Alphonse Georges
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Alphonse-Joseph Georges (ur. 19 sierpnia 1875 w Montluçon, zm. 24 kwietnia 1951 w Paryżu) – francuski generał armii (fr. général d’armée), uczestnik dwóch wojen światowych.
Życiorys
Syn kowala, karierę wojskową rozpoczął w Akademii Wojskowej Saint-Cyr, którą ukończył w 1897. Następnie służył w Algierii w pułku tirailleurs.
Służył w armii francuskiej podczas I wojny światowej i został poważnie ranny podczas dowodzenia batalionem w 1914. Następnie został przydzielony do sztabu generalnego armii, gdzie pozostał do końca wojny.
W 1918 Georges służył pod dowództwem generała (późniejszego marszałka) Ferdinanda Focha. Był także szefem sztabu marszałka Philippe’a Pétaina w Maroku podczas wojny o Rif (1920–1927) oraz jako dowódca dywizji w Algierii (1928–1932).
Georges został powołany do Naczelnej Rady Wojennej w listopadzie 1932. 9 października 1934 w Marsylii został ponownie ranny, tym razem w wyniku udanego zamachu na króla Jugosławii Aleksandra I, ale wyzdrowiał i oczekiwano że w 1935 zastąpi generała Maxime’a Weyganda na czele Francuskich Sił Zbrojnych. Jednak premier Édouard Daladier uznał, że jest zbyt prawicowy i zamiast niego wyznaczył generała Maurice’a Gamelina.
Georges został mianowany zastępcą Gamelina, ale nie potrafili się porozumieć i mieli napięte stosunki. Po wybuchu II wojny światowej 21 października 1939 Georges został dowódcą najważniejszego francuskiego Frontu Północno-Wschodniego. Podczas niemieckiej ofensywy w maju 1940 (kampania francuska) nie potrafił odpowiednio szybko zareagować na uderzenia niemieckich oddziałów pancernych przedzierających się przez Ardeny i zorganizować przeciwdziałania[1]. 17 maja 1940 Gamelin i Georges zostali zwolnieni, a generał Maxime Weygand powrócił na stanowisko Naczelnego Wodza Francuskich Sił Zbrojnych.
Po objęciu władzy przez marszałka Pétaina i ustanowieniu Francji Vichy Georges nie chciał odgrywać żadnej znaczącej roli w nowym rządzie. Premier Wielkiej Brytanii Winston Churchill chciał, aby Georges został dowódcą sił francuskich w Algierii, Maroku i Tunezji po alianckiej inwazji na Afrykę Północną w listopadzie 1942. Jednak prezydent Stanów Zjednoczonych Franklin Delano Roosevelt skutecznie nalegał, aby na to stanowisko powołać generała Henri Girauda.
W czerwcu 1943 Giraud i generał Charles de Gaulle zostali współprzewodniczącymi Francuskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Georges został mianowany ministrem bez teki, ale nie sprawował żadnej znaczącej funkcji i był stopniowo spychany na boczny tor. Po kilku miesiącach podobnie jak Giraud, został usunięty przez de Gaulle’a.
Alphonse Georges po zakończeniu wojny przeszedł w stan spoczynku i wycofał się z życia publicznego.
Przypisy
- ↑ Bogusław Wołoszański: Tajna wojna Churchilla. Warszawa: Wydawnictwo Colori, 2002, s. 88. ISBN 83-913459-9-8.
Źródło
- Alphonse Georges (ang.). Spartacus Educational. [dostęp 2020-01-26].
Media użyte na tej stronie
Autor: Bonjour vive la France Dessiné par Jérôme BLUM le 5 septembre 2007. Készítette: Jérôme BLUM 2007., Licencja: CC BY-SA 2.0 fr
unofficial armorial bearings of the French republic, created from France coa.png. (The only official emblem of France is its tricolour flag).
Le général Alphonse Georges, photographie reproduite sur une carte postale d'époque.
Autor: Original file by Bilou. Modifications by Otourly and Skjoldbro. Rotation by CocoricoPolynesien., Licencja: CC BY-SA 4.0
Naramiennik dla Generał armii (OF-09).
Autor: Boroduntalk, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar: La médaille militaire (France)
Autor: Boroduntalk, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar: Croix de Guerre 1914-1918 (France)