Algier

Panorama Algieru
Algier
‏مدينة الجزائر‎
Ilustracja
Algier
Herb
Herb
Państwo Algieria
WilajetAlgier
Powierzchnia273 km²
Wysokość424 m n.p.m.
Populacja (2005)
• liczba ludności
• gęstość

2 988 145[1][2]
5560 os./km²
Nr kierunkowy(0)213
Kod pocztowy16000-16132
Podział miasta7 dzielnic, 33 gminy
Położenie na mapie Algierii
Mapa konturowa Algierii, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Algier”
Ziemia36°47′N 3°04′E/36,783333 3,066667

Algier (fr. Alger, arab. مدينة الجزائر [Madinat al-Dżaza'ir]) – stolica Algierii. Miasto leży w obszernej zatoce nad Morzem Śródziemnym, 800 km od Marsylii. Nad miastem wznoszą się wzgórza do wysokości 400 m n.p.m. Algier jest centrum gospodarczym, kulturalnym i głównym portem kraju, a także najważniejszym ośrodkiem naukowym.

Położenie

Miasto leży na stokach Sahelu rozciągających się wzdłuż zatoki Algierskiej.

Gospodarka

  • przemysł: włókienniczy, rafineria ropy naftowej (rurociąg ze złoża Bani Mansur), montownie samochodów, przemysł nawozów sztucznych, cementowy, papierniczy, spożywczy, metalowy.

Posiada największy port handlowy kraju.

Transport

Metro w Algierze jest jedynym obok kairskiego na kontynencie afrykańskim.

Historia

W starożytności nosił nazwę Icosium. Algier został zbudowany na ruinach rzymskiego miasta zburzonego w VII wieku, po zdobyciu przez Arabów. Na początku XVI w dostało się w ręce tureckich korsarzy i odtąd przez długi czas było głównym ośrodkiem korsarstwa i rabunku. Po 1492 w Algierze zaczęli osiedlać się moryskowie z Grenady. W XVII w ludność miasta dochodziła do 100 tys. W roku 1518 miasto stało się częścią Imperium osmańskiego. W 1541 Karol V usiłował zdobyć Algier, w XVII w Francuzi dwukrotnie bombardowali miasto, jednak bez skutku. Zdobyli je dopiero w 1830, po zaciętych walkach, które trwały 20 dni.

Od czerwca 1941 roku w mieście miała siedzibę tzw. "Agencji Afryka" - siatka szpiegowska działająca w czasie II wojny światowej na terenie północno-zachodniej Afryki utworzona przez majora polskiego wywiadu Mieczysława Słowikowskiego. Informacje przez nią pozyskane przyczyniły się do sukcesu angielsko-amerykańskiego desantu na Afrykę znanej jako operacja Torch[3]. Od czerwca 1943 do sierpnia 1944) Algier stał się stolicą Wolnej Francji i siedzibą tymczasowego rządu Charles'a de Gaulle'a.

W latach 1954-62 miasto było jednym z głównych ośrodków algierskiego ruchu wyzwoleńczego. Po uzyskaniu niepodległości przez Algierię w 1962, Algier został jej stolicą.

Zabytki i turystyka

  • Wielki Meczet (XI-XVII wiek) z minaretem z XIV wieku
  • cytadela (kasba) wzniesiona przez Turków w XVI wieku
  • meczety
    • Sidi Abdarrahmana
    • Dżami el-Dżabib
    • Ali Bechine (1622)
  • pałac Gubernatora
  • pałac d'Archeveche
  • katolicka katedra św. Filipa z XIX wieku zbudowana na ruinach meczetu Hassana
  • synagoga z 1865 roku
  • kościół pielgrzymkowy Bazylika Matki Boskiej Afrykańskiej (1872, oddalony 4 km na północny zachód od miasta)
  • Muzeum Bardo
  • Pomnik Męczenników Rewolucji – zbudowany w 1982 przez Mariana Koniecznego na jednym ze wzgórz, betonowy monument o wysokości 100 m[4]

Opis miasta z encyklopedii Ultima Thule wydanej w 1927 roku

tekst o znaczeniu historycznym, przytoczony jako ciekawostka
Miasto posiada piękny port z dwoma długimi kamiennymi groblami. Główną ulicą jest wspaniały Boulevard de la Republique. Miasto jest siedzibą gen. gubernatora, ma akademię wojskową, dwa uniwersytety: francuski i arabski, bibliotekę publiczną, obserwatorium astronomiczne różne towarzystwa naukowe itd. Algier jest ważnym punktem handlowym, łączą się w nim linie kolejowe z Oranu i Konstantyny oraz wiele dróg z wewnątrz kraju. Parowce łączą Algier z Marsylią, Alicante i Walencją. Ważna stacja węglowa. Wywóz wina, zboża, bydła, wełny, oliwy, tytoniu, rudy, kory korkowej oraz trawy halfa. Stacja klimatyczna uczęszczana przez chorych na płuca, 206595 mieszkańców (1921), z czego 2/3 Europejczyków.

Miasta partnerskie

Przypisy

  1. Population of the city proper accoding to the 2008 census (via (ang.). Citypopulation.de. [dostęp 2010-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-15)].
  2. UN World Urbanization Prospects (ang.). Esa.un.org. [dostęp 2010-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-18)].
  3. Mieczysław Słowikowski, "Codename Rygor: The Spy Behind the Allied Victory in North Africa", Dialogue 2010, ​ISBN 1-906447-08-X
  4. Monika Witkowska: Algieria: Kraj gościnnych ludzi (pol.). 2013. [dostęp 2013-05-07].

Bibliografia

  • Encyklopedia Audiowizualna Britannica – Geografia I, Rafał Jasiulewicz (red.), Leszek Baraniecki, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2006, ISBN 83-60563-07-1, ISBN 978-83-60563-07-6, ISBN 83-60563-04-7, ISBN 978-83-60563-04-5, ISBN 1-59339-330-X, ISBN 978-1-59339-330-4, OCLC 838992809.

Media użyte na tej stronie

Geographylogo.svg
Autor: Andrew Fitzsimon, Licencja: CC0
Geography logo
Wikimedia Community Logo.svg
Logo społeczności Wikimedia. Proszę zauważyć, że w przeciwieństwie do większości logotypów związanych z ruchem Wikimedia, to logo nie jest zarejestrowane jako znak towarowy.
Flag of Senegal.svg
Flag of Senegal
Flag of Chile.svg
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Flag of UNESCO.svg
Flag of the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO)
Algeri01.jpg
Autor: Damouns (Damien Boilley) z France, Licencja: CC BY 2.0
Harbour, Algeri, Algeria
2005-08-20_15h31_53
Algiers mosque.jpg
Autor: unknown, Licencja: CC BY 2.0
Algeria location map.svg
Autor: Eric Gaba (Sting - fr:Sting), Licencja: CC BY-SA 3.0
Blank administrative map of Algeria, for geo-location purposes.
Baie d'Alger.jpg
Autor: Clapsus, Licencja: CC BY-SA 3.0
Panorama done by myself (Clapsus) of Algiers bay from les higher place Bab Jedid
Algiers coast.jpg
Autor: Damien Boilley, Licencja: CC BY 2.0
The coast of Algiers (Algeria), as seen from the basilica of Our Lady of Africa.
Blason-alger.png
Autor: unknown, Licencja: CC-BY-SA-3.0