Łukasz Surma
Łukasz Surma (2012) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Łukasz Dawid Surma | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 28 czerwca 1977 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 177 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub | Stal Stalowa Wola (trener) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Łukasz Dawid Surma (ur. 28 czerwca 1977 w Krakowie) – polski piłkarz i trener piłkarski. Od 2022 roku trener Stali Stalowa Wola.
Wychowanek Wisły Kraków, pięciokrotny reprezentant Polski. Rekordzista w liczbie występów w Ekstraklasie, co czyni go liderem tzw. klubu 300. Jest pierwszym zawodnikiem w historii polskiej Ekstraklasy, który rozegrał przynajmniej po sto meczów ligowych w trzech różnych klubach[1].
Kariera piłkarska
W Ekstraklasie zadebiutował 27 lipca 1996 w barwach Wisły Kraków w spotkaniu 1. kolejki sezonu 1996/1997 z GKS Bełchatów, w wieku 19 lat i 29 dni[2]. Przed sezonem 1998/1999 trafił do Ruchu Chorzów[2]. W klubie tym przez cztery sezony zagrał 117 meczów, strzelił 6 bramek oraz w sezonie 1999/2000 zdobył brązowy medal mistrzostw Polski.
W Legii Warszawa rozegrał 123 mecze ligowe, strzelając w nich 8 bramek. W warszawskim zespole występował na pozycji defensywnego pomocnika. W ciągu pięciu lat pełnił funkcję kapitana tej drużyny. W sezonie 2005/2006 wywalczył mistrzostwo Polski. 6 lipca 2007 podpisał dwuletni kontrakt z izraelskim klubem Maccabi Hajfa, gdzie po rozegraniu jednego meczu i zdobyciu Toto Cup przeniósł się do Bene Sachnin. W nowym zespole był podstawowym zawodnikiem; jego drużyna zajęła 3. miejsce w lidze, dające prawo gry w Pucharze UEFA.
Po sezonie 2007/2008 przeniósł się do austriackiej Admiry Wacker Mödling. W przerwie zimowej sezonu 2008/2009 wrócił do polskiej ekstraklasy przechodząc do Lechii Gdańsk. W tym klubie pełnił funkcję kapitana drużyny. Odszedł z drużyny po zakończeniu sezonu 2012/2013 po rozegraniu 125 meczów w lidze i zdobyciu 6 goli. Od sezonu 2013/2014 ponownie był zawodnikiem Ruchu Chorzów. W pierwszym sezonie gry znów zdobył brązowy medal Mistrzostw Polski. W barwach Niebieskich zagrał ponad 200 meczów[3].
Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Polski zadebiutował 12 października 2002 w Warszawie w przegranym 0:1 przez Polaków spotkaniu eliminacji ME 2004 z reprezentacją Łotwy. Ostatni mecz rozegrał 14 grudnia 2003 w Ta’ Qali na Malcie, gdzie reprezentacja Polski pokonała 3:1 reprezentację Litwy.
Mecze w reprezentacji | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
# | Data | Miasto | Przeciwnik | Wynik | Rozgrywki | Grał | Uwagi |
1. | 12 października 2002 | Warszawa, Polska | Łotwa | ||||
2. | 16 października 2002 | Ostrowiec Świętokrzyski, Polska | Nowa Zelandia | ||||
3. | 16 listopada 2003 | Płock, Polska | Serbia i Czarnogóra | ||||
4. | 11 grudnia 2003 | Ta’ Qali, Malta | Malta | ||||
5. | 14 grudnia 2003 | Ta’ Qali, Malta | Litwa |
Kariera trenerska
Wczesna kariera
W styczniu 2018 został grającym trenerem Watry Białka Tatrzańska[4]. W czasie półrocznego pobytu w tym klubie rozegrał 13 spotkań[5]. W lipcu tego samego roku objął posadę szkoleniowca juniorów starszych Wisły Kraków[6]. Pracował tylko kilka dni, odszedł po tym jak brak poparcia dla jego zatrudnienia wyraziło Stowarzyszenie Kibiców Wisły Kraków[7].
Garbarnia Kraków
Od 16 czerwca 2019 do 19 czerwca 2021 był trenerem drugoligowej Garbarni Kraków[8].
Stal Stalowa Wola
23 marca 2022 został trenerem trzecioligowej Stali Stalowa Wola, podpisując kontakt do 30 czerwca 2023 roku[9]. W swoim debiucie 27 marca 2022 roku, prowadzona przez niego „Stalówka” przegrała 0:1 z Podlasiem Biała Podlaska[10]. Sezon 2021/2022 drużyna ze Stalowej Woli zakończyła na 7. miejscu[11]. 21 czerwca 2022 roku prowadzona przez Surmę Stal wygrała w finale Pucharu Polski na szczeblu podkarpackim 3:0 z Karpatami Krosno, zapewniając sobie grę w I rundzie edycji 2022/2023 na szczeblu centralnym[12]. Pomimo pogłosek medialnych o odejściu po sezonie[13], Surma kontynuował pracę w sezonie 2022/2023. Na inaugurację nowego sezonu, Stal przegrała 2:4 w ligowym spotkaniu przeciwko rezerwom Cracovii[14].
Życie prywatne
Syn Fryderyka Surmy, piłkarza i technika dentystycznego[15]. Żonaty z Iwoną[16], z którą ma dzieci: Mateusza i Tobiasza Surmę[15][17]. Brat dziennikarza sportowego Filipa Surmy[18]. Łukasz Surma jest kibicem hiszpańskiego klubu FC Barcelona[15].
Sukcesy
Legia Warszawa
Macabi Hajfa
- Toto Cup: 2007/2008
Rekordy
- Najwięcej występów w historii Ekstraklasy: 559 meczów
- Pierwszy zawodnik w historii Ekstraklasy, który rozegrał przynajmniej sto meczów ligowych w trzech różnych klubach.
Przypisy
- ↑ ŁUKASZ SURMA POPROWADZI PIASTA, MKS Piast Żmigród, 18 grudnia 2021 [dostęp 2022-08-18] (pol.).
- ↑ a b Wspaniałe osiągnięcie Łukasza Surmy - pomocnik Ruchu Chorzów rekordzistą T-Mobile Ekstraklasy!. 2014-08-03. [dostęp 2016-09-06].
- ↑ Niebieska „200” Surmy. 2015-10-04. [dostęp 2016-09-06].
- ↑ Z Lotto Ekstraklasy do IV ligi, ale w nowej roli. Łukasz Surma trenerem. 2018-01-14. [dostęp 2018-01-26].
- ↑ Łukasz Surma. Sezon 2017/2018. [dostęp 2018-06-28].
- ↑ Łukasz Surma trenerem juniorów Wisły Kraków. 2018-07-09. [dostęp 2018-07-11].
- ↑ Łukasz Surma nie jest już trenerem juniorów Wisły Kraków. 2018-07-17. [dostęp 2018-07-17].
- ↑ Łukasz Surma odchodzi z Garbarni. 2021-06-19. [dostęp 2021-06-19].
- ↑ Łukasz Surma trenerem Stali Stalowa Wola PSA. www.stal1938.pl, 2022-03-23. [dostęp 2022-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-23)].
- ↑ Tomasz Ryzner , 3 liga. Nieudany debiut trenera Łukasza Surmy. Stal Stalowa Wola przegrywa u siebie z Podlasiem. Złość kibiców, Nowiny, 27 marca 2022 [dostęp 2022-08-17] (pol.).
- ↑ III liga 2021/2022, grupa: IV, www.90minut.pl [dostęp 2022-08-17] .
- ↑ Puchar Polski 2021/2022, grupa: Podkarpacki ZPN, www.90minut.pl [dostęp 2022-06-21] .
- ↑ Damian Wiśniewski , 3 liga. Co dalej z przyszłością Łukasza Surmy w Stali Stalowa Wola? "Cieszę się, że wszystko jest ze mną konsultowane" (WIDEO), Gol24, 20 czerwca 2022 [dostęp 2022-08-17] (pol.).
- ↑ Porażka „Stalówki” z rezerwami Cracovii na inaugurację sezonu, 6 sierpnia 2022 [dostęp 2022-08-17] (pol.).
- ↑ a b c Jaki ojciec, taki syn? Łukasz i Mateusz Surma, czyli punktualność i Top Gear, LoveKraków [dostęp 2022-08-17] .
- ↑ Mateusz, syn Łukasza, Chorzów Nasze Miasto, 15 stycznia 2002 [dostęp 2022-08-17] (pol.).
- ↑ Łukasz Surma, Biblioteka Piłkarstwa Polskiego [dostęp 2022-08-17] (pol.).
- ↑ Filip Surma - dziennikarz i reporter sportowy, Praca w sporcie [dostęp 2022-08-17] (pol.).
Linki zewnętrzne
- Łukasz Surma w bazie 90minut.pl
- Łukasz Surma w bazie National Football Teams (ang.)
- Łukasz Surma. w serwisie Łączy Nas Piłka
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Flag of New Zealand. Specification: http://www.mch.govt.nz/nzflag/description.html , quoting New Zealand Gazette, 27 June 1902.
Flag of Serbia and Montenegro, was adopted on 27 April 1992, as flag of Federal Republic of Yugoslavia (1992-2003).
Flag of Serbia and Montenegro, was adopted on 27 April 1992, as flag of Federal Republic of Yugoslavia (1992-2003).