Aleksandr Ośkin
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 8 kwietnia 1920 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1940–1971 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | 53 Gwardyjska Brygada Pancerna (6 Gwardyjski Korpus Pancerny, 3 Gwardyjska Armia Pancerna, 1 Front Ukraiński) |
Stanowiska | dowódca czołgu |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Aleksandr Piotrowicz Ośkin, ros. Александр Петрович Оськин (ur. 8 kwietnia 1920 we wsi Małe Korowino, zm. 21 lutego 2010 w Moskwie) – radziecki czołgista, uczestnik II wojny światowej, Bohater Związku Radzieckiego[1].
Życiorys
Dzieciństwo i młodość
Urodził się 8 kwietnia 1920 we wsi Małe Korowino (ros. Малое Коровино) w rejonie zacharowskim, w obwodzie riazańskim. Od 1932 roku mieszkał w Moskwie. W 1937 roku ukończył 10-klasową szkołę ogólną, a w 1939 Moskiewskie Technikum Finansowo-Ekonomiczne. Pracował jako inspektor podatkowy w Moskwie.
II wojna światowa
W wojsku od października 1940 roku. Służył w siłach pancernych w Środkowoazjatyckim Okręgu Wojskowym. W 1941 roku ukończył szkołę pułkową.
W okresie od lipca do października 1941 brał udział w walkach Frontu Briańskiego oraz Zachodniego jako dowódca czołgu lekkiego T-26. Walczył pod Smoleńskiem oraz w bitwie pod Moskwą. 18 października został ciężko ranny. Do stycznia 1942 roku był leczony w szpitalu w miejscowości Sormowo (obecnie w granicach miasta Niżny Nowogród). Przed pełnym zakończeniem leczenia zwolnił się ze szpitala aby dołączyć do nowo formowanej jednostki pancernej z którą wyruszył na front.
W okresie od lipca do września 1942 służył jako radiooperator-działonowy w czołgu T-34-76, 163 Brygady Pancernej, a we wrześniu-październiku w 56 Brygadzie Pancernej Frontu Stalingradzkiego. Brał udział w obronie Stalingradu. 29 października 1942 podczas ataku niemieckiego lotnictwa został poważnie ranny, doznał wstrząsu mózgu i został odesłany na tyły.
W 1943 roku ukończył szkolenie w Połtawskiej Szkole Pancernej. Od stycznia 1944 roku ponownie na froncie.
W okresie od stycznia do czerwca 1944 r. walczył jako dowódca czołgu T-34-85 w 5 Samodzielnym Szkolnym Pułku Czołgów 1 Frontu Nadbałtyckiego, a od czerwca do grudnia 1944 w składzie 53 Gwardyjskiej Brygady Pancernej 1 Frontu Ukraińskiego. Brał udział w walkach na terenie Witebska i operacji lwowsko-sandomierskiej. W czasie wojny jego czołg płonął siedem razy.
W czasie walk o utworzenie przyczółka sandomierskiego, 12 sierpnia 1944 na obrzeżach wsi Oględów jego doskonale zamaskowany czołg T-34-85 wspierany przez pluton piechoty, odparł atak przeważających sił niemieckich, składający się z 11 czołgów. Jego czołg zniszczył z ukrycia z odległości mniejszej niż 200 metrów trzy niemieckie czołgi ciężkie Tygrysy II i uszkodził czwarty. 13 sierpnia jego czołg jako jeden z pierwszych przebił się do centrum wioski i zabił kilkudziesięciu żołnierzy wroga. W trakcie tej bitwy zostały zdobyte trzy PzKpfw VI B Tiger II które później zostały przez Rosjan poddane rozległym testom. Było to pierwsze użycie operacyjne tych czołgów na froncie wschodnim.
Jeden ze zdobytych w czasie tej potyczki czołgów (z numerem bocznym 502), znajduje się do dzisiaj w Muzeum Czołgów w Kubince pod Moskwą. Za odwagę i bohaterstwo w tej bitwie, z rozkazu Prezydium Rady Najwyższej ZSRR w dniu 23 września 1944 młodszy porucznik gwardii Aleksandr Pietrowicz Ośkin otrzymał Złotą Gwiazdę Bohatera Związku Radzieckiego oraz Order Lenina.
Od stycznia 1945 studiował na wydziale zarządzania Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych. Ze względu na skutki przebytego w grudniu 1945 r. wstrząśnienia mózgu został zmuszony do zaprzestania nauki.
Późniejsza kariera wojskowa
Do stycznia 1952 roku służył w parku maszyn szkoleniowych Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych na stanowiskach: starszy mechanik, kierowca, dowódca plutonu, zastępca dowódcy oraz dowódca kompanii czołgów zagranicznych. Opanował wszystkie typy krajowych i kilka typów zagranicznych czołgów tego okresu.
W 1952 roku ukończył studia w Leningradzie Wyższej Oficerskiej Szkole Pancernej. W latach 1952–1954 był szefem szkolenia personelu w parku maszyn Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych. W 1957 roku ukończył studia na Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych.
Kontynuował służbę w wojskach pancernych: jako dowódca batalionu czołgów w Południowej Grupie Wojsk stacjonującej na Węgrzech i dowódca bojowego batalionu szkoleniowego zbiornika pułku szkoleniowego czołgów (w Moskiewskim Okręgu Wojskowym). W latach 1964 do 1969 wykładał na wydziale wojskowym Moskiewskiego Instytutu Stali i Stopów.
W październiku 1971 roku przeszedł na emeryturę w stopniu podpułkownika. Mieszkał w Moskwie. W 1971–1972 pracował jako starszy inżynier w Moskiewskim Instytucie Stali i Stopów, w od 1972 do 1986 jako instruktor wojskowy w Moskiewskim Instytucie Technologii i Przemysłu Spożywczego. W 1975 r. został awansowany do stopnia pułkownika.
Zmarł 21 lutego 2010. Został pochowany na Cmentarzu Kuźmińskim w Moskwie.
Odznaczenia
- Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (odznaczenie nr. 4664) – nadana 23 września 1944 przez Prezydium Rady Najwyższej ZSRR
- Order Lenina
- Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
- Order Czerwonej Gwiazdy
- Medal „Za zasługi bojowe”
- Medal 100-lecia urodzin Lenina
- Medal „Za obronę Stalingradu”
- Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Medal jubileuszowy „Pięćdziesięciolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Medal jubileuszowy „Sześćdziesięciolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Medal „Weteran Sił Zbrojnych ZSRR”
- Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty”
- Medal jubileuszowy „40 lat Sił Zbrojnych ZSRR”
- Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR”
- Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR”
- Medal jubileuszowy „70 lat Sił Zbrojnych ZSRR”
- Medal „W upamiętnieniu 800-lecia Moskwy”
- Medal „Za nienaganną służbę”
Przypisy
- ↑ Александр Петрович Оськин, warheroes.ru (ros.) [dostęp 2012-02-25].
Bibliografia
- Driabkin, Artiom: Przeciw Panterom i Tygrysom. Gdańsk: Maszoperia Literacka, 2011.
- Aleksander Smirnow Lwy Stalina, Wyd. Militaria, Warszawa 2007
- The PzKpfw.VIB KingTiger’s debut at Eastern front (ang.) [dostęp 2012-03-22]
- Александр Петрович Оськин (ros.) [dostęp 2012-03-22].
Media użyte na tej stronie
A red star. 1922-1943. Used as a symbol of communism in some occasions. The symbol can also represent socialism. Also seen on Soviet aircraft.
Medal “Gold Star” of a “Hero of the Soviet Union”
Ribbon bar for the Soviet decoration Order of Lenin. Drawn by Zscout370.
Baretka: Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
Ribbon bar of the Order of the Red Star. The Soviet Union (USSR).
Soviet Medal For Combat Service Ribbon.
100th Anniversary of Lenin's Birth medal ribbon
Ribbon bar of the Medal "For the Victory over Germany in the Great Patriotic War 1941–1945". The Soviet Union (USSR).
Ribbon bar for the Soviet medal "20 Years of Victory"
Ribbon bar for the Soviet Award "30 Years of Victory"
Source: Drawn by User:Zscout370Ribbon bar for the Soviet medal "40 Years of Victory"
Source: Drawn by User:Zscout370Soviet Military Veteran Ribbon.
Ribbon bar of the Jubilee Medal "30 Years of the Armed Forces of the USSR".
Ribbon bar of the Jubilee Medal "40 Years of the Armed Forces of the USSR".
Ribbon bar for Soviet medal "50th Anniversary of the Soviet Armed Forces"
Source: Drawn by User:Zscout370Ribbon bar of the Jubilee Medal "70 Years of the Armed Forces of the USSR".
Soviet 800th Anniversary Of Moscow Ribbon.
Autor: Jar.ciurus, Licencja: CC BY-SA 4.0
To zdjęcie województwa dolnośląskiego zostało wykonane podczas polskiej Wikiekspedycji 2013 zorganizowanej przez Stowarzyszenie Wikimedia Polska.
Wszystkie zdjęcia z wyprawy możesz zobaczyć w kategorii Wikiekspedycja 2013.
Soviet 20 Years Service Ribbon.
Autor:
- Rank_insignia_of_полковник_of_the_Soviet_Army.svg: F l a n k e r
- derivative work: Mboro (talk)
Rank insignia of the Soviet Union/Russian Federation (1955-1991), here Army "Major general" (OF5) – shoulder strap dress uniform/ land forces.
Ribbon bar of medal of 50 years of victory
A red star and a hammer and sickle with golden border and red rims.