Aleksander Krawczuk

Aleksander Krawczuk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia7 czerwca 1922
Kraków
Minister kultury i sztuki
Okresod 29 września 1986
do 12 września 1989
PoprzednikKazimierz Żygulski
NastępcaIzabella Cywińska
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Aleksander Krawczuk (ur. 7 czerwca 1922 w Krakowie) – polski historyk starożytności i eseista, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 1986–1989 minister kultury i sztuki, poseł na Sejm I i II kadencji.

Życiorys

Podczas II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej. Ukończył w 1949 studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i tam podjął pracę naukową w Zakładzie Historii Starożytnej UJ. Od 1957 do momentu objęcia stanowiska ministra w 1986 pracował również w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie[1]. W 1985 uzyskał tytuł naukowy profesora.

Zajmuje się historią starożytną, popularyzuje zagadnienia związane z antykiem, prowadził m.in. wraz z Arturem Janickim i Jadwigą Klinowską cykl dokumentalny Antyczny świat profesora Krawczuka. Opublikował liczne, tłumaczone na szereg języków, prace naukowe i książki popularnonaukowe, należy do Związku Literatów Polskich.

W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. W tym samym okresie pełnił funkcję ministra kultury i sztuki w rządach Zbigniewa Messnera i Mieczysława Rakowskiego. Od 1991 do 1997 sprawował mandat posła na Sejm I i II kadencji z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W późniejszych latach był zaliczany do grona sympatyków związanego z Jackiem Majchrowskim stowarzyszenia Przyjazny Kraków[2].

Życie prywatne

Syn Dymitra i Marii. Ojciec historyka Wojciecha Krawczuka.

Odznaczenia i wyróżnienia

Publikacje

  • Kolonizacja sullańska, Ossolineum, Wrocław 1960
  • Gajusz Juliusz Cezar, Ossolineum, Wrocław 1962
  • Cesarz August, Ossolineum, Wrocław 1964
  • Neron, Czytelnik, Warszawa 1965
  • Herod, król Judei, Wiedza Powszechna, Warszawa 1965
  • Perykles i Aspazja, Ossolineum, Wrocław 1967
  • Siedmiu przeciw Tebom, PIW, Warszawa 1968
  • Sprawa Alkibiadesa, Czytelnik, Warszawa 1968
  • Kleopatra, Ossolineum, Wrocław 1969
  • Wojna trojańska: Mit i historia, Wiedza Powszechna, Warszawa 1969
  • Konstantyn Wielki, Wiedza Powszechna, Warszawa 1970
  • Pan i jego filozof. Rzecz o Platonie, PIW, Warszawa 1970
  • Ród Konstantyna, Wiedza Powszechna, Warszawa 1972
  • Sennik Artemidora, Ossolineum, Wrocław 1972
  • Tytus i Berenika, Czytelnik, Warszawa 1972
  • Julian Apostata, Wiedza Powszechna, Warszawa 1974
  • Rzym i Jerozolima, Czytelnik, Warszawa 1974
  • Mity, mędrcy, polityka, PIW, Warszawa 1975
  • Maraton, Wiedza Powszechna, Warszawa 1976
  • Ostatnia olimpiada, Ossolineum, Wrocław 1976
  • Upadek Rzymu. Księga wojen, Ossolineum, Wrocław 1978
  • Starożytność odległa i bliska, „Pax”, Warszawa 1980
  • Mitologia starożytnej Italii, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1982
  • Ród Argeadów, Wyd. Literackie, Kraków 1982
  • Stąd do starożytności, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1985
  • Poczet cesarzy rzymskich, Iskry, Warszawa 1986
  • Opowieści o zmarłych. Cmentarz Rakowicki, KAW, Kraków 1987
  • Groby Cheronei, Wyd. Poznańskie, Poznań 1988
  • Alfabet Krawczuka mitologiczny, „Cracovia”, Kraków 1991
  • Rzymianki, Polczek, Kraków 1992
  • Poczet cesarzy bizantyjskich, Iskry, Warszawa 1992
  • Kronika starożytnego Rzymu, Iskry, Warszawa 1994
  • Kronika Rzymu i Cesarstwa Rzymskiego, Iskry, Warszawa 1997
  • Poczet cesarzowych Rzymu, Iskry, Warszawa 1998
  • Rzym, Kościół, cesarze, Iskry, Warszawa 2000
  • Polska za Nerona, Iskry, Warszawa 2002
  • Spotkania z Petroniuszem, Iskry, Warszawa 2005

Przypisy

  1. Leksykon profesorów Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej 1946–2006. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, 2006, s. 265.
  2. Nowo powstałe stowarzyszenie „Przyjazny Kraków” zamierza na powrót uczynić z miasta kulturalną stolicę Polski.. wyborcza.pl, 31 stycznia 2002. [dostęp 2019-12-15].
  3. M.P. z 1998 r. nr 6, poz. 110
  4. Jubileusz profesora Aleksandra Krawczuka. mkidn.gov.pl, 5 czerwca 2012. [dostęp 2014-04-25].
  5. Laureaci o swych zamierzeniach. „Dziennik Polski”. Nr 123, s. 3, 25 maja 1972. 

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

POL Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis BAR.png
Baretka Złotego Medalu "Zasłużony Kulturze - Gloria Artis"
Zbigniew Messner 1988.jpg
Zbigniew Messner, Premier Polski 1985-1988
Mieczysław Rakowski na mównicy.jpg
Mieczysław F. Rakowski speaking
Aleksander Krawczuk.jpg
Autor: Ladislav Luppa, Licencja: CC0
Aleksander Krawczuk (* 7. jún 1922, Krakov, Poľsko) je poľský historik a esejista, profesor humanitných vied, bývalý minister kultúry a poslanec.