Agesilaos II
| ||
![]() | ||
król Sparty | ||
Okres | od 400– lub 396 p.n.e. do 360 p.n.e. | |
Dane biograficzne | ||
Data urodzenia | 444 p.n.e. | |
Data śmierci | 360 p.n.e. | |
Agesilaos II (łac. Agesilaus, gr. Ἀγησίλαος; 444–360 p.n.e.) – król Sparty w latach 396–360 p.n.e., wódz, prowadził działania wojenne przeciwko Persji na terenie Azji Mniejszej.
Agesilaos był od urodzenia kulawy[1]. Tron Sparty objął po swoim przyrodnim bracie Agisie II. W 396 p.n.e. roku Agesilaos II wyprawił się do Azji Mniejszej, gdzie skutecznie walczył z Persami. Potem powrócił do Grecji, gdzie w 394 roku pod Koreneją odniósł zwycięstwo nad armiami polis Aten, Koryntu, Teb i Argos. Uzyskując supremację Sparty w Grecji na ponad 20 lat. Został pokonany dwukrotnie w 371 p.n.e. pod Leuktrami przez wojska dowodzone przez Epaminondasa oraz w bitwie pod Mantineją w 362 p.n.e. ze zjednoczonymi siłami Teb i Aten znowu pod dowództwem Epaminondasa. Po tych klęskach udał się ze swoim oddziałem do Egiptu, gdzie jako armia zaciężna służył faraonowi Tachosowi w czasie walk w Azji w latach 361–360. Po przejęciu władzy przez Nektanebo II Agesilaos II przeszedł na jego służbę. Zmarł w 360 roku p.n.e. w czasie powrotu do Sparty.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Kulesza 2003 ↓, s. 68.
Bibliografia
- Jean-Claude Fredouille, Guy Racher: Cywilizacje śródziemnomorskie leksykon. Katowice: Wydawnictwo Książnica, 2007, s. 53. ISBN 978-83-245-7566-4.
- Ryszard Kulesza: Starożytna Sparta. Poznań: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 2003, seria: Mała Biblioteka PTPN t. 12. ISBN 83-7063-393-5.
- ISNI: 0000 0004 5303 9902, 0000 0003 5778 4152
- VIAF: 21166523, 200841647, 18157641040738221259, 284836891, 1108154381014430291779
- LCCN: n86109940
- GND: 118644009
- LIBRIS: tr57bxvc5dw81d8
- SUDOC: 028937295
- NKC: jn20000700011
- BNE: XX821522
- NTA: 091329922
- PLWABN: 9810681588005606
- NUKAT: n2006118628
- LIH: LNB:VLm;=Bl
- WorldCat: lccn-n86109940, viaf-263657539
Media użyte na tej stronie
Agesilaus (left) and Pharnabazus (right) [1].
Elementary history of Greece, made up principally of stories about persons, givingat the same time a clear idea of the most important events in the ancient world and calculated to enforce the lessons of perseverance, courage, patriotism, and virtue that are taught by the noble lives described. Beginning with the legends of Jason, Theseus, and events surrounding the Trojan War, the narrative moves on to present the contrasting city-states of Sparta and Athens, the war against Persia,their conflicts with each other, the feats of Alexander the Great, and annexation by Rome.