35 Eskadra Liniowa
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | |
Rozformowanie | |
Tradycje | |
Rodowód | |
Dowódcy | |
Pierwszy | kpt. pil. Tadeusz Antonowicz |
Ostatni | kpt. obs. Antoni Koźmiński |
Organizacja | |
Dyslokacja | Garnizon Poznań |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość | II/3 dywizjon lotniczy |
35 eskadra liniowa – pododdział lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne
Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 2300/Tjn. Org. z dnia 28 lutego 1925 roku 1 eskadra wywiadowcza przemianowana została na 35 eskadrę lotniczą, a trzy lata później na 35 eskadrę liniową. Wyposażenie stanowiły nieliczne samoloty Bristol[1].
Jesienią 1925 do eskadry zaczęły napływać samoloty Potez XV, które zakupiono we Francji. Z końcem roku posiadała już etatową liczbę samolotów w ilości 6 sztuk. W 1926 zaczęto regularne szkolenie załóg. W drugiej połowie 1927 sukcesywnie wymieniano samoloty na Potez XXVII[1].
W 1928 nastąpiły poważne zmiany organizacyjne, które obejmowały m.in. eskadry lotnicze, które zostały przemianowane na liniowe zwiększając liczbę samolotów do 10 w eskadrze[2].
Wiosną 1929 roku jednostka przezbrojona została w samoloty Potez XXV. W 1937 roku eskadra otrzymała samoloty PZL-23A „Karaś”, które wkrótce wymienione zostały na samoloty wersji „B”. W maju 1939 roku eskadra została rozwiązana. Jej personel zasilił pozostałe eskadry 3 pułku lotniczego, a samoloty przekazane zostały do innych jednostek.
Dowódcy eskadry
Stopień | Imię i nazwisko | Okres pełnienia służby |
---|---|---|
kpt. pil. | Tadeusz Antonowicz | od VI 1924 |
por. obs. | Jan Szunejko | od I 1926 |
kpt. pil. | Władysław Iwanowski | p.o. 1927 |
por. obs. | Jan Szunejko | † 22 V 1928 |
kpt. pil. | Tadeusz Sypniewski | od V 1928 |
kpt. pil. | Bernard Adamecki | od III 1933 |
kpt. pil. | Alfons Szymyślik | od I 1930 |
kpt. pil. | Franciszek Kaszny | od XI 1934 |
kpt. pil. | Zbigniew Gołoński | od VII 1937 |
kpt. obs. | Antoni Koźmiński | od VII 1938 |
kpt. pil. | Zdzisław Królikowski | od 30 XI 1938 |
kpt. obs. | Antoni Koźmiński | IV – V 1939 |
Stanowisko | Stopień imię i nazwisko | Przydział we IX 1939 |
dowódca | kpt. Zdzisław Królikowski | |
zastępca dowódcy | kpt. Stanisław Zbigniew Zaleski | |
oficer taktyczny | por. Edward Maliszewski | |
oficer techniczny | ppor. Stanisław Lipa | |
starszy obserwator | por. Jerzy Józef Bońkowski | |
pilot. | por. Walenty Kuczerowski | |
pilot | ppor. Józef Waroński | |
obserwator | por. Janusz Augustyn Henryk Kurek | |
obserwator | por. Zbigniew Kazimierz Grochowski-Grekowicz |
Wypadki lotnicze
- 26 kwietnia 1926 na skutek awarii silnika podczas oblotu samolotu zginął por. pil. Stefan Ostrowski[1].
- 22 maja 1928 na samolocie Potez XXVII podczas zwodów międzyeskadrowych w Toruniu zginął por. obs. Jan Szunejko oraz sierż. pil. Zygmunt Kliks[2].
- We wrześniu podczas kręcenia zdjęć do filmu „Gwiaździsta Eskadra” uszkodzony został samolot Potez XV, którym leciał ppor. obs. Feliks Lipiński i wpadając w korkociąg spadł na ziemię. Atakujący myśliwiec uszkodził samolot podwoziem. Wraz z obserwatorem zginął pilot z 34 eskadry por. Jan Bilski[2].
- 20 czerwca 1931 w wypadku lotniczym zginął kpr. pil. Czesław Napierała, natomiast lżejsze obrażenia odniósł obserwator[6].
- 24 maja 1938 ćwicząc na samolocie PZL.23B Karaś nocne loty podczas trudnych warunków atmosferycznych zginęli kpr. pil. Edward Borowczak, por. obs. Stanisław Święch oraz kpr. strz. Kazimierz Kaźmierczak[7].
- W tym samym czasie w miejscowości Olędry Lutońskie koło Kłodawy rozbił się samolot z załogą sierż. pil. Leon Karpiński, por. obs. Jan Kozinski i st. szer. strz. sam. Zygmunt Michalak[7].
Uwagi
- ↑ Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
- ↑ Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[5].
Przypisy
- ↑ a b c Pawlak 1989 ↓, s. 250.
- ↑ a b c Pawlak 1989 ↓, s. 251.
- ↑ Pawlak 1989 ↓, s. 209-210.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 780.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
- ↑ Pawlak 1989 ↓, s. 252.
- ↑ a b Pawlak 1989 ↓, s. 253.
Bibliografia
- Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
- Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
- Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.
Media użyte na tej stronie
Roundel of the Polish Air Force (1921–1993).
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
Roundel of the Polish Air Force (1918–1921).
Roundel of the Polish Air Force (1921–1993).