Amadeusz Sabaudzki-Achaja
| ||||
![]() Herb hrabstwa Piemontu. | ||||
hrabia Piemontu | ||||
Okres | ||||
---|---|---|---|---|
Poprzednik | ||||
Następca | ||||
książę Achai | ||||
Okres | ||||
Dane biograficzne | ||||
Data i miejsce urodzenia | ||||
Data i miejsce śmierci | ||||
Ojciec | ||||
Matka | Małgorzata Beaujeu | |||
Rodzeństwo | ||||
Żona | ||||
Dzieci | Małgorzata | |||
Konkubina | nieznana | |||
Dzieci | Juliusz |
Amadeusz Sabaudzki-Achaja[1] (wł. Amedeo Savoia-Achai; ur. 1363 w Pinerolo, zm. 7 maja 1402 tamże) – hrabia Piemontu i książę Achai[1].
Życiorys
Syn Jakuba Sabaudzkiego-Achaja wł. Giacomo di Savoia-Acaia i Małgorzaty Beaujeu fr. Marguerite de Beaujeu (1346 † 1402), został ogłoszony następcą przez ojca 16 maja 1366, co oznaczało wydziedziczenie przyrodniego brata Filipa II Sabaudzkiego-Achaja, będącego rzeczywistym synem pierworodnym, pod naciskiem Amadeusza VI Sabaudzkiego (zwanego Zielonym Hrabią), który pokonał i wziął do niewoli Jakuba. Amadeusza powierzono opiece Amadeusza VI Sabaudzkiego, która ustała w 1377, po osiągnięciu wieku czternastu lat. Hrabia Sabaudzki, który odebrał od niego przysięgę wierności, zaaranżował w 1380 małżeństwo, po otrzymaniu dyspensy papieskiej, z powodu bliskiego pokrewieństwa z narzeczoną, która była kuzynką, z Katarzyną Genewską (†1407), córką Amadeusza III, hrabiego Genewy i Matyldy Auvergne fr. Mahaut d’Auvergne[2], rodziny zafanych wasali domu Chambery: dzięki tej umowiej małżeńskiej, która jednak nie dała spadkobierców płci męskiej, Amadeusz stał krewnym antypapieża Klemens VII, z pomocą którego próbował dochodzić swoich praw do Księstwa Morea (Achai).
Wierny towarzysz Amadeusza VI, brał udział w ekspedycji, do Molise, aby odzyskać ciało przedwcześnie zmarłego hrabiego. Później przyjaciel jego następcy Amadeusza VII Sabaudzkiego, jego towarzysz z dzieciństwa, towarzyszył mu w jego wojskowych przedsięwzięciach, dopóki on też nie zgasła przedwcześnie w 1391. W tym samym roku jego posłowie spotkali się w Atenach z Nerio I Acciaioli, księciem Aten, który po tym, jak zatrudnił Kompanię Nawarską[a] natychmiast miał z nią problemy, jej dowódca Piotr Lebourd z Saint-Supernan uwięził go na rok w Lastrina począwszy od września 1389. Nerio zawarł pakt z emisariuszami Amadeusz przeciwko Nawarejczykom, którzy wtedy kontrolowali Moreę (wenecka nazwa Peloponezu), w którym uznawał Amadeusza za księcia Achai i uznawał się jego wasalem jako senior Koryntu i książę Aten i Nauplionu. Tymczasem Amedeo negocjował również z przeciwnikiem Nerio, Piotrem Labourd, domagając się uznania suwerenności ze strony Nawarejczyków w zamian za potwierdzenie ich rozległych posiadłości w Grecji. Ekspedycja wojskowa Amadeusza w Grecji, jednak nie doszła do skutku, jako że ten ostatni zmarł nagle krótko przed zaokrętowaniem w Genui. Z następcą Amadeusza VII Sabaudzkiego, Amadeuszem VIII, Amadeusz miał zawsze dobre stosunki, i wystąpił po jego stronie w walce z Tomaszem III Saluzzo, którego uwięził w Turynie, i przeciwko Teodorowi Monferrato, któremu odebrał miasto Mondovi (1396).
Podpisanie rozejmu między Monferrato i Amadeuszowi nastąpiło w 1397, dzięki interwencji Jana Galeazzo Viscontiego, Amadeusz ponownie przeniósł się do Pinerolo, gdzie opuściłu go siły: tutaj zmarł. Na jego pogrzebie byli również ambasadorowie markiza Monferrato. Następcą został jego brat Ludwik.
Potomstwo
Z żoną Katarzyną Genewską († 1407) Amadeusz miał następujące dzieci:
- Małgorzata wł. Margherita (1390–1464), wyszła za mąż 17 stycznia 1403 – za Teodora Monferrato; po owdowieniu wycofała się do klasztoru i zmarła w opinii świętości. Została beatyfikowana przez papieża Klemensa IX w 1669 roku;
- Bona (21 czerwca 1390 – po 1392), zmarła w młodym wieku;
- Matylda wł. Matilde (†1438), wyszła za mąż za Ludwika III Reno (1378–1436), elektora Palatynatu;
- Katarzyna wł. Caterina (1400)
Syn pozamałżeński:
- Juliusz wł. Giulio (†1399)
Rodowód
Tomasz II Piemoncki | ||||||||||||
Tomasz III Piemoncki | ||||||||||||
Beatrice Fieschi z Lavagna | ||||||||||||
Filip I Sabaudzki-Achaja | ||||||||||||
Hugo Chalon | ||||||||||||
Guyonne Burgundzka | ||||||||||||
Adelajda I Burgundzka | ||||||||||||
Jakub Sabaudzki-Achaja | ||||||||||||
Albert III de la Tour du Pin | ||||||||||||
Humbert I Viennois | ||||||||||||
Beatrycze Coligny | ||||||||||||
Katarzyna de la Tour du Pin | ||||||||||||
Guigues VII Viennois | ||||||||||||
Anna Burgundzka | ||||||||||||
Beatrycze Faucigny | ||||||||||||
Amadeusz Sabaudzki-Achaja | ||||||||||||
? | ||||||||||||
Guichard VI Beaujeu | ||||||||||||
? | ||||||||||||
Edward I Beaujeu | ||||||||||||
Gaucher V Châtillon | ||||||||||||
Maria Châtillon | ||||||||||||
Izabela Dreux | ||||||||||||
Małgorzata Beaujeu | ||||||||||||
? | ||||||||||||
Jan Thil | ||||||||||||
? | ||||||||||||
Maria Thil | ||||||||||||
? | ||||||||||||
? | ||||||||||||
? | ||||||||||||
Uwagi
- ↑ Kompania najemników, zorganizowani najemnicy, którzy najmowali się jako żołnierzy różnym panom w zamian za opłatę.
Przypisy
- ↑ a b Samuel Guichenon: Histoire généalogique de la royale maison de Savoie. T. I. s. 334. (fr.)
- ↑ Pierre Duparc: Le comté de Genève (IX-XV siècles). Wyd. 1978. T. XXXIX. Genewa: Société d’histoire et d’archéologie de Genève, 1955, s. 302–303, seria: Mémoires et documents. [dostęp 2016-07-03]. (fr.)
Bibliografia
- Harry W. Hazard: A History of the Crusades: Volume III – The Fourteenth and Fifteenth Centuries''. Setton, Kenneth M. (główny redaktor). Madison: University of Wisconsin Press, 1975. (ang.)
- Kenneth M. Setton: Catalan Domination of Athens 1311 – 1380. Revised edition. Londyn: Variorum, 1975. (ang.)
- Charles Cawley’s: Savoy. W: Medieval Lands [on-line]. Foundation for Medieval Genealogy, 2014-05-24. [dostęp 2016-08-03].
Media użyte na tej stronie
The coat of arms of William of Champlitte, House of Savoy-Achaea
Autor:
- derivative work: Fry1989
Shield of the coat of arms of the Prince of Piedmont, Hereditary Prince of the House of Savoy and Kingdom of Italy.