289P/Blanpain

289P/Blanpain
Odkrywca

Jean-Jacques Blanpain

Data odkrycia

28 listopada 1819

Nazwy alternatywne

D/1819 W1,
2003 WY25

Elementy orbity
Półoś wielka

3,0461 au

Mimośród

0,6846

Peryhelium

0,9607 au

Aphelium

5,1316 au

Okres orbitalny

5,32 lat

Nachylenie orbity względem ekliptyki

5,9003°

Długość węzła wstępującego

68,9314°

Argument peryhelium

9,8387°

Moment przejścia przez peryhelium

2014-08-28.1730 TT

Charakterystyka fizyczna jądra
Średnica

0,16 km

Roje meteorów związane z kometą

Fenicydy

289P/Blanpainkometa krótkookresowa, należąca do rodziny Jowisza oraz obiektów NEO. Długo uznawana za zagubioną, nosiła oznaczenie D/1819 W1 (Blanpain). W XXI wieku została ponownie odnaleziona, chociaż małe rozmiary i słaba aktywność wskazują, że kometa z 1819 roku uległa rozpadowi i obecnie obserwowany jest jej główny fragment.

Odkrycie i ponowne odnalezienie

Kometa została odkryta 28 listopada 1819 roku przez Jean-Jacques’a Blanpaina osiem dni po przejściu przez swój punkt przysłoneczny. Obiekt został następnie zagubiony na prawie 200 lat.

5 października 2002 roku w programie Catalina Sky Survey odkryto obiekt 2003 WY25, uznany za planetoidę i zaliczony do grupy Apolla. 12 grudnia 2003 roku ciało to przeleciało w odległości 2,3 miliona km od Ziemi[1]. Obiekt ten poruszał się po orbicie odpowiadającej zagubionej komecie, co wskazywało, że może być największym fragmentem pozostałym po rozpadzie komety obserwowanej w 1819 roku[2].

Obserwacje D. Jewitta z 2005 roku ujawniły, że posiada on słabą komę[3].

Orbita komety i właściwości fizyczne

Orbita komety 289P/Blanpain ma kształt elipsy o mimośrodzie 0,68. Jej peryhelium znajduje się w odległości 0,96 j.a., aphelium zaś 5,13 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół Słońca wynosił 5,32 roku, nachylenie do ekliptyki miało wartość 5,9˚.

Jądro tej komety miało zapewne rozmiary kilku km, obecnie obserwowany fragment ma 160 m średnicy i jest najmniejszym znanym jądrem kometarnym[3].

Rój meteorów

Kometa D/1819 W1 jest źródłem roju meteorów zwanego Fenicydami, przez który Ziemia przechodzi każdego roku na przełomie listopada i grudnia. Współcześnie istniejące jądro komety nadal zasila rój materią, choć zbyt słabo, aby jego aktywność tłumaczyła szacowaną masę roju[3].

Zobacz też

Przypisy

  1. Gary W. Kronk: D/1819 W1 (Blanpain). Cometography. [dostęp 2010-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-03)].
  2. P. Jenniskens, E. Lyytinen. Meteor showers from the debris of broken comets: D/1819 W1 (Blanpain), 2003 WY25, and the Phoenicids. „The Astronomical Journal”. 130, s. 1286–1290, wrzesień 2005. DOI: 10.1086/432469 (ang.). 
  3. a b c David Jewitt. Comet D/1819 W1 (Blanpain): Not Dead Yet. „The Astronomical Journal”. 131 (4), s. 2327, 2006. DOI: 10.1086/500390 (ang.). 

Bibliografia

Linki zewnętrzne