100 Dywizja Strzelców (III Rzesza)
| ||
Historia | ||
Państwo | ![]() | |
Sformowanie | 17 kwietnia 1943 | |
Rozformowanie | kwiecień 1945 | |
Działania zbrojne | ||
II wojna światowa | ||
Organizacja | ||
Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe | |
Rodzaj wojsk | piechota | |
Podległość | OKH | |
Skład | patrz tekst |
100 Dywizja Strzelców (niem. 100. Jäger-Division) – jedna z niemieckich dywizji strzelców. Utworzona została 17 kwietnia 1943 r. w zastępstwie zniszczonej pod Stalingradem 100 Lekkiej Dywizji Piechoty (100. Leichte Infanterie-Division).
Dowódcy
- Generalleutnant Willibald Utz, od 25 kwietnia 1943,
- Oberst Hans Kreppel, od 1 stycznia 1944,
- Generalmajor Otto Schury, od 9 lutego 1945[1].
Skład
- 54. pułk strzelców
- 227. pułk strzelców
- 83. pułk artylerii
- 100. batalion inżynieryjny
- 100. batalion rozpoznawczy
- 100. batalion niszczycieli czołgów
- 100. batalion łączności
- 100. batalion zapasowy
- 100. dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe
Szlak bojowy
Od marca 1944 r. dywizja była aktywna na południowym odcinku frontu wschodniego w ramach 1 Armii Pancernej. Walczyła m.in. o Tarnopol i Brody. Następnie brała udział w odwrocie z Karpat, oraz walkach obronnych na terenie południowej Polski, poddała się w maju 1945 r.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Mitcham jr. 2010 ↓, s. 244-245.
Bibliografia
- Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Dywizje strzeleckie i lekkie. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11655-9.