21 Eskadra Lotnictwa Myśliwskiego
| ||
Historia | ||
Państwo | ![]() | |
Sformowanie | 1 lipca 1955 | |
Rozformowanie | 31 października 1957 | |
Dowódcy | ||
Pierwszy | kpt. pil. Zygmunt Czajka | |
Organizacja | ||
Dyslokacja | Warszawa | |
Rodzaj sił zbrojnych | Wojska Lotnicze i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju | |
Rodzaj wojsk | Wojska lotnicze | |
Podległość | 5 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego OPL | |
Skład | Etat Nr 6/232 |
21 Samodzielna Eskadra Lotnictwa Myśliwskiego (21 selm) – pododdział lotnictwa myśliwskiego ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne
21 Samodzielna Eskadra Lotnictwa Myśliwskiego została sformowana 1 lipca 1955 roku na lotnisku Warszawa-Babice[a].
Jednostka została zorganizowana według etatu Nr 6/232 o stanie 103 żołnierzy i 1 pracownika kontraktowego, i podporządkowana bezpośrednio dowódcy 5 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego OPL.
Zadaniem eskadry była obrona Warszawy[1]. Początkowo jednostka otrzymała sześć samolotów myśliwskich MiG-17PF wyposażonych w pokładowe celowniki radiolokacyjne. 24 sierpnia 1955 na stan eskadry zostało wpisanych kolejnych sześć samolotów MiG-17PF. Wszystkie samoloty zostały wyprodukowane w Zakładzie Nr 21 w Gorki[2].
W czerwcu 1957 roku 21 selm razem z 1 Pułkiem Lotnictwa Myśliwskiego OPL „Warszawa” została dyslokowana do garnizonu Mińsk Mazowiecki (lotnisko w Janowie, koszary w Barczącej).
W terminie do 1 listopada 1957 roku eskadra została rozformowana, jako samodzielna jednostka wojskowa[b]. Personel eskadry i siedem znajdujących się wówczas na ewidencji samolotów MiG-17PF zostało włączonych w skład 1 plm OPL, w miejsce 3 eskadry, która stała się bazą dla formowanego w Babimoście 45 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego OPL[3][4].
Dowódca eskadry
- kpt pil. Zygmunt Czajka[1]
Uwagi
Przypisy
- ↑ a b Józef Zieliński [red.]: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. s. 185.
- ↑ Marian Mikołajczuk, Jerzy Gruszczyński, Samoloty Lim-5 i Lim-6 ..., s. 86-87.
- ↑ Marian Mikołajczuk, Jerzy Gruszczyński, Samoloty Lim-5 i Lim-6 ..., s. 88.
- ↑ Paweł Piotrowski, System obrony powietrznej ..., s. 34.
Bibliografia
- Józef Zieliński [red.]: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne "SWAT", 2011, s. 185. ISBN 978-83-1112-14-09.
- Marian Mikołajczuk, Jerzy Gruszczyński, Samoloty Lim-5 i Lim-6 w polskim lotnictwie wojskowym, Lotnictwo. Magazyn Miłośników lotnictwa wojskowego, cywilnego i kosmonautyki Nr 5 (98), Magnum X Sp. z o.o., Warszawa maj 2009, ISSN 1732-5323.
- Paweł Piotrowski, System obrony powietrznej Polski w latach 1959-1990, część III, Lotnictwo Wojskowe. Magazyn Miłośników Lotnictwa Wojskowego Nr 4 (25), MAGNUM X Sp. z o.o., lipiec-sierpień 2002, ISSN 1505-1196.
Media użyte na tej stronie
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
Własna praca Kwz