Żyrowicze
![]() Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowiczach | |||
| |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Obwód | |||
Prawa miejskie | |||
Populacja (2009) • liczba ludności |
| ||
Nr kierunkowy | 1562 | ||
Kod pocztowy | 231822 | ||
Położenie na mapie Białorusi (c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de | |||
![]() | |||
Portal ![]() |
Żyrowicze (biał. Жыровічы) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie słonimskim, siedziba administracyjna sielsowietu. Miejscowość zamieszkana przez 2570 mieszkańców (2005).
Prywatne miasto duchowne położone było w końcu XVIII wieku w powiecie słonimskim województwa nowogródzkiego[2]. Prawa miejskie nadał król Jan II Kazimierz Waza w 1652 roku[3].
Historia
Według prawosławnej tradycji w Żyrowiczach w drugiej połowie XV wieku przez pastuszków na gruszy została znaleziona ikona Matki Bożej. W miejscu jej odkrycia właściciel Żyrowicz, podskarbi litewski Aleksander Sołtan, kazał w 1470 roku zbudować cerkiew z drewna, która spłonęła w 1520 r. Płaskorzeźba jednak ocalała i umieszczono ją w nowej świątyni obok której wybudowano klasztor, który po unii brzeskiej został objęty w 1613 roku przez zakon bazylianów. Kasztelan smoleński Jan Mieleszko ufundował wówczas nową murowaną świątynię i murowany klasztor. Pierwszym przełożonym zakonników był późniejszy święty męczennik Jozafat Kuncewicz. W latach 1613–1650 powstał Sobór Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w stylu barokowym. W 1655 roku Żyrowicze zostały zniszczone przez Kozaków. Żyrowicka Ikona Matki Bożej, czczona również w Kościele katolickim jako cudowny wizerunek, zyskała wielką sławę i pielgrzymowali do niej królowie: Jan Kazimierz, Michał Korybut Wiśniowiecki, Jan III Sobieski z królewiczem Jakubem, którzy ofiarowali tu jako wotum dziękczynne szablę z bitwy pod Wiedniem, August II Mocny i Stanisław August Poniatowski. Na podstawie brewe papieża Benedykta XIII w dniu 19 września 1739 obraz koronował koronami papieskimi biskup unicki Atanazy Szeptycki. W XVIII wieku o Żyrowiczach mówiono jako o Częstochowie unitów albo litewskiej Częstochowie. Leksykon Miejsca święte Rzeczypospolitej podaje: „Do czasów rozbiorów Żyrowicze były najważniejszym miejscem kultu katolików i grekokatolików w Wielkim Księstwie Litewskim”. Pomiędzy rokiem 1810–1839 była tu siedziba biskupa unickiego. Sobór został przebudowany w stylu klasycystycznym w 1828 roku. W 1839 r. po zniesieniu przez carat unii monaster w Żyrowiczach wrócił do Kościoła prawosławnego. Za czasów Józefa Siemaszki w żyrowickim klasztorze więziono kapłanów unickich nie zgadzających się na zmianę wyznania. Jednym z nich był ksiądz Grzegorz Micewicz, późniejszy autor pamiętnika Z męczeńskich dziejów Unii[4]. Dziś w dawnym budynku klasztornym mieści się prawosławne seminarium duchowne oraz akademia teologiczna.
Przed II wojną światową ośrodek gminy Żyrowice w województwie nowogródzkim.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/%C5%BDyrovi%C4%8Dy%2C_Sabornaja%2C_U%C5%BAvi%C5%BEanskaja-Bohaja%C5%ADlenskaja._%D0%96%D1%8B%D1%80%D0%BE%D0%B2%D1%96%D1%87%D1%8B%2C_%D0%A1%D0%B0%D0%B1%D0%BE%D1%80%D0%BD%D0%B0%D1%8F%2C_%D0%A3%D0%B7%D1%8C%D0%B2%D1%96%D0%B6%D0%B0%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D0%91%D0%BE%D0%B3%D0%B0%D1%8F%D1%9E%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%28N._Orda%2C_8.09.1876%29.jpg/220px-thumbnail.jpg)
W latach 1924–1939 w Żyrowiczach funkcjonowała jedna z dwóch w Polsce szkół kształcących leśników ze średnim wykształceniem.
Zabytki
Kompleks klasztoru prawosławnego:
- Sobór Zaśnięcia Matki Bożej z XVII wieku zbudowany przez zakon bazylianów. Do soboru przylega mniejsza cerkiew św. Mikołaja, zwana zimową
- budynek klasztorny, wzniesiony w XVIII w.
- cudowna płaskorzeźba – Żyrowicka Ikona Matki Bożej
- Cerkiew Objawienia Pańskiego z 1796 r. w stylu wileńskiego baroku.
- Cerkiew Podwyższenia Krzyża Św. z 1769 r. w stylu barokowym
- Cerkiew św. Jerzego. Pochowano w niej o. Placyda Jankowskiego, pisarza i przełożonego klasztoru
- Cerkiew Św. Grzegorza z końca XVIII wieku, drewniana na cmentarzu
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
- ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 98.
- ↑ Wanda Rewieńska, Miasta i miasteczka magdeburskie w woj. wileńskim i nowogródzkim, Lida 1938, s. 14.
- ↑ Stanisław Tarnowski, O Rusi i Rusinach, w Krakowie 1891, s. 29.
Linki zewnętrzne
- Jurkau kutoczak – Юркаў куточак – Yury’s Corner. Жыровіцкі манастыр. szlachta.io.ua. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-06)].
- Żyrowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 897 .
- Żyrowice w radzima.org
- Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona
Media użyte na tej stronie
Autor: Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Adobe Illustrator., Licencja: CC BY-SA 4.0
Location map of Grodno region
Equirectangular projection. Geographic limits of the map:
- N: 55.03° N
- S: 52.71° N
- W: 23.45° E
- E: 26.75° E
(c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de
Location map of Belarus
Logo społeczności Wikimedia. Proszę zauważyć, że w przeciwieństwie do większości logotypów związanych z ruchem Wikimedia, to logo nie jest zarejestrowane jako znak towarowy.
Autor: Argon by, Licencja: CC BY-SA 3.0
To zdjęcie zabytku historyczno-kulturalnego Białorusi.
Numer w rejestrze zabytków:
Z przodu Cerkiew pw Narodzenia NMP, w głębi Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego.
Coat of arms of Žyrovičy