Andrzej Tatur
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
profesor nauk o Ziemi | |
Alma Mater | |
Doktorat | 10 maja 1979 – nauki przyrodnicze |
Habilitacja | 3 września 2002 – biologia |
Profesura | 1 sierpnia 2011 |
Polska Akademia Nauk | |
Status | członek rzeczywisty |
zatrudnienie | |
Wydział Geologii Uniwersytetu Warszawskiego |
Andrzej Tatur (ur. 16 września 1944 roku w Warszawie) – polski geolog i polarnik.
Życiorys
W 1969 ukończył studia na Wydziale Geologii UW po czym podjął pracę w Instytucie Ekologii PAN. Tamże, w 1979, obronił pracę doktorską Analiza zróżnicowania składu chemicznego gleb pastwiskowych w Małych Pieninach (promotorem był Tadeusz Traczyk)[1]. Habilitował się w 2002, na podstawie pracy Ornitogenne ekosystemy morskiej Antarktyki: ich geneza rozwój i zanik[2]. Stopień profesorski uzyskał w 2011[1].
Od 1979 zaangażowany w badania polarne. Pięciokrotnie uczestniczył w Wyprawach Antarktycznych Polskiej Akademii Nauk do Stacji Arctowskiego a także w kilku wyprawach argentyńskich i rosyjskich. Prowadził też badania w Arktyce (Svalbard, Finlandia) oraz w Ziemi Ognistej, Andach i Patagonii[2].
W latach 2006-2011 był dyrektorem Zakładu Biologii Arktyki Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN[2].
Jest autorem lub współautorem około 100 publikacji naukowych[2].
Jest członkiem Komitetu Badań Polarnych PAN[1].
Na jego cześć nazwano wzgórza antarktyczne.
Przypisy
- ↑ a b c Prof. Andrzej Tatur, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2018-03-20] .
- ↑ a b c d prof. Andrzej Tatur. IBB PAN ZBA. [dostęp 2018-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-07)].