Świadkowie Jehowy w Gujanie
Państwo | |
---|---|
Liczebność (2021) | 3417 |
% ludności kraju (2021) | 0,4% |
Liczba zborów (2021) | 51 |
Rozpoczęcie działalności |
Świadkowie Jehowy w Gujanie – społeczność wyznaniowa w Gujanie, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2021 roku 3417 głosicieli, należących do 51 zborów[1]. W 2021 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrały się 14 394 osoby[2][a]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje trynidadzkie Biuro Oddziału[3].
Historia
Początki
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Photodrama_of_creation.jpg/180px-Photodrama_of_creation.jpg)
W roku 1900 pierwsi Gujańczycy zaczęli czytać i wspólnie analizować „Strażnicę” i inne publikacje religijne. Dwanaście lat później Evander Joel Coward wygłosił w Georgetown i w New Amsterdam wykłady biblijne[4]. W 1913 roku zebrania religijne odbywały się w wynajętych pomieszczeniach w Somerset House, z których korzystano do roku 1958. Przychodziło na te zebrania średnio 100 osób, choć było tam w tym czasie tylko 25 głosicieli[5].
W roku 1914 w Georgetown powstało pierwsze gujańskie Biuro Oddziału. Dwa lata później rozpoczęto urządzać pokazy filmu Fotodrama stworzenia. W roku 1917 pod naciskiem duchowieństwa władze nałożyły zakaz na niektóre publikacje biblijne Towarzystwa Strażnica. W roku 1922 uchylono ten zakaz. Wówczas to Gujanę odwiedził misjonarz George Young. W roku 1933 do rozprzestrzeniania się religii przyczyniały się również miejscowe stacje radiowe, które nadawały programy Świadków Jehowy[6]. W roku 1941 „Strażnica” i „Pociecha” (obecnie „Przebudźcie się!”) obłożone zostały zakazem. W roku 1944 zakazem tym zostały objęte wszystkie inne publikacje Świadków Jehowy oraz Biblie. We wrześniu 1942 roku zorganizowano kongres pod hasłem „Nowy świat”, uczestniczyło w nim 300 osób[7].
Rozwój działalności
W kwietniu 1946 roku do Gujany przyjechał Nathan H. Knorr, który zaapelował do władz o zniesienie zakazu. Na zgromadzeniu w Georgetown N.H. Knorr przemawiał do 180 obecnych. Świadkowie Jehowy zebrali 31 370 podpisów pod petycją, w której protestowali przeciwko zakazowi. Następnie przedłożyli ją władzom. Aby Gujańczycy mogli uzyskać dokładne informacje o zaistniałej sytuacji, opublikowano specjalną broszurę[b]. Wówczas władze zniosły zakaz dotyczący literatury Świadków Jehowy[8].
W tym samym roku przybyli do kraju pierwsi misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead. W Gujanie działało wtedy 91 wyznawców, w 1948 roku – 220, a w 1954 roku – 434[9]. W tym też roku w całej Gujanie zorganizowano pokazy filmu Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu. Na początku roku 1954 roku w kinie Globe w Georgetown przemówienie do ponad 2100 słuchaczy wygłosili Nathan Knorr i Milton Henschel. W kongresie pod hasłem „Społeczeństwo Nowego Świata” uczestniczyło 2737 osób[10].
W roku 1959 liczba głosicieli wynosiła 685 osób. W roku 1960 Biuro Oddziału zakupiło w Georgetown plac z zabudowaniami, które służyły jako dom misjonarski. Wyznawcy nabyli własne łodzie, które nazywali kolejno Głosiciel Królestwa I, aż do Głosiciela Królestwa V i z nich szerzyli swoją religię w gujańskich dorzeczach[11]. W roku 1967 przekroczono liczbę 1000 głosicieli.
W roku 1988 oddano do użytku nowe obiekty Biura Oddziału, wzniesione na dotychczas wykorzystywanej posesji. W październiku 1995 roku w mieście Mahaicony powstała pierwsza Sala Królestwa, zbudowana tzw. metodą szybkościową. Od tego roku w miejscowości Baramita ponad 90% mieszkańców regularnie przychodzi na zebrania Świadków Jehowy. W roku 1999 na dwóch kongresach pod hasłem „Prorocze słowo Boże” w Gujanie było 7126 obecnych. Jeden z nich odbył się w Georgetown, a drugi w Berbice.
W roku 2003 oddano do użytku Biuro Oddziału, zbudowane na nowej posesji. Odbyło się specjalne zgromadzenie, w którym uczestniczyły 4752 osoby z 12 krajów, czyli przeszło dwa razy więcej, niż wynosiła ówczesna liczba gujańskich Świadków Jehowy[12]. W 2004 roku działało ich 2163, a z kongresów pod hasłem „Chodź z Bogiem” w tym kraju skorzystało prawie 10 000 osób. W roku 2009 zanotowano liczbę 2546 głosicieli. Pod koniec roku do kraju dotarli kolejni misjonarze, ze 127 klasy Szkoły Gilead. W 2011 roku nadzór nad działalnością miejscowych wyznawców przejęło trynidadzkie Biuro Oddziału.
W roku 2015 przekroczono liczbę trzech tysięcy głosicieli[13]. W sierpniu 2016 roku delegacja Świadków Jehowy z Gujany brała udział w kongresie specjalnym pod hasłem „Lojalnie trwajmy przy Jehowie!” w San Juan w Portoryko[14][15]. W Gujanie działają również zagraniczni głosiciele[16].
Zebrania zborowe odbywają się w języku angielskim, amerykańskim migowym i tyrewuju.
Uwagi
- ↑ W związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadzany jest w formie hybrydowej: w Sali Królestwa i poprzez wideokonferencje. Wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych. Ich program jest zamieszczany w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.
- ↑ W nagłówku specjalnej broszury można było przeczytać: BIBLIA ZAKAZANA W GUJANIE BRYTYJSKIEJ — 31 000 LUDZI PODPISAŁO PETYCJĘ DO GUBERNATORA z prośbą o przywrócenie wolności wyznania wszystkim obywatelom kolonii, niezależnie od ich przekonań religijnych.
Przypisy
- ↑ Gujana – Ilu tam jest Świadków Jehowy, jw.org [dostęp 2022-01-04] .
- ↑ Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2021, jw.org .
- ↑ Watchtower, Biuro Oddziału w Trynidadzie i Tobago, jw.org [dostęp 2013-12-13] .
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 136, 137.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 138, 139.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 145.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 146, 147.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 147, 148.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 151–154.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 161.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 167.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 196, 197.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2016, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 180, 181 .
- ↑ Watchtower, Specjalny kongres w Portoryko, jw.org, 25 sierpnia 2017 [dostęp 2017-08-25] .
- ↑ Watchtower, Special Conventions 2016, jw2016.org, 2015 [dostęp 2015-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2017-03-22] (ang.).
- ↑ Watchtower, Chętnie stawili się do dyspozycji — w Gujanie, jw.org, 8 września 2019 [dostęp 2019-09-18] .
Bibliografia
- Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 2005, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2005, s. 134–201 .
Linki zewnętrzne
- Watchtower, Świadkowie Jehowy na całym świecie. Gujana, jw.org [dostęp 2017-04-11] .
- Religion by Location: Guyana, continued..., adherents.com [dostęp 2008-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2008-02-12] (ang.).
- U.S. Department of State i inni, Guyana - International Religious Freedom Report 2005, state.gov [zarchiwizowane z adresu 2012-01-13] (ang.).
- Dane statystyczne [zarchiwizowane z adresu 2012-06-19] .
- Research Directorate , Immigration and Refugee Board , Canada, Guyana: Jehovah's Witness' foundation and tenets; persecution of Jehovah's Witnesses in Guyana; the number of Witnesses in Guyana, Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców (UNHCR), 1 czerwca 1989 (ang.).