Admirał Nachimow (1969)
![]() Admirał Nachimow, 1979 | |
Klasa | krążownik rakietowy |
---|---|
Projekt | 1134A (Bierkut-A) |
Oznaczenie NATO | Kresta II |
Historia | |
Stocznia | im. A.A. Żdanowa, Leningrad ![]() |
Położenie stępki | 10 lipca 1967[a] |
Wodowanie | 15 kwietnia 1969 |
![]() | |
Nazwa | Admirał Nachimow |
Wejście do służby | 29 listopada 1971[b] |
Wycofanie ze służby | 31 stycznia 1991 |
Los okrętu | złomowany |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność | standardowa: 5600 t pełna: 7535 t |
Długość | 159 m |
Szerokość | 16,8 m |
Zanurzenie | 6,3 m |
Napęd | |
2 turbiny parowe o mocy łącznej 90 000 KM, 4 kotły, 2 śruby | |
Prędkość | 33 w |
Zasięg | 5000 Mm przy 18 w |
Uzbrojenie | |
• 4 działa uniwersalne 57 mm (2×II) • 4 działka plot 30 mm AK-630M (4×I) • 2×II wyrzutnie pocisków plot Sztorm-M (48 pocisków) • 8 wyrzutni rakietotorped Mietiel (2×IV) • 2 miotacze rbg RBU-6000 (2×XII) • 2 miotacze rbg RBU-1000 (2×VI) | |
Wyrzutnie torpedowe | 10 wt 533 mm (2×V), 10 torped |
Wyposażenie | |
radary: Woschod, Angara-A, artyleryjskie, nawigacyjne; stacja hydrolokacyjna Titan-2 | |
Wyposażenie lotnicze | |
1 śmigłowiec Ka-25PŁ | |
Załoga | 343 (33 oficerów) |
Admirał Nachimow (ros. Адмирал Нахимов) – radziecki krążownik rakietowy projektu 1134A (ozn. NATO Kresta II), klasyfikowany oficjalnie jako duży okręt przeciwpodwodny. W czynnej służbie od 1971 do 1991 roku. Wchodził w skład Floty Północnej.
Budowa i opis techniczny
„Admirał Nachimow” był trzecim zbudowanym okrętem projektu 1134A (Bierkut-A)[1], znanego też od pierwszego okrętu jako typ Kronsztadt[2], a w kodzie NATO oznaczanego Kresta II[3]. Okręt otrzymał nazwę jako kolejna jednostka na cześć XIX-wiecznego admirała Pawła Nachimowa. Budowany był w stoczni im. A.A. Żdanowa w Leningradzie (numer budowy 723)[4]. Stępkę położono 10 lipca 1967 roku (spotykana też jest data 15 stycznia 1968)[a]. Okręt został wciągnięty na listę floty 2 sierpnia 1968 roku, a wodowany 15 kwietnia 1969 roku[5]. Do służby wszedł 29 listopada 1971 roku[b].
Okręty projektu 1134A były klasyfikowane jako duże okręty przeciwpodwodne (ros. bolszoj protiwołodocznyj korabl, BPK)[4], niemniej na zachodzie powszechnie uznawane są za krążowniki[3]. Ich zasadniczym przeznaczeniem było zwalczanie okrętów podwodnych, w tym celu główne uzbrojenie stanowiło osiem wyrzutni rakietotorped Mietiel, z ośmioma pociskami, wymieniane następnie na nowsze wyrzutnie Rastrub-B, lecz brak jest informacji, żeby „Admirał Nachimow” przeszedł taką modernizację[4]. Dodatkowo posiadały dziesięć wyrzutni torped kalibru 533 mm, z których można było wystrzeliwać torpedy przeciw okrętom podwodnym. Uzbrojenie przeciwpodwodne uzupełniały dwa dwunastoprowadnicowe miotacze rakietowych bomb głębinowych RBU-6000 (144 bomby kalibru 213 mm) i dwa sześcioprowadnicowe RBU-1000 (48 bomb kalibru 305 mm)[4]. Możliwości w zakresie zwalczania okrętów rozszerzał jeden pokładowy śmigłowiec Ka-25PŁ[4]. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa podwójnie sprzężone działa uniwersalne kalibru 57 mm AK-725, umieszczone nietypowo w dwóch wieżach na burtach, oraz dwa zestawy artyleryjskie obrony bezpośredniej w postaci dwóch par sześciolufowych naprowadzanych radarowo działek 30 mm AK-630M (łącznie cztery działka)[4]. Uzbrojenie rakietowe stanowiły dwie dwuprowadnicowe wyrzutnie przeciwlotniczych pocisków rakietowych średniego zasięgu Sztorm-M, na dziobie i na rufie, z zapasem 48 pocisków[4].
Okręty wyposażone były w odpowiednie środki obserwacji technicznej, w tym stacje radiolokacyjne dozoru ogólnego Woschod (MR-600) na maszcie dziobowym i Angara-A (MR-310A) na maszcie rufowym, radary artyleryjskie oraz kompleks hydrolokacyjny Titan-2 (MG-332) z anteną w gruszce dziobowej[6].
Okręty miały wyporność standardową 5600 ton i pełną 7535 ton[7]. Długość kadłuba wynosiła 159 m, a szerokość 16,8 m[7]. Napęd stanowiły dwa zespoły turbin parowych TW-12 o łącznej mocy 90 000 KM, napędzające każdy po jednej śrubie[7]. Parę zapewniały cztery kotły. Napęd zapewniał osiągnięcie prędkości maksymalnej 33 węzły, a ekonomicznej 18 węzłów[7].
Służba
„Admirał Nachimow” od 13 grudnia 1971 roku wchodził w skład Floty Północnej ZSRR[2].
W dniach 24-29 września 1974 złożył wizytę w Hawanie na Kubie[2].
Przechodził remont w Murmańsku od lutego 1981 do czerwca 1982 roku[2]. Kolejny remont rozpoczęto 1 marca 1989 roku, lecz z uwagi na problemy finansowe nie został on ukończony i 31 stycznia 1991 roku okręt został rozbrojony i wycofany ze służby[4][2]. 4 listopada 1991 roku został skreślony z listy floty, po czym do końca 1994 roku złomowany w Murmańsku[4]. Według innych informacji, w czerwcu 1992 roku podczas holowania na złom do Indii osiadł na skałach koło Durbanu[8].
Uwagi
- ↑ a b Data położenia stępki 10 lipca 1967 według Pawłow 1994 ↓, s. 78. Według Bierieżnoj 1995 ↓, s. 15, data położenia stępki: 15 stycznia 1968, zaś Apalkow 2005 ↓, s. 40 wskazuje 15 stycznia 1968 lub lipiec 1967 według innych danych.
- ↑ a b Wejście do służby 29 listopada 1971 według Pawłow 1994 ↓, s. 78 i Bierieżnoj 1995 ↓, s. 15. Według innych publikacji, 13 grudnia 1971 roku (Apalkow 2005 ↓, s. 40)
Przypisy
- ↑ Pawłow 1994 ↓, s. 78.
- ↑ a b c d e Bierieżnoj 1995 ↓, s. 14-15.
- ↑ a b Robert Gardiner (red): Conway's All the world's fighting ships, 1947–1995. Maryland, 1996, ISBN 1-55750-132-7, s. 381 (ang.)
- ↑ a b c d e f g h i Apalkow 2005 ↓, s. 39-40.
- ↑ Bierieżnoj 1995 ↓.
- ↑ Apalkow 2005 ↓, s. 38-40.
- ↑ a b c d Apalkow 2005 ↓, s. 36.
- ↑ Pawłow 1994 ↓, s. 136.
Bibliografia
- Jurij Apalkow: Korabli WMF SSSR. Tom III. Protiwołodocznyje korabli. Czast 1. Bolszyje protiwołodocznyje i storożewyje korabli. Sankt Petersburg: Galeja Print, 2005. ISBN 5-8172-0094-5. (ros.)
- Siergiej Bierieżnoj: Sowietskij WMF 1945-1995. Kriejsiera, bolszyje protiwołodocznyje korabli, esmincy. 1995, seria: Morskaja Kollekcyja. Nr 1/1995. (ros.)
- Aleksandr Pawłow: Wojennyje korabli SSSR i Rossii 1945 – 1995 g. Wyd. III. Jakuck: 1994. (ros.)
- Aleksandr Pawłow: Wojennyje korabli Rossii 1997–1998 g. Wyd. V. Jakuck: 1997. (ros.)
Media użyte na tej stronie
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Soviet Kresta II-class cruiser (Large Anti-Submarine Ship) Admiral Nakhimov, 1979