Ahmadijja

Liwa-e-Ahmadijja, Flaga Ahmadiji
Mirza Ghulam Ahmad

Ahmadijja (arab. أحمدية, także: ahmadija) – ruch reformatorski w islamie założony przez muzułmanina Mirzę Ghulama Ahmada z Qadian (1839–1908) (Pendżab), który ogłosił się (zgodnie z objawieniami otrzymywanymi od 1865 roku) mahdim i powtórnie przybyłym Jezusem, później zaś także inkarnacją Kryszny. Ruch w 1900 roku został oficjalnie uznany przez władze brytyjsko-indyjskie.

Doktryna

Ahmadijja łączy wiele cech fundamentalistycznego i konserwatywnego islamu z częstszym jednak nowatorstwem. Ahmadijja jako cel stawia sobie rozpowszechnianie sposobami pokojowymi odrodzonych wartości wczesnego islamu, skierowane do muzułmanów, chrześcijan, judaistów i hindusów – zasada ta stanowi dla nich „szósty filar” islamu. Ahmadyści wierzą również w to, że Jezus nie został ukrzyżowany, lecz zbiegł do Indii, gdzie został pochowany w Śrinagarze w Kaszmirze w Indiach. Decyzją uczonych islamskich w Pakistanie zostali uznani za heretyków (1974) i wyłączani poza ummę. Ruch prowadzi ożywioną działalność misyjną na świecie, jest aktywny na Zachodzie, jednak w większości krajów muzułmańskich jest zakazany i prześladowany, szczególnie w rodzimym Pakistanie. Ruch Ahmadija liczy 5-12 mln wyznawców.

W 2004 Wspólnota Muzułmańska Ahmadijja wybudowała w Londynie największy meczet w Wielkiej Brytanii.

Po śmierci założyciela podzielili się na 2 grupy, choć formalny podział nastąpił dopiero w 1914:

  • Wspólnota Muzułmańska Ahmadijja – skupiająca około 10 milionów wyznawców; od 1947 z centrum w Rabwah, nieformalne centrum znajduje się od 1984 roku w Londynie – rezyduje tam V kalif wspólnoty;
  • Ahmadijja z Lahaur – Ruch na Rzecz Propagacji Islamu – skupiająca około 30 tysięcy wyznawców – znana z prowadzenia najstarszego meczetu w Berlinie przy Brienner Straße (zbud. 1923-1925).

Członkowie ruchu

Do ruchu ahmadijja należeli m. in. minister spraw zagranicznych Pakistanu, przewodniczący Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ i prezes Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, Muhammad Zafrullah Khan (1893–1985)[1], oraz laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za rok 1979, Abdus Salam (1926–1996)[2].

Polska

Od 1990 w Polsce działa Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadijja, liczące około 100 członków. Pod nazwą Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadiyya, z dniem 23 grudnia 1990 uzyskało, na podstawie wpisu do „Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych” status związku wyznaniowego w Polsce. Osobą kierującą jest Prezes Stowarzyszenia – Zafar Mashhood Ahmad. Siedziba władz: ul. Dymna 17, 02-411 Warszawa[3].

Przypisy

Bibliografia

  • Mirza Ghulam Ahmad z Qadianu, Filozofia nauk islamu, Islamabad (Wlk. Brytania) 1996.
  • P. Stawiński, Ahmadijja islam zreformowany, Częstochowa 1994

Media użyte na tej stronie

Liwa-e-Ahmadiyya 1-2.svg
Liwa-e-Ahmadiyya, the flag of Ahmadiyya Muslim Community. The Liwa-e-Ahmadiyya was Hoisted first on 28 December 1939 on Jalsa Salana in Qadian. Middle-left is the White Minaret and on the sides at the same height are on the left side the full moon and on the right the crescent with six pointed star. Over the full moon is written a part of the Quranic verse 124 of Sura Aal Imran (English translation: "And Allah had (already) helped you at Badr, when you were utterly abject.")
Mirza Ghulam Ahmad (c. 1897).jpg
Mirza Ghulam Ahmad (), a religious figure from India, and the founder of the Ahmadiyya movement.