Al-Buchari
Ten artykuł od 2016-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
Muhammad Ibn Ismail Ibn Ibrahim Ibn al-Mughira al-Buchari محمد بن اسماعيل بن ابراهيم بن المغيرة البخاري, popularnie nazywany Al-Buchari (ur. 810 w Bucharze, zm. 870 w Chazantak koło Samarkandy) – perski uczony muzułmański, sunnita, autor najbardziej znanego i najwyżej cenionego przez sunnitów zbioru tradycji Proroka (hadisów) pt. „Sahih al-Buchari”, stawianego praktycznie na drugim miejscu po Koranie.
Życiorys
Urodził się w rodzinie cenionego zbieracza hadisów, Ismaila Ibn Ibrahima, w Bucharze. Został osierocony przez ojca we wczesnej młodości. Nauczywszy się w młodym wieku wszystkich hadisów krążących w jego regionie rodzinnym, wybrał się w towarzystwie matki i starszego brata w roku 820 w podróż. Już w wieku młodzieńczym opiniował i opowiadał hadisy. Ukończywszy 18 rok życia zaczął pisać o towarzyszach Proroka (ashab an-nabi) i ich następcach (at-tabi’un), oraz i ich wypowiedziach. Jako 16-latek odbył hadżdż do Mekki w towarzystwie matki i brata. Stamtąd udał się w drogę odwiedzając wszystkie najważniejsze wówczas ośrodki myśli muzułmańskiej, gdzie wymieniał się hadisami z innymi uczonymi. Według tradycji miał w ten sposób poznać przeszło 1000 przekazicieli hadisów i nauczyć się ponad 600 000 hadisów, wiarygodnych, jak i budzących wątpliwość. Na kosztowne podróże w celu zbierania hadisów roztrwonił cały swój majątek i w ten sposób nigdy się nie wzbogacił, choć zarabiał niemało. Po 16 latach nieobecności powrócił do Buchary, gdzie spisał swój zbiór wiarygodnych hadisów, pt. „Sahih al-Buchari”, obejmujący 7275 hadisów, pogrupowanych w 93 rozdziałach tematycznych. W 864 osiadł w Najsabur (ob. Niszapur), gdzie spotkał się z innym, równie znanym kodyfikatorem zbioru tradycji, Muslimem Ibn al-Hadżdżadżem, który przypuszczalnie był jego uczniem lub współpracownikiem. Z powodów politycznych Al-Buchari zmuszony był przenieść się do Chazantak, wsi pod Samarkandą. Trzeba powiedzieć, że był skrajnym sunnitą, przeciwnym kompromisom zarówno z szyitami, jak i mutazylitami. Uważał, że tylko uznanie proroka Mahometa za najwyższy autorytet po Koranie uratuje jedność islamu. Zmarł w 870. Pochowany w Samarkandzie.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/AlBukhari_mausoleum.jpg/220px-AlBukhari_mausoleum.jpg)
Dzieła
- Sahih al-Buchari arab. صحيح البخاري, obejmujący 7275 hadisów, pogrupowanych w 93 rozdziałach tematycznych;
- Al-adab al-mufrad الادب المفرد, zbioru hadisów na temat etyki i savoir-vivre’u;
- At-Tarich al-kabir التاريخ الكبير, słownik biograficzny tradentów przekazujących hadisy;
- At-tarich as-saghir التاريج الصغير, wersja skrócona w/w.
Bibliografia
- Danecki J.: Podstawowe wiadomości o islamie, Warszawa 2007
- Mez A.: Renesans islamu, Warszawa 1980
- Sourdel J. i D.: Cywilizacja islamu, PIW Warszawa 1980
- ISNI: 0000 0001 1781 755X
- VIAF: 154679127, 5535159248668204870003
- LCCN: n81055666
- GND: 118858122
- NDL: 00477775
- LIBRIS: 75kmmfwr34jds4j
- BnF: 11894473t
- SUDOC: 026758393
- NLA: 35408789
- NKC: jo2008446830
- BNE: XX910218
- NTA: 073013005
- Open Library: OL5779834A
- PLWABN: 9810549223205606
- ΕΒΕ: 163019
- KRNLK: KAC201101005
- LIH: LNB:BCAp;=BM
- WorldCat: lccn-n81055666
Media użyte na tej stronie
Autor: Alaexis, Licencja: CC BY-SA 3.0
Mausoleum erected over Muhammad al-Bukhari's grave. Samarkand, Uzbekistan
Autor: Alaexis, Licencja: CC BY-SA 3.0
Mausoleum of Muhammad al-Bukhari. Samarkand viloyat, Uzbekistan