Świadkowie Jehowy w Gujanie Francuskiej
Państwo | |
---|---|
Departament zamorski | |
Liczebność (2021) | 3015 |
% ludności kraju (2021) | ok. 1% |
Liczba zborów (2021) | 46 |
Rozpoczęcie działalności |
Świadkowie Jehowy w Gujanie Francuskiej – społeczność wyznaniowa w Gujanie Francuskiej, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2021 roku 3015 głosicieli, należących do 46 zborów[1]. W 2021 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 11 326 osób[2] [a]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje francuskie Biuro Oddziału[3].
Historia
W grudniu 1945 roku Olga Laaland, Świadek Jehowy z Gwadelupy, rozpoczął działalność kaznodziejską w Gujanie Francuskiej. We wsi Mana przez pół roku organizował zebrania religijne dla dziesięciu zainteresowanych osób[4]. W roku 1956 Wim van Seijl z Biura Oddziału w Surinamie przybył krzewić religię w stolicy, gdzie rozpoczęto publiczne wyświetlanie filmu Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu. Dwa lata później w stolicy powstała grupa wyznawców, przybyli również zagraniczni pionierzy i misjonarze[5].
W 1960 roku zorganizowano pierwszy kongres, pod hasłem „Lud zabiegający o pokój”. W roku 1969 zanotowano liczbę 100 głosicieli. W roku 1970 zbór w Kajennie liczył 129 głosicieli, a w Saint-Laurent i Kourou działały grupy. Sześć lat później liczba głosicieli przekroczyła 200 osób[6]. W 1977 roku do kraju przybyli pionierzy z Francji[7]. W roku 1987 w kraju działało ponad 500 głosicieli. W 1990 roku otwarto Biuro Oddziału w Montjoly. W 1992 roku biuro przeniesiono do Matoury koło Kajenny. W latach 90. XX w. lokalne stacje telewizyjne emitowały filmy tego wyznania[8].
W roku 1993 roku w kraju działało 1000 głosicieli. W tym samym roku powstała Sala Zgromadzeń w Matoury i kilka Sal Królestwa w różnych miejscowościach. W 1997 roku zakończono rozbudowę Biura Oddziału[9]. W 1999 roku przekroczono liczbę półtora tysiąca głosicieli, a w 2010 roku dwóch tysięcy. W 2012 roku nadzór nad miejscowymi wyznawcami przejęło francuskie Biuro Oddziału[3]. W lipcu 2017 roku w kilku językach zorganizowano specjalną działalność kaznodziejską wśród Indian zamieszkujących dorzecze Maroni[10].
Uwagi
- ↑ W związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadzany jest w formie hybrydowej: w Sali Królestwa i poprzez wideokonferencje. Do 31 grudnia 2022 roku wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych z osobistym udziałem obecnych. Ich program jest zamieszczany w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.
Przypisy
- ↑ Gujana Francuska – Ilu tam jest Świadków Jehowy, jw.org [dostęp 2021-01-04] .
- ↑ Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2021, jw.org .
- ↑ a b Rocznik Świadków Jehowy 2013, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 13 .
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 227.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 229, 230.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 235, 236.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 239.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 243.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 248–252.
- ↑ Watchtower, Wyprawa w górę rzeki Maroni, jw.org, 23 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-23] .
Bibliografia
- Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 2001, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 224–254 .
Linki zewnętrzne
- Watchtower, Świadkowie Jehowy na całym świecie. Gujana Francuska, jw.org [dostęp 2017-04-11] .
- Les Témoins de Jéhovah de France , Édifices du culte / Édifices par département, temoinsdejehovah.org [dostęp 2016-07-18] (fr.). – Zdjęcia Sal Królestwa na Gujanie Francuskiej.
- Dane statystyczne (archiwum), watchtower.org [zarchiwizowane z adresu 2012-06-19] .
- The Largest Communities of Jehovah's Witnesses, adherents.com [zarchiwizowane z adresu 2008-10-26] (ang.).
Media użyte na tej stronie
Autor: Eric Gaba (Sting - fr:Sting), Licencja: CC BY-SA 3.0
Blank administrative map of the region and department of the French Guiana, France, for geo-location purpose, with arrondissements boundaries.