Alojzy Szarłowski

Szarłowski Alojzy pseudonim A. Sulima (ur. 2 grudnia 1845 w Żwirgżynie na Litwie, zm. 29 maja 1911 w Krakowie) – polski historyk, badacz dziejów Stanisławowa.

Życiorys

Urodził się w Żwirgżdynie w powiecie kowieńskim (rodzice: Ignacy Szarłowski i Anna Ginet). Ukończył gimnazjum w Kiejdanach i w Kownie. Wziął czynny udział w powstaniu styczniowym 1863 w oddziałach Bolesława Kołyszki na Żmudzi i Feliksa Wysłoucha w powiecie trockim. W bitwie pod Olkienikami 31 maja 1863 został ranny. Po wyleczeniu ran w jednym z okolicznych dworków udał się do rodzinnego miasta, gdzie został aresztowany i uwięziony wraz z ojcem w więzieniu w Trokach. Po wypuszczeniu z więzienia udał się do Moskwy. W 1869 roku uzyskawszy zwolnienie z nadzoru publicznego, przybył do Krakowa. Tam ukończył studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po studiach w latach 1874–1906 pracował jako nauczyciel w gimnazjach we Lwowie, Stanisławowie i Krakowie (Wyższa Szkoła realna we Lwowie, Gimnazjum w Stanisławowie, Wyższa Szkoła realna w Krakowie i latach 1900–1906 III Gimnazjum im. Sobieskiego w Krakowie). Podczas pobytu w Stanisławowie, zbierał dokumenty i przeglądał archiwa, co zaowocowało napisaniem historii miasta i jego regionu. W Krakowie od 1893 wykładał na Kursach im. Baranieckiego, najpierw historię powszechną, potem historię konstytucji i ustroju państw europejskich oraz geografię kolonialną. W 1887 na wniosek Stanisława Smolki powołany na członka Komisji historycznej Akademii Umiejętności w Krakowie.

Zajmował się pracą literacką i dziennikarską. Współpracował z czasopismem Kraj, pisał też do: Przeglądu polskiego, Przeglądu powszechnego, Kwartalnika historycznego, Przeglądu lwowskiego, Kuriera poznańskiego i Czasu.

Zmarł w Krakowie i został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim[1] (kwatera HC, rząd płn.).

Grób Alojzego Szarłowskiego na Cmentarzu Rakowickim

Żona Eugenia z Teodorowiczów, z którą miał 4 córki m.in. Helenę Halecką – żona historyka Oskara Haleckiego[2]. Autor wspomnień z okresu powstania styczniowego na Litwie.

Ważniejsze publikacje

Przypisy

  1. Pogrzeb ś.p. Alojzego Szarłowskiego Czas 1911 nr 250 z 4 czerwca s. 1
  2. Alojzy Szarłowski Czas 1911 nr 247 z 1 kwietnia s. 3

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Grób Alojzego Szarłowskiego.jpg
Autor: Kordiann, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grób Alojzego Szarłowskiego na Cmentarzu Rakowickim