Adolfo Kaminsky
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód, zajęcie | fałszerz, fotograf |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Adolfo Kaminsky (ur. 1 października 1925 w Buenos Aires) – francuski fotograf i fałszerz, członek francuskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej, pracujący na zlecenie rządu francuskiego; pracujący dla algierskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego po wybuchu konfliktu algierskiego, a następnie na rzecz ruchów narodowowyzwoleńczych w Ameryce Południowej, Hiszpanii, RPA, Angoli, Gwinei Bissau i Grecji.
Życiorys
Urodził się 1 października 1925 roku w Buenos Aires w rodzinie Żydów, którzy wyemigrowali z Rosji po rewolucji październikowej[1]. W 1932 roku rodzina przeniosła się do Francji, Kaminsky odebrał liberalne i świeckie wykształcenie. Wobec zagrożenia wojną Kaminsky z rodziną przeniósł się w 1939 roku do Vire w Normandii[1]. W wieku 14 lat zakończył edukację i zaczął pracować; interesował się chemią[2].
Po rozpoczęciu niemieckiej okupacji znalazł się wraz z rodziną w obozie przejściowym w Drancy, bliski był wywiezienia do Auschwitz-Birkenau[1]. Zwolniony jako obywatel Argentyny dzięki wstawiennictwu argentyńskiego konsula[1].
Od 1944 roku zajmował się tworzeniem fałszywych dokumentów, głównie paszportów, metryk urodzenia i aktów chrztu dla francuskich Żydów i osób zagrożonych terrorem hitlerowskim. Działał we francuskiej organizacji żydowskiej UGIF, w komórce La Sixieme[3][1]. Po wyzwoleniu Paryża 25 sierpnia 1944 roku Kaminsky pracował na rzecz rządu francuskiego, przygotowując fałszywe dokumenty dla agentów przerzucanych na tyły frontu[4].
Po zakończeniu wojny przygotowywał dokumenty dla Żydów przerzucanych do brytyjskiej Palestyny[1], zajmował się tą działalnością do powstania Izraela w 1948 roku. Początkowo został fotografem, ale powrócił do fałszerstw po wybuchu konfliktu algierskiego, gdy zaangażował się w działania na rzecz skrócenia tej wojny[1]. Przygotowywał wówczas dokumenty dla algierskich partyzantów, którym groziły prześladowania ze strony Francuzów, a jednocześnie stanowczo dystansował się od nacjonalizmu i przemocy[4]. Pod koniec wojny algierskiej dostał zlecenie wyprodukowania stu milionów fałszywych franków, które miały zachwiać francuską gospodarką i wymusić wycofanie się tego kraju z Algierii. Tuż przed przekazaniem pieniędzy Algierczykom zawarto zawieszenie broni, a fałszywe pieniądze zostały przez Kaminsky’ego spalone[3]. Po wojnie w Algierii pomagał ruchom narodowowyzwoleńczym w Ameryce Południowej[1], Hiszpanii, RPA[1], Angoli, Gwinei Bissau i Grecji. Zajmował się także szkoleniem innych fałszerzy[4].
Z wyjątkiem okresu pracy dla rządu Francji, Kaminsky zawsze pracował za darmo[4]. W 1971 roku zrezygnował z działalności fałszerskiej, ożenił się i ma troje dzieci[3]. Poświęcił się fotografii[4].
Został odznaczony odznaczeniami francuskimi: Krzyżem Kombatanta, Krzyżem Kombatanta-Ochotnika Ruchu Oporu i złotym Medalem Miasta Paryża(fr.)[4].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i Yves Lecouturier: Shoah en Normandie: 1940–1944. Editions Cheminements, 2004, s. 215–217. ISBN 978-2-84478-295-3. [dostęp 2011-09-11]. (fr.).
- ↑ Adolfo Kaminsky, un jeune dans La Resistance. Sa famille. [dostęp 2011-09-09]. (fr.).
- ↑ a b c Nora Reinhardt , Fałszerz w imię ideałów, Onet.pl, 9 września 2011 [dostęp 2011-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2011-09-23] (pol.).
- ↑ a b c d e f Adolfo Kaminsky, un jeune dans La Resistance. Et apres la guerre?. [dostęp 2011-09-09]. (fr.).
Linki zewnętrzne
- Adolfo Kaminsky, arte.tv, 9 stycznia 2001 [dostęp 2011-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2010-03-26] (fr.).
- Linda Benotmane , Adolfo Kaminsky, le faussaire au grand coeur, ouest-france.fr, 28 października 2009 [dostęp 2011-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2009-10-31] (fr.).
- Icarus Films: Forging Identity, A Film by Jacques Falck. 2001. [dostęp 2011-09-09]. (ang.).
Media użyte na tej stronie
Autor: Borodun, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar: Croix du Combattant Volontaire de la Resistance (France)
Autor: Borodun, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar: Croix du Combattant (France, 1930)