Organizacja Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku

OACPS
Organizacja Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku
Logotyp / flaga
Mapa
Państwa członkowskie OACPS
Język roboczy

angielski, francuski

Siedziba

Bruksela

Członkowie

79 państw (lista w sekcji Członkowie)

Sekretarz generalny

Georges Rebelo Chikoti

Utworzenie

6 czerwca 1975

Strona internetowa
Podział państw członkowskich na grupy:

     Karaiby

     Afryka Południowo-Wschodnia

     Pacyfik

     Afryka Zachodnia

     Afryka Południowa

     Afryka Centralna

     Afryka Wschodnia

Unia Europejska
EU on a globe.svg

Ten artykuł jest częścią serii o:
Relacjach zewnętrznych
Unii Europejskiej


Polityka zewnętrzna Unii Europejskiej

Stosunki z państwami europejskimi

Stosunki z koloniami i obszarami zamorskimi państw członkowskich
  • duńskie
  • francuskie
    • Nowa KaledoniaPolinezja FrancuskaMajottaWallis i FutunaSaint-Pierre i Miquelon
  • niderlandzkie
    • Aruba, Bonaire, Curaçao, Saba, Sint Eustatius, Sint Maarten

Główne kierunki polityki zagranicznej Unii

Współpraca z organizacjami międzynarodowymi

Tematy powiązane
Polityka bezpieczeństwaCSDP • Misje ESDPEurosferaCARDSTACISMEDATAIEX
Portal Unia Europejska

Organizacja Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, OACPS, dawniej AKP, ang. ACP – grupa państw Afryki, Karaibów oraz regionu Pacyfiku, głównie byłych kolonii krajów EWG, stworzona w celu koordynacji polityki względem EWG (obecnie Unii Europejskiej). Pierwotnie grupa składała się z 46, a obecnie z 79 krajów członkowskich.

Historia

Początki bliższej współpracy państw EWG ze swoimi koloniami zaczęły się już w 1957, po podpisaniu traktatów rzymskich[1]. Znalazły się w nich zapisy, mówiące o stowarzyszeniu ze Wspólnotą kolonii państw członkowskich, a także o ochronie specjalnych więzi łączących je[2]. Było to efektem żądania Francji, która zagroziła, że w razie ich niespełnienia nie dołączy do EWG[3]. W 1964 część byłych kolonii państw EWG (18 państw) podpisało konwencję z Jaunde (obowiązującą początkowo do 1969, później do 1974) – pierwszą uchwałę ściśle regulującą współpracę między państwami EWG i Afryką. W czasie jej obowiązywania, w 1973, do EWG dołączyła Wielka Brytania, co spowodowało rozszerzenie współpracy również na kraje Pacyfiku i Karaibów. Ostatecznie prawno-międzynarodowe ramy współpracy państw grupy ustaliło porozumienie z Georgetown, podpisane 6 czerwca 1975[2]. Jego sygnatariuszami było początkowo 46 państw, obecnie jest to 79 państw[3]. Porozumienie to uważa się za początek AKP[2]. Stosunki handlowe pomiędzy państwami AKP a Unią Europejską zostały ustalone równie w konwencjach z Lome (stolica Togo, 1975, 1979, 1984, 1989) i Kotonu (miasto w Beninie, 2000, zawarta na 20 lat)[4]. W grudniu 2019 Rada Ministrów AKP–UE zatwierdziła zmianę nazwy organizacji z AKP na OACPS (pierwsza nazwa jest wciąż stosowana)[5], natomiast 15 kwietnia 2021, po kilku latach negocjacji[6], podpisano nową umowę, która zastąpi umowę z Kotonu[7].

Członkowie

Do OACPS należy 79 państw Afryki, Karaibów i regionu Pacyfiku[7][8]:

  1.  Angola
  2.  Antigua i Barbuda
  3.  Bahamy
  4.  Barbados
  5.  Belize
  6.  Benin
  7.  Botswana
  8.  Burkina Faso
  9.  Burundi
  10.  Czad
  11.  Demokratyczna Republika Konga
  12.  Dominika
  13.  Dominikana
  14.  Dżibuti
  15.  Erytrea
  16.  Eswatini
  17.  Etiopia
  18.  Fidżi
  19.  Gabon
  20.  Gambia
  21.  Ghana
  22.  Grenada
  23.  Gwinea
  24.  Gwinea Bissau
  25.  Gwinea Równikowa
  26.  Haiti
  27.  Jamajka
  28.  Kamerun
  29.  Kenia
  30.  Kiribati
  31.  Komory
  32.  Kongo
  33.  Kuba
  34.  Lesotho
  35.  Liberia
  36.  Madagaskar
  37.  Malawi
  38.  Mali
  39.  Mauretania
  40.  Mauritius
  41.  Mikronezja
  42.  Mozambik
  43.  Namibia
  44.  Nauru
  45.  Niger
  46.  Nigeria
  47.  Niue
  48.  Palau
  49.  Papua-Nowa Gwinea
  50.  Południowa Afryka
  51.  Republika Środkowoafrykańska
  52.  Republika Zielonego Przylądka
  53.  Rwanda
  54.  Saint Kitts i Nevis
  55.  Saint Lucia
  56.  Saint Vincent i Grenadyny
  57.  Samoa
  58.  Senegal
  59.  Seszele
  60.  Sierra Leone
  61.  Somalia
  62.  Sudan
  63.  Sudan Południowy
  64.  Surinam
  65.  Tanzania
  66.  Timor Wschodni
  67.  Togo
  68.  Tonga
  69.  Trynidad i Tobago
  70.  Tuvalu
  71.  Uganda
  72.  Vanuatu
  73.  Wybrzeże Kości Słoniowej
  74.  Wyspy Cooka
  75.  Wyspy Marshalla
  76.  Wyspy Salomona
  77.  Wyspy Świętego Tomasza i Książęca
  78.  Zambia
  79.  Zimbabwe

Instytucje

W ramach OACPS działają:

  • Rada Ministrów AKP–UE (najwyższa instytucja, zbierająca się raz do roku w Brukseli lub w państwie członkowskim grupy; w jej skład wchodzą członkowie Rady UE, członek Komisji Europejskiej oraz po jednym członku rządu z każdego państwa AKP)
  • Komitet Ambasadorów AKP–UE (monitorowanie wykonywania umowy z Kotonu),
  • Komitet Współpracy AKP–UE na rzecz Finansowania Rozwoju (badanie postępów i monitorowanie realizacji współpracy na rzecz finansowania rozwoju)
  • Wspólny Ministerialny Komitet ds. Handlu AKP–UE (kwestie handlowe grupy)
  • Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP–UE (organ konsultacyjny, działa na rzecz procesów demokratycznych oraz rozwoju i partnerstwa AKP–UE).

Najważniejszą osobą w organizacji jest sekretarz generalny[7].

Przypisy

  1. Relacje UE z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku, www.consilium.europa.eu [dostęp 2021-05-17] (pol.).
  2. a b c Eric Ambukita, WSPÓŁPRACA UNII EUROPEJSKIEJ Z KRAJAMI GRUPY AFRYKI, KARAIBÓW I PACYFIKU Z UWZGLĘDNIENIEM AFRYKI SUBSAHARYJSKIEJ
  3. a b Łukasz Bartkowiak, Relacje Unii Europejskiej z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku, „Rocznik Integracji Europejskiej” (1), 2007, s. 95–124, DOI10.14746/rie.2007.1.5, ISSN 1899-6256 [dostęp 2021-05-17] (pol.).
  4. Relacje UE z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku, www.consilium.europa.eu [dostęp 2021-05-18] (pol.).
  5. Access2Markets African, Caribbean and Pacific countries, trade.ec.europa.eu [dostęp 2021-05-18].
  6. Prace nad kształtem partnerstwa UE–AKP po 2020 r. (kalendarium), www.consilium.europa.eu [dostęp 2021-05-18] (pol.).
  7. a b c Umowa z Kotonu, www.consilium.europa.eu [dostęp 2021-05-17] (pol.).
  8. FAQ - ACP, www.acp.int [dostęp 2021-05-17].

Media użyte na tej stronie

EU on a globe.svg
Autor: , Licencja: CC BY-SA 3.0
European Union (EU) on a globe
Flag of Dominica.svg
Autor: See File history below for details., Licencja: CC0
The Flag of Dominica.
Flag of the Dominican Republic.svg
The flag of the Dominican Republic has a centered white cross that extends to the edges. This emblem is similar to the flag design and shows a bible, a cross of gold and 6 Dominican flags. There are branches of olive and palm around the shield and above on the ribbon is the motto "Dios,Patria!, Libertad" ("God, Country, Freedom") and to amiable freedom. The blue is said to stand for liberty, red for the fire and blood of the independence struggle and the white cross symbolized that God has not forgotten his people. "Republica Dominicana". The Dominican flag was designed by Juan Pablo Duarte, father of the national Independence of Dominican Republic. The first dominican flag was sewn by a young lady named Concepción Bona, who lived across the street of El Baluarte, monument where the patriots gathered to fight for the independence, the night of February 27th, 1844. Concepción Bona was helped by her first cousin María de Jesús Pina.
Flag of Ethiopia.svg
Flag of Ethiopia
Flag of Fiji.svg
Autor: unknown, Licencja: CC0
Flag of Haiti.svg
The national and official state flag of Haiti; arms obtained from http://www.webchantier.com/. The civil flag can be found at here.
Flag of Jamaica.svg
Flag of Jamaica. “The sunshine, the land is green, and the people are strong and bold” is the symbolism of the colours of the flag. GOLD represents the natural wealth and beauty of sunlight; GREEN represents hope and agricultural resources; BLACK represents the strength and creativity of the people. The original symbolism, however, was "Hardships there are, but the land is green, and the sun shineth", where BLACK represented the hardships being faced.
Flag of Mauritania.svg
Flag of Mauritania, adopted in 2017. The National Assembly added red stripes to the top and bottom edges to represent “the blood shed by the martyrs of independence”.
Flag of Namibia.svg
Flag of Namibia
Flag of Nauru.svg
The national flag of Nauru. Official Pantone colours are: PMS 280 blue, PMS 123 yellow.
Flag of Niger.svg
This flag was created with a text editor.
Flag of Rwanda.svg
Flag of Rwanda. The flag ratio is 2:3 with the stripes being 2:1:1. Colors are the following officially: Pantone 299 C 2X (blue), RAL 6029 (green), RAL 1023 (yellow) and RAL 1003 (golden yellow). (As of 03/08/2010, the only color used is the Pantone 299 C, which is from here. The rest of the colors are RAL shades from here.)
Flag of Senegal.svg
Flag of Senegal
Flag of Tonga.svg
Autor: unknown, Licencja: CC0
Flag of Côte d'Ivoire.svg
Flag of the Ivory Coast, written by Jon Harald Søby, modified by Zscout370. The colors match to what is reported at http://fotw.vexillum.com/flags/ci.html.
Flag of Sao Tome and Principe.svg
Flag of São Tomé and Príncipe
Flag of Tuvalu.svg
Autor: Nightstallion (original)
Zscout370 (most recent), Licencja: CC0
Flag of Tuvalu.

FIAV 111111.svg
Flag of the Democratic Republic of the Congo.svg
The national flag of the Democratic Republic of the Congo. Created according to the 2006 constitution : Son emblème est le drapeau bleu ciel, orné d’une étoile jaune dans le coin supérieur gauche et traversé en biais d’une bande rouge finement encadrée de jaune. (Its symbol is a sky blue flag, decorated with a yellow star in the upper left corner and crossed in the diagonal by a red strip with thin yellow borders) It seems to be identical, except for a lighter field hue, to the 1966–1971 flag.
African-Caribbean-And-Pacific-Group-Of-States-ACP-Flag.svg
Autor: Status and origin of flag uncertain, Licencja: CC BY 3.0
African-Caribbean-And-Pacific-Group-Of-States-ACP-Flag
ACP EPA Groups.svg
Autor: Smurfy, Licencja: CC BY-SA 3.0
ACP states divided according to their EPA group membership
Flag of the Central African Republic.svg
The proportions of this flag are 3:2; however, there is no official definition for the correct proportions and also 5:3 is widely used.