Alfons Kühn

Alfons Kühn
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 lutego 1878
Przejmy, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci

27 stycznia 1944
Warszawa, Polska pod okupacją III Rzeszy

Minister komunikacji
Okres

od 28 czerwca 1928
do 6 września 1932

Przynależność polityczna

Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem

Poprzednik

Paweł Romocki

Następca

Michał Butkiewicz

Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Wielki Krzyż Orderu Korony (Belgia) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch
Grób Alfonsa Kühna na cmentarzu Powązkowskim

Alfons Walenty Kühn (ur. 14 lutego 1878 w Przejmach, pow. przasnyskim, zm. 27 stycznia 1944 w Warszawie) – polski inżynier, działacz państwowy II Rzeczypospolitej, poseł na Sejm III kadencji, minister komunikacji kilku rządów RP.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Edmunda i Zofii z Erlickich. Ukończył państwową szkołę realną w Warszawie[1]. Z wykształcenia inżynier elektryk. Absolwent Technische Universität Darmstadt, od 1903 pracował w magistracie warszawskim. Wykładowca w Wyższej Szkole Handlowej, później w Szkole Głównej Handlowej. Był pracownikiem Komisji Odbudowy Kraju i Racjonalnego Budownictwa Tymczasowej Rady Stanu[2]. Od 1918 (z przerwą 1928–1932) do września 1934 dyrektor Tramwajów i Autobusów m. Warszawy (miejskie przedsiębiorstwo komunikacyjne). W 1920 komisarz transportowy Rady Obrony Stolicy. W latach 1928–1932 minister komunikacji w kolejnych gabinetach rządowych, w 1932 równocześnie minister robót publicznych. W latach 1930–1934 poseł na Sejm RP z listy BBWR.

W latach 1934–1942 zarządca, a następnie dyrektor naczelny Elektrowni Warszawskiej. Działacz Stowarzyszenia Elektryków Polskich, członek Państwowej Rady Elektrycznej, prezes Związku Przedsiębiorstw Tramwajowych i Kolei Dojazdowych w Polsce. Został prezesem Rady Głównej Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej[3] oraz przewodniczącym Kapituły Odznaki Honorowej Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej[4].

Od 8 grudnia 1922 był mężem Julii Sommer[1].

Zmarł 27 stycznia 1944 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 85-6-10,11)[5].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. a b c d e f g Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 403–404.
  2. Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 223.
  3. „Lot Polski” 1933, nr 11, s. 27.
  4. Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 38.
  5. Cmentarz Stare Powązki: KUHNOWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-12-10].
  6. Odznaczenia P. Prezydenta za zasługi na polu organizacji obrony przeciwlotniczej. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 185 z 18 sierpnia 1938. 
  7. M.P. z 1928 r. nr 111, poz. 175 „za zasługi na polu pracy społeczno-kulturalnej”.
  8. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  9. Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 28.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Jozef Pilsudski1.jpg
Józef Piłsudski
Godło II Rzeczypospolitej.png
Godło Rzeczypospolitej Polskiej ustalone Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach (Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980)
Alfons Kuhn.jpg
Alfons Kuhn, Polish engineer, Minister of Communication in Poland 1928-1932 , d. 1944
Kazimierz Bartel.jpg
Kazimierz Bartel, Primer Minister of Poland
Alfons Kühn - grób.jpg
Autor: Krzem Anonim, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grób Alfonsa Kühna na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 85, rząd 6, grób 10, 11)
Switalski K.jpg
Kazimierz Świtalski, Polish politician, Prime Minister (1929), speaker of Polish Sejm
Aleksander prystor 1.jpg
Aleksander Prystor (1876-1941), Polish politician.