Alfred Theuer
![]() | |
Data urodzenia | 1 października 1892 |
---|---|
Data śmierci | ? |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | 3 Dywizja Piechoty Legionów |
Stanowiska | dowódca plutonu żandarmerii |
Główne wojny i bitwy | wojna polsko-bolszewicka |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
![]() Barbara Chachlewska i Alfred Theuer (styczeń 1935) | ||||||||||||||||
Data urodzenia | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||
|
Alfred Julian Theuer (ur. 1 października 1892, zm. ?) – polski łyżwiarz figurowy, działacz i sędzia łyżwiarski, arbiter lekkoatletyczny i hokeja na lodzie, kapitan żandarmerii Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys
Urodził się 1 października 1892. Kształcił się w C. K. II Szkole Realnej we Lwowie (w 1909 ukończył IV klasę)[1].
Służba wojskowa
Został przyjęty do Wojska Polskiego. Pierwotnie mianowany porucznikiem piechoty[2]. Od 30 czerwca 1920 roku był dowódcą plutonu żandarmerii 3 Dywizji Piechoty Legionów[3]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 2 dywizjonie żandarmerii polowej, a jego oddziałem macierzystym był dywizjon żandarmerii wojskowej Nr 7 w Poznaniu[4].
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 47. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a jego oddziałem macierzystym był nadal 7 dywizjon żandarmerii w Poznaniu[5]. W 1923 roku był dowódcą plutonu Żandarmerii Kalisz[6]. W 1924 roku został przeniesiony do 6 dywizjonu żandarmerii we Lwowie[7][8]. W maju 1930 roku został przeniesiony do 1 dywizjonu żandarmerii w Warszawie na stanowisko oficera do zleceń. 30 września tego roku został przesunięty na stanowisko oficera śledczego[9][10][11]. 2 grudnia 1930 roku Prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki nadał mu z dniem 1 stycznia 1931 roku stopień kapitana w korpusie oficerów żandarmerii i 5. lokatą. Jednocześnie zezwolił na nałożenie oznak nowego stopnia przed 1 stycznia 1931 roku[12].
15 i 16 grudnia 1930 roku przesłuchiwał majora Kazimierza Kubalę w głośnej sprawie rozesłania przez niego anonimu oskarżającego pułkownika Ludomiła Rayskiego, a następnie był świadkiem w procesie sądowym majora[13][14][15].
W latach 1935–1939 był dowódcą Plutonu Żandarmerii Warszawa II (Cytadela Warszawska, blok 62)[3][16]. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku był referentem w biurze dowódcy żandarmerii Armii „Modlin”, majora Tadeusza Kurzei[17].
Od stycznia do czerwca 1940 roku był dowódcą plutonu szkolnego w Szwadronie Zapasowym Żandarmerii w obozie Coëtquidan we Francji. 18 czerwca na czele plutonu opuścił obóz udając się do Radon Maximin. 20 czerwca utracił łączność ze Szwadronem Zapasowym Żandarmerii, który odpłynął z portu rybackiego w La Turballe na wyspę Île d’Yeu[18].
Kariera sportowa
W okresie II Rzeczypospolitej był aktywnie zaangażowany w sport. Uprawiał łyżwiarstwo figurowe. Startując w konkurencji par wspólnie z lwowianką Martą Rudnicką zdobył tytuł wicemistrzów Polski w 1931[19][20], 31 stycznia 1932 oboje zdobyli mistrzostwo Warszawy[21], 8 stycznia 1933 zwyciężyli w zawodach w Zakopanem[22][23][24][25], pod koniec tego miesiąca wygrali mistrzostwa Warszawy, a w lutym 1933 zajęli drugie miejsce we Wszechsłowiańskich Mistrzostwach Łyżwiarskich w morawskiej Ostrawie[26], 12 marca 1933 wygrali zawody w Wilnie[27] (początkowo para Rudnicka / Theuer była określana jako lwowska[28], później jako warszawska[27]).
Później startował w parze z Barbarą Chachlewską: uczestniczyli w zawodach Mistrzostw Polski 1934[29][30], zajmowali drugie miejsce we Wszechsłowiańskich Mistrzostwach Łyżwiarskich w Warszawie w dniach 2–4 lutego 1934[31] oraz w międzynarodowych zawodach w Zakopanem 6 stycznia 1935[32], zajęli ostatnie ósme miejsce w mistrzostwach świata edycji 1935 w Budapeszcie[33][34], w 1936 zdobyli złoty medal mistrzostw Polski, a następnie ponownie wicemistrzostwo Polski 21 lutego 1937 w Katowicach[35][36], 23 stycznia 1938 w Zakopanem[37]. Oboje startowali w barwach Warszawskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego[38][39][40].
Zawody międzynarodowe | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Zawody | 1930 | 1931 | 1932 | 1933 | 1934 | 1935 | 1936 | 1937 | 1938 |
Mistrzostwa Świata | 8 | ||||||||
Mistrzostwa Wszechsłowiańskie | 2 | 2 | |||||||
Turniej Międzynarodowy w Zakopanem | 1 | 2 | 2 | ||||||
Zawody krajowe | |||||||||
Mistrzostwa Polski | 2 | 2 | 2 | 2 | ? | 1 | 2 | ||
Mistrzostwa Warszawy | 1 | 1 | |||||||
Krajowe Zawody w Wilnie | 1 | ||||||||
* W latach 1930–1933, starty z Martą Rudnicką, przy czym niektóre źródła podają informację o zdobyciu srebrnego medalu Mistrzostw Polski w latach 1931–1933 w duecie z Wandą Żmudzińską[41]. * W latach 1934–1938, starty z Barbarą Chachlewską. |
6 grudnia 1926 został członkiem zarządu Lwowskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego[42]. Był sędzią hokeja na lodzie, będąc rozjemcą podczas meczów towarzyskich we Lwowie[43], w Katowicach[44], jak również był arbitrem podczas turnieju finałowego Mistrzostw Polski 1928/1929 rozgrywanego w Krynicy[45].
Pod kierunkiem Alfreda Theuera i trenera PZŁ Juroka w dniach 15–27 listopada 1932 został zorganizowany treningowych kurs łyżwiarski dla zaawansowanych łyżwiarzy w dniach 14–27 listopada 1932[46]. 26 kwietnia 1931 i 20 września 1936 był wybierany jednym z wiceprezesów zarządu Polskiego Związku Łyżwiarskiego[47][48][49][50]. W tej funkcji 30 listopada 1936 przedstawił plany PZŁ wobec braku sztucznych lodowisk w Polsce[51].
Był sędzią łyżwiarstwa figurowego[52], np. podczas Mistrzostw Europy par sportowych 1938 w Opawie[53][54][55], mistrzostw świata w Berlinie w dniach 17–21 marca 1938, gdzie był także kierownikiem polskiej kadry[56]. Jako przedstawiciel z ramienia PZŁ został członkiem komisji sędziowskiej podczas zawodów Mistrzostw Europy w łyżwiarstwie figurowym zaplanowanych na 3–6 lutego 1939 w Zakopanem[57][58][59].
Pod koniec 1928 został mianowany przez Polski Związek Lekkiej Atletyki sędzią okręgowym w strukturze Lwowskiego Okręgowym Związku Lekkiej Atletyki[60]. Na początku marca 1936 został wybrany członkiem komisji rewizyjnej nowego zarządu PZLA[61]. Został wyznaczony delegatem PZLA na Mistrzostwa Polski kobiet w Lekkoatletyce 1938 w dniach 30–31 lipca 1938 w Grudziądzu[62].
Przed 1939 łyżwiarstwo figurowe w barwach WTŁ uprawiała także zawodniczka Theuer-Dąbrowska[63]. W powstaniu warszawskim poległ plut. Alfred Theuer ps. „Wolski”[64][65].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych (dwukrotnie: przed 1924)
- Złoty Krzyż Zasługi[66]
- Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)[67]
Przypisy
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. II Szkoły Realnej we Lwowie za rok szkolny 1909. Lwów: 1909, s. 136.
- ↑ Alfred Theuer. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2017-07-18].
- ↑ a b Suliński 2015 ↓, s. 139.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 404, 918.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 294.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1059, 1065.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 962, 967.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 669, 677.
- ↑ Suliński 2015 ↓, s. 54.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 212.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 289, 791.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 3 grudnia 1930 roku, s. 335.
- ↑ Major Kubala przed sądem oskarżony o pisanie anonimów. „Ilustrowana Republika”. 43, s. 1, 13 lutego 1931.
- ↑ Z sądów. Sprawa mjra Kubali (2-gi dzień rozpraw – c.d.). Dalsze zeznania świadków. „Kurier Warszawski”. 44, s. 6, 14 lutego 1931.
- ↑ Major Kubala przyznał się do autorstwa oszczerczych anonimów. „Słowo Polskie”. 45, s. 1–2, 15 lutego 1931.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 834.
- ↑ Kurzeja 1945 ↓, s. 193.
- ↑ Suliński 2003 ↓, s. 210, 212–213, 310.
- ↑ Sport w Zakopanem. Pokazy łyżwiarskie. „Zakopane”. 2, s. 4, 10 stycznia 1931. Związek Przyjaciół Zakopanego.
- ↑ Komunikaty. Międzynarodowe zawody Łyżwiarskie. „Zakopiańska Lista Gości i Chwila Bieżąca”. 1, s. 7, 3 stycznia 1932. Zarząd Uzdrowiska Zakopane.
- ↑ Kronika sportowa. „Słowo Polskie”. 32, s. 3, 2 lutego 1932.
- ↑ Łyżwiarstwo. Międzynarodowe zawody łyżwiarskie w Zakopanem. „Nowiny Codzienne”. 6, s. 3, 5 stycznia 1933.
- ↑ Sport w kilku słowach. „Echo”. 4, s. 5, 4 stycznia 1933.
- ↑ Sport w kilku słowach. „Echo”. 9, s. 3, 9 stycznia 1933.
- ↑ Zwycięstwo zagranicznych łyżwiarzy w Zakopanem. „Polska Zachodnia”. 15, s. 8, 15 stycznia 1933.
- ↑ Teresa Drozdek-Małolepsza. Women’s sport in Poland in the light of “Przegląd Sportowy” (Sports Review) magazine (1933). „Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna”. 14/2, s. 80–81, 2015. (ang.).
- ↑ a b Zawody łyżwiarskie w Wilnie. „Polska Zachodnia”. 72, s. 2, 13 marca 1933.
- ↑ Przegląd wydarzeń sportowych. Łyżwiarstwo. „Stadjon”. 3, s. 15, 1 lutego 1932.
- ↑ Lista zgłoszeń zamknięta. Przed mistrzostwami w łyżwiarstwie. „Ilustrowana Republika”. 29, s. 7, 29 stycznia 1934.
- ↑ Kpt. Theuer i Chachlewska w Łodzi. „Ilustrowana Republika”. 37, s. 11, 7 lutego 1934.
- ↑ Teresa Drozdek-Małolepsza. Sport kobiet w Polsce w świetle czasopisma „Przegląd Sportowy” (1934). „Aktywność ruchowa ludzi w różnym wieku”. 29/1, s. 28, 2016.
- ↑ Słynna światowa łyżwiarka w Zakopanem. „Orędownik”. 5, s. 2, 8 stycznia 1935.
- ↑ Szaefer ponownie mistrzem świata. „Siedem Groszy”. 48, s. 6, 18 lutego 1935.
- ↑ Alfred Theuer. gli-sport.info. [dostęp 2017-07-18]. (wł.).
- ↑ Mistrzostwa Polski w jeździe figurowej. „Polska Zachodnia”. 53, s. 7, 22 lutego 1937.
- ↑ Breslauer mistrzem Polski w jeździe figurowej na lodzie. „Express Wieczorny Ilustrowany”. 53, s. 7, 22 lutego 1937.
- ↑ Mistrzostwa Polski w jeździe figurowej. „Polska Zachodnia”. 23, s. 5, 24 stycznia 1938.
- ↑ Życie sportowe. Łyżwiarze warszawscy na prowincji. „Kurier Warszawski”. 63, s. 6, 4 marca 1933.
- ↑ Sport i Kultura Fizyczna. Łyżwiarstwo. Popisy łyżwiarskie. „Nowy Kurier”. 298, s. 9, 29 grudnia 1933.
- ↑ Według innego źródła także w barwach Śląskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego, por. Śląskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 2017-07-18].
- ↑ Muzeum Historii Katowic / Śląskie Towarzystwo Łyżwiarskie.
- ↑ Komunikat Polskiego Związku Łyżwiarskiego. „Kolarz Polski z Dodatkiem Łyżwiarskim”. 14, s. 2, 15 grudnia 1926. Związek Polski Towarzystw Kolarskich.
- ↑ Hokej. „Stadjon”. 3, s. 5, 3 stycznia 1929.
- ↑ Dwa zwycięstwa naszych hokeistów. „Polska Zachodnia”. 340, s. 2, 21 grudnia 1931.
- ↑ Hokejowe Mistrzostwa Polski. „Stadjon”. 1, s. 6, 3 stycznia 1929.
- ↑ Dziwne losy kursu łyżwiarskiego w Katowicach. „Polska Zachodnia”. 324, s. 3, 21 listopada 1932.
- ↑ Sport. Naczelnik Chrzanowski prezesem Polskiego Związku Łyżwiarskiego. „Słowo Polskie”. 117, s. 11, 30 kwietnia 1931.
- ↑ Walne zebranie Polskiego Związku Łyżwiarskiego. „Polska Zachodnia”. 260, s. 11, 22 września 1936.
- ↑ Polski Związek Łyżwiarski. „Siedem Groszy”. 295, s. 7, 27 października 1936.
- ↑ Zamierzenia Polskiego Związku Łyżwiarskiego. „Polska Zachodnia”. 329, s. 8, 30 listopada 1936.
- ↑ Sport polski odczuwa dotkliwy brak sztucznych lodowisk. „Ilustrowany Kurier Codzienny”. 333, s. 18, 30 listopada 1936.
- ↑ Życie sportowe. Co słychać u łyżwiarzy. „Kurier Warszawski”. 47, s. 8, 17 lutego 1938.
- ↑ Rodzeństwo Kalusów na mistrzostwach świata w jeździe parami. „Polska Zachodnia”. 27, s. 9, 28 stycznia 1938.
- ↑ Mistrzostwa łyżwiarskie Europy odbędą się w Opawie. „Polska Zachodnia”. 30, s. 6, 31 stycznia 1938.
- ↑ Jak sędziowano podczas mistrzostw Europy w Opawie?. „Polonia”. 4778, s. 11, 4 lutego 1938.
- ↑ Polscy łyżwiarze na mistrzostwach świata w jeździe figurowej. „Polska Zachodnia”. 43, s. 12, 13 lutego 1938.
- ↑ Maxie Weber i Ernst Beier startują w Zakopanem na łyżwiarskich mistrzostwach Europy. „Ilustrowany Kurier Codzienny”. 22, s. 13, 22 stycznia 1939.
- ↑ Po raz pierwszy w Zakopanem łyżwiarskie mistrzostwa Europy. „Ilustrowany Kurier Codzienny”. 37, s. 11, 6 lutego 1939.
- ↑ Mistrzostwa Europy w Łyżwiarstwie Figurowym w Zakopanem. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 2017-07-18].
- ↑ Sport i Kultura Fizyczna. „Nowy Kurier”. 10, s. 7, 12 stycznia 1929.
- ↑ Podział prac w zarządzie P.Z.L.A.. „Echo”. 67, s. 7, 7 marca 1936.
- ↑ Nowinki lekkoatletyczne. „Siedem Groszy”. 207, s. 7, 29 lipca 1938.
- ↑ Mistrzostwa łyżwiarskie w jeździe figurowej. „Warszawski Dziennik Narodowy”. 33B, s. 7, 2 lutego 1939.
- ↑ Wirtualny Mur Pamięci. Alfred Theuer. 1944.pl. [dostęp 2017-07-18].
- ↑ Alfred Theuer. rp.pl. [dostęp 2017-07-18].
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 282.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości” – jako por. Alfred Julian Threuer.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Jan Suliński: Żandarmeria organ bezpieczeństwa armii 1918–1945. Warszawa: Kompas II, 2003. ISBN 83-912638-5-1.
- Jan Suliński: Żandarmeria DOK I – Warszawa w latach 1918–1944. Mińsk Mazowiecki: Centrum Szkolenia Żandarmerii Wojskowej, 2015. ISBN 978-83-63700-18-8.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Tadeusz Kurzeja: Sprawozdanie z kampanii wrześniowej 1939 roku. [w:] Armia „Modlin” – Sztab, sygn. B.I.19b [on-line]. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, 1945-11-21. s. 193–197. [dostęp 2017-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-24)].
Media użyte na tej stronie
Poland badge. Second World War period Polish Army (post-1939 Free Polish Army) shoulder title.
Pictograms of Olympic sports - Figure skating
Baretka: Krzyż Walecznych (1920) nadany dwukrotnie.
Naramiennik kapitana Wojska Polskiego (1919-39).
Barbara Chachlewska i kpt. Alfred Theuer w 1935.