Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (kat.)
Ilustracja
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, Guido Reni, 1642
Dzień15 sierpnia (kat.)
Typ świętaświęto kościelne nakazane
Religiekatolicyzm
Zwyczajeświęcenie ziół i kwiatów
Znaczeniewzięcie do nieba wraz z ciałem i duszą NMP
Inne nazwyMatki Boskiej Zielnej (Polska)
Matki Boskiej Korzennej (Czechy[1])
Tarnobrzeg, kościół Wniebowzięcia NMP
Wniebowzięcie NMP, Charles Mellin
Wniebowzięcie NMP, Petr Brandl
Rzeźba na fasadzie kościoła w Nowej Wsi
Uroczystość Wniebowzięcia w Lewiczynie w 2012 r.

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, łac. Assumptio Beatissimae Mariae Virginis in caelum – przedmiot wiary chrześcijańskiej dotyczącej wzięcia do nieba z ciałem i duszą Najświętszej Maryi Panny po zakończeniu jej ziemskiego życia. Wiara ta jest obecna w Kościele rzymskokatolickim, dla którego stanowi dogmat wiary z uroczystego nauczania. Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny obchodzona jest w Kościele rzymskokatolickim 15 sierpnia.

Katolicyzm

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest przedmiotem dogmatu Kościoła katolickiego, ogłoszonego przez papieża Piusa XII 1 listopada 1950 r w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (Najszczodrobliwszy Bóg)[2]. Dogmat ten stwierdza, że po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maryja Panna została z ciałem i duszą wzięta do wiecznej chwały. Definicja dogmatyczna nie rozstrzyga jednak kwestii samej śmierci Maryi. Tu teologowie dzielą się na uznających jej ziemską śmierć (tzw. mortaliści) oraz ich przeciwników (tzw. immortaliści).

Wniebowzięcie NMP jest w Kościele katolickim świętem nakazanym[3][4].

Starokatolicyzm

Starokatolicy nie uznają dogmatu o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny. W związku z tym, że zdaniem tego kościoła, nie ma on podstaw biblijnych ani też nie został ogłoszony przez Sobór Powszechny nie można go uznać za obowiązujący wszystkich katolików dogmat. Starokatolicy obchodzą 15 sierpnia święto Zaśnięcia Bogurodzicy lub Święto Bogurodzicy wspominając dzień śmierci Matki Jezusa i jej przejście do nieba, nie dogmatyzują jednak w jaki sposób się to dokonało[5]. Tego dnia we wspólnotach starokatolickich w sposób szczególny rozważa się życie Marii i jej znaczenie w historii zbawienia.

Inne wyznania chrześcijańskie

Opierające swą doktrynę na Tradycji Apostolskiej Kościoły wschodnie, w tym Cerkiew prawosławna, wyznają wiarę w Zaśnięcie Bogurodzicy i celebrują ją przez odpowiednie święta[6][7], choć nie dogmatyzują tej nauki. Chrześcijanie kościołów protestanckich oraz Świadkowie Jehowy[8] sprzeciwiają się temu dogmatowi uznając, że nie ma on biblijnych potwierdzeń.

Obchody

Wydarzenia związane z zakończeniem ziemskiego życia Maryi zaczęto upamiętniać w V wieku na Wschodzie przez obchody święta Zaśnięcia Matki Bożej, które stało się tym samym jednym z najstarszych świąt maryjnych[9][6]. Obchodzone początkowo lokalnie, zwiększało później swój zasięg przybierając różne nazwy (np. Zaśnięcia, Przejścia czy Odpocznienia Maryi), aż do upowszechnienia się w całym Kościele[6]. W Polsce i innych krajach europejskich czci się Matkę Boską Wniebowziętą jako patronkę ziemi i jej bujnej roślinności, stąd w polskiej tradycji ludowej święto znane jest pod nazwą Matki Boskiej Zielnej. W innych krajach też używa się potocznych nazw ludowych, np. Matki Boskiej Korzennej (Czechy[1]) czy Matki Boskiej Znakomitej (Kongo[10]).

W Kalwarii Zebrzydowskiej, odbywają się inscenizacje Zaśnięcia Maryi oraz jej Wniebowzięcia. Na Jasną Górę zmierzają pielgrzymki z całej Polski właśnie na to święto. W innych częściach Polski często wiąże się ono ze świętem dożynek.

Zobacz też

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny uczta, Novara di Sicilia

Przypisy

  1. a b Matki Boskiej Zielnej obchodzimy nie tylko w Polsce
  2. Munificentissimus Deus – Pius XII – Portal OPOKA. opoka.org.pl. [dostęp 2019-09-23].
  3. Kodeks prawa kanonicznego, kan. 1246
  4. Kodeks kanonów Kościołów wschodnich, kan. 880
  5. Urs. Küry, Kościół starokatolicki : historia, nauka, dążenia, Chrześcijańska Akademia Teologiczna, 1996, ISBN 83-901296-4-7, OCLC 43955696 [dostęp 2019-08-14].
  6. a b c Wniebowzięta – fakty i legendy – Jolanta Krasnowska-Dyńka , Roman Zając – Portal OPOKA. opoka.org.pl/. [dostęp 2018-12-20].
  7. Nauka Cerkwi Prawosławnej o Przenajświętszej Bogarodzicy. www.prawoslawie.pl. [dostęp 2017-12-03].
  8. Maria (matka Jezusa), [w:] Prowadzenie rozmów na podstawie Pism, wyd. 2, Towarzystwo Strażnica Biblioteka Internetowa Strażnicy, 2001, s. 165–172, ISBN 83-86930-47-0.
  9. Roman Zając: Wniebowzięta. Fakty i legendy. Stacja7, 2018-08-15. [dostęp 2018-12-20].
  10. Matka Boża „Owocowa”

Bibliografia

Linki zewnętrzne


Media użyte na tej stronie

Disambig.svg
Symbol wieloznaczności
Assunzione agosto NovaradiSicilia due.jpg
Autor: Effems, Licencja: CC BY-SA 3.0
Assunzione agosto Novara di Sicilia
The Assumption of Virgin Mary by Guido Reni (1638-9) - Alte Pinakothek - Munich - Germany 2017.jpg

Guido Reni, The Assumption of Virgin Mary (1638-9), Alte Pinakothek, Munich (Germany) Edytuj to w Danych Strukturalnych na Commons
Lewiczyn 15 sierpnia 2012.jpg
Autor: Marcyś 1971, Licencja: CC BY-SA 4.0
Uroczystość Wniebowzięcia w Lewiczynie w 2012 r.
Krzeszów, bazylika, Wnibowzięcie NMP, obraz w ołtarzu głównym autorstwa P. Brandla (Aw58).JPG
Autor: Aw58, Licencja: CC BY-SA 4.0
Krzeszów, bazylika, Wniebowzięcie NMP, obraz w ołtarzu głównym autorstwa P. Brandla
2014 Tarnobrzeg, kościół Wniebowzięcia NMP, 52.JPG
Autor: Jacek Halicki, Licencja: CC BY-SA 3.0 pl
Ta fotografia przedstawia zabytek wpisany do rejestru zabytków pod numerem ID
Pisarzowice.Ołtarz.Po.Renowacji.jpg
Autor: Przezal, Licencja: CC BY-SA 4.0
Ołtarz w Pisarzowicach k/Kamiennej Góry po renowacji.
2016 Kościół Wniebowzięcia NMP w Nowej Wsi 07.jpg
Autor: Jacek Halicki, Licencja: CC BY-SA 4.0
Ta fotografia przedstawia zabytek wpisany do rejestru zabytków pod numerem ID