Amran Halim
Data i miejsce urodzenia | 25 sierpnia 1929 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 13 czerwca 2009 |
Zawód, zajęcie | językoznawca |
Narodowość | indonezyjska |
Amran Halim (ur. 25 sierpnia 1929 w Bengkulu, zm. 13 czerwca 2009 w Palembang[1]) – indonezyjski językoznawca, kodyfikator języka i ortografii indonezyjskiej[1]. Zainicjował opracowanie tzw. udoskonalonych norm pisowni (EYD)[2].
Ukończył studia licencjackie i magisterskie na Uniwersytecie Michigan[3]. Doktoryzował się na tej samej uczelni[3].
W latach 70. XX wieku był dyrektorem instytutu Pusat Bahasa[4]. Piastował stanowisko profesora językoznawstwa na Uniwersytecie Sriwijaya (2000), Państwowym Uniwersytecie Islamskim Raden Fatah (2000) oraz Uniwersytecie Sumatry Północnej[3]. W latach 1986–1994 pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Sriwijaya[4], w 2002 r. zaś funkcję dziekana Wydziału Języka i Literatury Uniwersytetu Bina Darma[3]. W 1998 r. przewodniczył Radzie Sztuki Sumatry Południowej, a w 2002 r. miejscowej Radzie Doradczej ds. Edukacji[3].
Przejawiał tendencje normatywistyczne. Wypowiadał się krytycznie na temat języka mediów[4].
Wybrana twórczość
- Multilingualism in Relation to the Development of Bahasa Indonesia (1971)
- Intonation in Relation to Syntax in Indonesian (1981)
- Intonasi dalam Hubungannya dengan Sintaksis Bahasa Indonesia (1984)
Przypisy
- ↑ a b Amran Halim, Badan Bahasa [dostęp 2019-12-03] (indonez.).
- ↑ Balai Bahasa Sumsel Kenang Amran Halim, Antara News, 29 lipca 2010 [dostęp 2019-12-03] (indonez.).
- ↑ a b c d e Berita Duka: Prof. Dr. H. Amran Halim Wafat, Uniwersytet Sriwijaya, 15 czerwca 2009 [dostęp 2019-12-02] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-25] (indonez.).
- ↑ a b c Profil - Amran Halim, Merdeka.com [dostęp 2019-12-03] (indonez.).