António Ferreira
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 1528 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 29 listopada 1569 |
Narodowość | |
Dziedzina sztuki | Poeta |
António Ferreira (ur. 1528, zm. 29 listopada 1569) – portugalski poeta i dramaturg, propagator i teoretyk klasycyzmu w Portugalii[1].
Był uczniem Francisca de Sá de Miranda i propagatorem idei Odrodzenia. Wprowadził do portugalskiej literatury odę. Nazywano go „Portugalskim Horacym”. Był autorem licznych sonetów[2], elegii, epigramatów (Poemas lusitanos 1598). Napisał narodową tragedię Castro (1550, wydanie 1587) o Inês de Castro, kochance i żonie infanta portugalskiego Pedra, która zainaugurowała klasyczną tragedię w literaturze portugalskiej. Był też autorem komedii Bristo (1552).
Przypisy
- ↑ Julian Maślanka (red.), Słownik pisarzy świata, Kraków: Krakowskie Wydawnictwo Naukowe, 2008, s. 282, ISBN 978-83-7435-795-1 .
- ↑ Tłumaczenia na angielski można odnaleźć w antologii Lusitania illustrata. Notices on the history, antiquities, literature &c, by John Adamson, Newcastle on Tyne 1842, s. 5–7.
Bibliografia
- Pisarze świata. Słownik encyklopedyczny, wyd. PWN, 1999
Media użyte na tej stronie
Antonio Ferreira (Lisboa, 1528 - 29 de novembro de 1569) foi um escritor e humanista português. É considerado um dos maiores poetas do classicismo renascentista de língua portuguesa, conhecido como "o Horácio português".