Anna (matka Samuela)
![]() | |
Występowanie | |
---|---|
Rodzina | |
Mąż | |
Dzieci | Samuel i 5 innych |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/66/Gerbrand_van_den_Eeckhout_-_Anna_toont_haar_zoon_Samu%C3%ABl_aan_de_priester_Eli.jpg/220px-Gerbrand_van_den_Eeckhout_-_Anna_toont_haar_zoon_Samu%C3%ABl_aan_de_priester_Eli.jpg)
Anna (hebr. חַנָּה, hannāh, pol.: „pełna łaski”) − postać biblijna ze Starego Testamentu, matka proroka Samuela.
Mieszkała razem ze swoim mężem Elkaną i jego drugą żoną Peninną w Ramataim-Cofim w górzystym regionie należącym do plemienia Efraima. Co roku Elkana udawał się wraz z rodziną do sanktuarium w Szilo, a wówczas przy składaniu ofiar Peninna drwiła z bezdzietnej Anny. Mimo to Anna pozostawała umiłowaną żoną, a mąż dawał jej zawsze podwójną porcję mięsa ofiarnego.
Podczas jednej z pielgrzymek do Szilo upokorzona przez rywalkę Anna modliła się gorliwie o syna, obiecując oddać go na służbę do świątyni. Ponieważ modliła się w ciszy, poruszając tylko ustami, obserwujący ją prorok Heli uznał, że jest pijana. Gdy nieporozumienie zostało wyjaśnione, udzielił jej swojego błogosławieństwa. Prośba Anny została wysłuchana i wkrótce potem urodziła syna, któremu nadała imię Samuel (שְׁמוּאֵל „Bóg wysłuchał”). Gdy chłopiec ukończył trzy lata, matka ofiarowała go na służbę Helemu w Szilo. Co roku odwiedzała go wraz z mężem, za każdym razem przynosząc mu utkaną przez siebie szatę. Bóg Jahwe natomiast obdarzył ją jeszcze trzema synami i dwoma córkami. Tradycja żydowska uważa Annę za pierwszą żonę Elkany, a jako przykład całkowitego zawierzenia Bogu zestawia ją z Abrahamem[1]. W chrześcijaństwie modlitwa Anny w 1 Sm 2,1-10 uważana jest za prefigurację Magnificatu.
Przypisy
- ↑ Eerdmans Dictionary of the Bible. edited by David Noel Freedman. Grand Rapids: Wm. B. Eerdmans Publishing, 2000, s. 401. ISBN 0-8028-2400-5.
Bibliografia
- John Baldock: Kobiety w Biblii. Warszawa: Bellona, 2008. ISBN 978-83-1111265-0.
Media użyte na tej stronie
Anne, femme d'Elqana et mère de Samuel, priant (cf. 1 Samuel, chapitre 1). Miniature extraite du Psautier de Paris.