Antoni Süss
![]() Weterani powstania styczniowego (1939). Antoni Süss pierwszy z lewej, Mamert Wandalli, Walenty Milczarski siedzi Wiktor Malewski | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Przebieg służby | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Antoni Süss, także Sühs lub Sühssa (ur. 1845 w Janowie Lwowskim, zm. 26 stycznia 1946) – powstaniec styczniowy, podporucznik weteran Wojska Polskiego. Obok Feliksa Bartczuka najdłużej żyjący powstaniec styczniowy.
Życiorys
Urodził się w 1845 w Janowie Lwowskim[1][2]. Brał udział w wyprawie Józefa Wysockiego na Wołyń, zakończoną klęską pod Radziwiłowem (2 lipca 1863).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) w okresie II Rzeczypospolitej został awansowany na stopień podporucznika weterana Wojska Polskiego. W niepodległej Polsce został odznaczony Krzyżem Powstańców 1863 r., Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Powstańców Górnośląskich, Krzyżem Siedemdziesięciolecia Powstania Styczniowego, Odznaką Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie[2]. W 1932 zamieszkiwał w Janowie.
Przed 1939 był jednym z nielicznych weteranów powstania styczniowego, przebywających we Lwowie[3]. Po wybuchu II wojny światowej, agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 i nastaniu okupacji sowieckiej był nadal widywany w miejscach publicznych Lwowa, ubrany w mundur weterana z amarantowymi wyłogami[3].
Miał syna i córki, doczekał się wnuków, prawnuków i praprawnuków[2]. Zmarł po krótkiej chorobie 26 stycznia 1946[2][4]. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie 29 stycznia 1946 (kwatera Ra, zbiorowa mogiła powstańców styczniowych)[4].
Przypisy
- ↑ Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 920.
- ↑ a b c d Antoni Süss. Nekrolog. „Dziennik Polski”. Nr 353, s. 8, 27 stycznia 1946.
- ↑ a b Jadwiga Cieczkiewicz, Józef Staśko. Lwowskie ciekawostki. „Biuletyn”. Nr 46, s. 24, Grudzień 1983. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ a b Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Antoni Suss. rakowice.eu. [dostęp 2019-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-27)].
Bibliografia
- Cmentarz Rakowicki w Krakowie, Warszawa 1988.
Media użyte na tej stronie
Weterani powstania styczniowego na dachu Pałacu Prasy. Siedzi Wiktor Malewski. Stoją od lewej: Antoni Suss, Mamert Wandali, Walenty Milczarski.
Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape .
Autor: Kordiann, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grób Antoniego Süssa na cmentarzu Rakowickim
Naramiennik podporucznika Wojska Polskiego (1919-39).