Archikatedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Hawanie
katedra | |||||||||
(c) Vgenecr, CC-BY-SA-3.0 Widok katedry z Placu Katedralnego | |||||||||
Państwo | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||||||
Wyznanie | |||||||||
Kościół | |||||||||
Archikatedra • nadający tytuł | |||||||||
Wezwanie | |||||||||
Wspomnienie liturgiczne | 15. sierpnia | ||||||||
| |||||||||
| |||||||||
![]() |
Archikatedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny[1] (hiszp.: Catedral de la Virgen María de la Concepción Inmaculada de La Habana) – rzymskokatolicka archikatedra w Hawanie, stolicy Kuby. Jest siedzibą katolickiego arcybiskupa San Cristobal de la Habana i głównym kościołem archidiecezji San Cristobal de la Habana. Obecnym biskupem diecezjalnym jest kardynał Jaime Ortega.
Archikatedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Hawanie jest najbardziej wyróżniającą się budowlą na Placu Katedralnym (Plaza de la Catedral) hawańskiej starówki (La Habana Vieja)[2].
Elementy architektoniczne
Kościół uważany jest za jeden z nielicznych przykładów barokowej architektury sakralnej z cechami asymetrycznymi (prawa wieża jest szersza od lewej), z elementami porządku toskańskiego. Sam budynek jest wykonany głównie z koralu, który został wycięty wraz z dużą ilością skał rafy koralowej, znalezionej na dnie zatoki meksykańskiej. Przy bliższym przyjrzeniu, w ścianie zewnętrznej elewacji można znaleźć zachowane skamieniałości morskie.
Fasada została zaprojektowana na sposób asymetryczny, co jest najbardziej widoczne w wieżach fasady. W prawej dzwonnicy (szerszej) zamontowane zostały dwa dzwony, odlane ze stopu złota, srebra i brązu, co nadaje im delikatniejszy i "słodszy" ton dźwięku.
Historia
Archikatedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Hawanie zbudowana została w XVIII wieku, w czasie kiedy coraz więcej rdzennych mieszkańców Kuby zaczęło przyjmować katolicyzm. Do jej powstania w znaczący sposób przyczynił się ówczesny biskup diecezji Santiago de Cuba (obecnie archidiecezji), bp Diego Evelino Hurtado de Compostela, który poprzez regularnie i niezłomne pisanie petycji i próśb o pozwolenie na budowę kościoła, ostatecznie owo pozwolenie uzyskał. W 1727 roku zatwierdzono plany architektoniczne kościoła i klasztoru, i przystąpiono do rozpoczęcia budowy.
W 1748 roku, w miejscu starego kościoła rozpoczęto budowę nowego, która to budowa zakończyła się w 1777 roku.
W latach 1946−1949, pod kierunkiem kubańskiego architekta Cristobala Martineza Marqueza, przeprowadzono modernizację kościoła. Polegała on na przeprowadzeniu dość skomplikowanych, jak na owe czasy, procedur architektonicznych, mających na celu nadaniu kościołowi bardziej otwartego, ale i wzniosłego charakteru, i jednocześnie wpuszczenia więcej światła i poprawienia wentylacji.
Galeria
Fasada archikatedry.
Przypisy
- ↑ Polski egzonim uchwalony na 98. posiedzeniu KSNG.
- ↑ Mi Habana. habanaenlinea.cu. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-03)]. - opis katedry. Dostęp 23 stycznia 2011
Media użyte na tej stronie
Autor: Michael Laverdiere, Licencja: CC BY-SA 1.0
Catedral de San Cristóbal, Havana.
Autor: Mariordo, Licencja: CC BY-SA 3.0
Panoramic view of Cathedral square. The Cathedral of The Virgin Mary of the Immaculate Conception at the left
(c) Vgenecr, CC-BY-SA-3.0
Colonial Baroque facade of Catedral de La Habana — in Old Havana, Cuba.
(c) Glasperlenspiel z angielskojęzycznej Wikipedii, CC-BY-SA-3.0
The entrance to the Cathedral of Havana, Cuba. Photo taken July 2004 by glasperlenspiel.
Autor: Morrrpheus, Licencja: CC BY-SA 3.0
Cathedral of Havanna; Inner view
This is one of a series of 11 painting completed by Serres for the Keppel family of the capture of Havana, the last major operation of the Seven Years War, 1756–63. It was part of England’s offensive against Spain when she entered the war in support of France late in 1761. The British Government’s response was immediately to plan large offensive amphibious operations against Spanish overseas possessions, particularly Havana, the capital of the western dominions and Manila, the capital of the eastern. Havana needed large forces for its capture and early in 1762 ships and troops were dispatched under Admiral Sir George Pocock and General the Earl of Albemarle. The force which descended on Cuba consisted of 22 ships of the line, four 50-gun ships, three 40-gunners, a dozen frigates and a dozen sloops and bomb vessels. In addition there were troopships, storeships, and hospital ships. Pocock took this great fleet of about 180 sail through the dangerous Old Straits of Bahama, from Jamaica, to take Havana by surprise.
This painting comes towards the end of the chronological sequence of the series, once Havana has been captured and occupied by the British. The focus of the composition is the magnificent late colonial Baroque architecture of the church of San Francisco de Asís. Despite the received title of the painting, this was not the cathedral of Havana, but a monastic church dating from the 1730s. Serres treats the subject in the conventional manner of a European topographical cityscape, but inserts conspicuous details indicating the context of conflict and the colonial setting. So, red-coated troops exercise in the square, and a sentry stands guard outside his box, across from black-robed figures of Spanish Catholic clerics and alongside a group of self-absorbed boys at play. On the far side of the square another red-coated European strides with his parasol to protect him from the burning tropical sun, while in the harbour beyond the dome of the church sit British warships at anchor.
Autor: Philippe Antoine z Paris, France, Licencja: CC BY 2.0
- cuba 24
Autor: Franciscana Cofradía del Nazareno, Licencja: CC-BY-SA-3.0
San Cristobal. Catedral de la Habana