021-01-09].
  12. Mercedes F1 W05, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  13. Pete Gill, Lewis Hamilton struggling to tell the difference between the W05 and the W06, Sky Sports, 4 lutego 2015 [dostęp 2021-01-09] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-23].
  14. Mercedes F1 W06, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  15. The 2016 season in numbers, Formula 1, 16 grudnia 2016 [dostęp 2021-01-09].
  16. Andrew Benson, Nico Rosberg retires: World champion quits Formula 1 five days after title win, BBC Sport, 2 grudnia 2016 [dostęp 2021-01-09].
  17. Andrew Benson, Valtteri Bottas to partner Lewis Hamilton at Mercedes in 2017 season, BBC Sport, 16 stycznia 2017 [dostęp 2021-01-09].
  18. Will Tyson, Side-by-side: How the 2017 rules will change F1 design, RaceFans, 10 maja 2016 [dostęp 2021-01-09].
  19. 2017, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  20. 2018, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  21. 2019, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  22. Andrew Benson, Formula 1: Mercedes revolutionary 'DAS' steering remains banned for 2021, BBC Sport, 31 marca 2020 [dostęp 2021-01-09].
  23. 2020, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  24. Ilmor Engineering, GrandPrix.com [dostęp 2021-01-09].
  25. Mercedes, Stats F1 [dostęp 2021-01-09].
  26. Mercedes (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2021-10-11].

Media użyte na tej stronie

Flag of Italy (1946–2003).svg
Flag of Italy from 1946 to 2003, when exact colors were specified.
Flag of Finland.svg
Flaga Finlandii
Flag of Thailand.svg
The national flag of Kingdom of Thailand since September 2017; there are total of 3 colours:
  • Red represents the blood spilt to protect Thailand’s independence and often more simply described as representing the nation.
  • White represents the religion of Buddhism, the predominant religion of the nation
  • Blue represents the monarchy of the nation, which is recognised as the centre of Thai hearts.
Großer Preis von Europa -1954 Nürburgring, Juan Manuel Fangio, Mercedes (3)x.JPG
Autor: Agridecumantes, Licencja: CC BY-SA 3.0
Juan Manuel Fangio w samochodzie Mercedes Benz W196 Monoposto, Grand Prix Europy Formuły 1, Nürburgring, 1 sierpnia 1954
Daimle-Benz AG, 1937.JPG
Autor: James Hamilton, Licencja: CC BY-SA 3.0
Donington Grand Prix 1937. Manfred Von Brauchitsch driving a Daimler-Benz AG.
Nico Rosberg 2010 Malaysia race.jpg
Autor: Morio, Licencja: CC-BY-SA-3.0
Formula One 2010 Rd.3 Malaysian GP: Nico Rosberg (Mercedes GP) during the race.