Antonio Gabriele Severoli
Kardynał prezbiter | |
![]() | |
Kraj działania | Państwo Kościelne |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 28 lutego 1757 Faenza |
Data i miejsce śmierci | 8 września 1824 Rzym |
Biskup Fano | |
Okres sprawowania | 1787-1801 |
Datariusz Jego Świątobliwości | |
Okres sprawowania | 1823-1824 |
Wyznanie | katolicyzm |
Kościół | rzymskokatolicki |
Prezbiterat | 18 grudnia 1779 |
Nominacja biskupia | 23 kwietnia 1787 |
Sakra biskupia | 13 maja 1787 |
Kreacja kardynalska | 8 marca 1816 Pius VII |
Kościół tytularny | Santa Maria della Pace |
Data konsekracji | 13 maja 1787 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Giovanni Carlo Boschi | ||||||
Współkonsekratorzy | Pier Luigi Galletti Domenico Mancinforte | ||||||
|
Antonio Gabriele Severoli (ur. 28 lutego 1757 w Faenzy, zm. 8 września 1824 w Rzymie[1]) – włoski kardynał.
Życiorys
Pochodził z arystokratycznego rodu; był synem hrabiego Carlo Severoli i Anny Dorotei[1]. W młodości uczył się w Rawennie, a następnie studiował w Modenie i na Papieskiej Akademii Kościelnej[1]. W 1787 w Cesenie uzyskał tytuł doktora utroque iure[1]. Dwa lata później w rodzinnej Faenzy przyjął święcenia kapłańskie[2]. 23 kwietnia 1787 został wybrany biskupem Fano i był nim do 1801[2]. Następnie został mianowany biskupem Petry, a 11 stycznia 1808 – biskupem Viterbo[2]. W międzyczasie pełnił także rolę nuncjusza apostolskiego w Austrii[2].
8 marca 1816 został kreowany kardynałem prezbiterem z tytułem Santa Maria della Pace[2]. W latach 1823-1824 pełnił rolę datariusza Jego Świątobliwości[1]. Uczestniczył w konklawe 1823, jednak jego kandydatura została zablokowana, w wyniku weta zgłoszonego przez kardynała Giuseppe Albaniego (w imieniu cesarza Austrii, Franciszka I)[1]. Severoli zmarł w Rzymie, gdzie też został pochowany[1].
Przypisy
Media użyte na tej stronie
Cardinal Antonio Gabriele Severoli