Artur Boruc
![]() Artur Boruc (2021) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 20 lutego 1980 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Obywatelstwo | polskie | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 193 cm[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Artur Boruc (ur. 20 lutego 1980 w Siedlcach) – polski piłkarz, który występował na pozycji bramkarza.
Reprezentant Polski w latach 2004–2017. Uczestnik Mistrzostw Świata 2006 oraz Mistrzostw Europy 2008 i 2016.
Kariera klubowa
Początki
Pochodzi z usportowionej rodziny, jego ojciec w czasach młodości przez wiele lat uprawiał hokej na lodzie w barwach siedleckiej Pogoni. Boruc zainteresował się piłką nożną w drugiej klasie szkoły podstawowej. Na pierwszy trening 9-letniego Boruca zaprowadził jego starszy brat, Robert. Wkrótce został pierwszym golkiperem zespołu juniorów młodszych Pogoni. W 1993 wraz z juniorami Pogoni wziął udział w międzynarodowych mistrzostwach w piłce nożnej dzieci i młodzieży Dana Cup w duńskim Hjørring.
W wieku 16 lat Boruc zaliczył pierwszy mecz w gronie seniorów – w sezonie 1995/1996 zadebiutował w I zespole Pogoni, podczas ligowego spotkania przeciwko Orlętom Łuków o mistrzostwo ówczesnej III ligi. W sezonie 1997/1998 zdobył natomiast z Pogonią Wojewódzki Puchar Polski.
Legia Warszawa
W 1998 jako zawodnik reprezentacji Polski U-19 wystąpił na Stadionie Wojska Polskiego w sparingowym meczu z Legią Warszawa. Po udanym występie został zaproszony przez działaczy „Wojskowych” do uczestnictwa w obozie szkoleniowym na Sycylii, a następnie został zawodnikiem Legii. Na zmianę z Wojciechem Kowalewskim był bramkarzem drugiej drużyny. Jesienią 2000 trafił w ramach wypożyczenia do drugoligowej drużyny Dolcanu Ząbki, gdzie grał do końca rundy. Wiosną 2001 wrócił do Legii, gdzie rozpoczął treningi z pierwszym zespołem. 8 marca 2002 zadebiutował w Ekstraklasie w meczu z Pogonią Szczecin, zmieniając w bramce Radostina Stanewa. Od tego czasu stał się podstawowym zawodnikiem zespołu, który w tym samym sezonie sięgnął po Mistrzostwo Polski oraz Puchar Ligi. W europejskich pucharach zadebiutował 12 sierpnia 2004 meczem Pucharu UEFA z FC Tbilisi. W barwach Legii strzelił również swoją jedyną bramkę w Ekstraklasie, wykorzystując rzut karny w meczu z Widzewem w 2004.
Celtic
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Artur_Boruc_Dinamo_Moscow_Celts_1.jpg/170px-Artur_Boruc_Dinamo_Moscow_Celts_1.jpg)
W lipcu 2005 został wypożyczony do Celticu (umowę podpisał 20 lipca 2005[2]), gdzie szybko stał się pierwszym bramkarzem. Po kilku miesiącach został przez szkocki klub wykupiony definitywnie za 1,5 mln euro[3]. W tym samym sezonie Celtic został Mistrzem Szkocji i wywalczył Puchar Ligi Szkockiej. W sezonie 2006/2007 rozegrał swój pierwszy mecz w fazie grupowej Ligi Mistrzów.
Pomimo przeprowadzki do Glasgow, Artur nie zerwał więzów z Legią Warszawa. 18 kwietnia 2007 podczas meczu 22. kolejki Orange Ekstraklasy można było go zobaczyć wśród warszawskich kibiców, podczas meczu z Wisłą Płock[4].
W 2008 władze Celticu ukarały Artura Boruca grzywną 50 tysięcy funtów za złamanie zakazu picia alkoholu podczas przedsezonowego tournée w Holandii[5].
23 października 2008 Artur Boruc został ukarany przez komisję dyscyplinarną Scottish Football Association grzywną w wysokości 500 funtów oraz ostrzeżeniem przed podobnym tego typu zachowaniem w przyszłości, za obraźliwe gesty wykonywane w stronę kibiców Rangers podczas spotkania derbowego, które miało miejsce 31 sierpnia 2008[6].
Fiorentina
12 lipca 2010 ACF Fiorentina ogłosiła, że porozumiała się z Celtikiem w sprawie transferu Boruca i Polak podpisze z nią kontrakt po przejściu testów medycznych[7]. 14 lipca 2010 Fiorentina ogłosiła na swojej stronie internetowej, że Polak przeszedł testy medyczne i podpisał kontrakt z klubem[8]. Kwota transferu wyniosła 3,6 mln euro. Pierwsze tygodnie Boruca we Florencji nie były jednak udane, ponieważ przegrywał on rywalizację o miano pierwszego bramkarza z Sébastienem Freyem. Dzięki kontuzji Francuza, która miała miejsce w październiku, Boruc został pierwszym bramkarzem „Fiołków”. Polski bramkarz był pewnym punktem swojej drużyny, swoją grą zmuszając Freya do odejścia z klubu przed początkiem sezonu 2011/2012. Boruc zakończył sezon z 36 spotkaniami w Serie A, jednak po sezonie Fiorentina nie zdecydowała się na skorzystanie z klauzuli przedłużającej kontrakt z klubem i Boruc stał się wolnym graczem[9].
Southampton
22 września 2012 na zasadzie wolnego transferu przeszedł do angielskiego Southampton F.C., podpisując kontrakt obowiązujący do 30 czerwca 2013[10]. Jego debiut w drużynie nastąpił 20 października 2012 w przegranym meczu ligowym z West Hamem United[11]. W marcu 2013 podczas meczu ligowego z Norwich City, Boruc obronił rzut karny w 93. minucie meczu, dzięki czemu Southampton zremisowało 0-0. W meczu 31. kolejki Premier League, Southampton pokonało na St Mary’s Stadium, 2:1 drużynę londyńskiej Chelsea. W pierwszym składzie „Świętych” wyszedł Artur Boruc. Reprezentant Polski doznał jednak zawrotów głowy i w przerwie został zmieniony. 18 kwietnia 2013 „Holy Goalie” przedłużył kontrakt ze „Świętymi” do 2015. 2 listopada 2013 w meczu ze Stoke, bramkę strzelił mu bramkarz przeciwników Asmir Begović, a bramka ta została uznana jako gol po strzale z największej odległości i trafiła do księgi rekordów Guinnessa[12]. W przerwie pomiędzy sezonem 2013/14 a 2014/15 pomimo dobrej formy stracił swoje miejsce w pierwszym składzie na rzecz ściągniętego z Celticu, Frasera Forstera.
Bournemouth
19 września 2014 został na rok wypożyczony do A.F.C. Bournemouth, drużyny grającej wówczas w Championship[13]. Zadebiutował dzień później w zremisowanym 1:1 meczu z Watfordem[14]. W całym sezonie ligowym w 37 meczach 16 razy zachował czyste konto, bijąc swój rekord. Został też mistrzem Championship i awansował z nadmorskim klubem do Premier League[15]. 26 maja 2015 podpisał nowy, roczny kontrakt z klubem. 16 czerwca 2016 przedłużył kontrakt o kolejny rok[16]. 14 stycznia 2017, przeciwko Hull City, rozegrał swój 100. mecz w Premier League[17]. 28 kwietnia 2017 przedłużył kontrakt z klubem do końca sezonu 2017/18. W sezonie 2016/17 trzy razy, najwięcej spośród wszystkich zawodników, wybierany był przez fanów Bournemouth, piłkarzem miesiąca (w sierpniu, we wrześniu i w marcu), a 13 maja 2017, został przez nich wybrany piłkarzem roku. Nagrodę odebrał tego samego dnia, przed meczem 37. kolejki Premier League z Burnley[18].
Powrót do Legii
1 sierpnia 2020 podpisał roczny kontrakt z Legią Warszawa[19]. Debiut zaliczył w pierwszym meczu swojej drużyny w sezonie 2020/21 – Legia pokonała wówczas 6:1 GKS Bełchatów w spotkaniu Pucharu Polski. W sezonie ligowym zdobył z klubem mistrzostwo kraju. 21 maja 2022 roku ogłoszono odejście Boruca z warszawskiego zespołu[20]. 20 lipca 2022 roku odbył się mecz pożegnalny bramkarza, pod nazwą King’s Party, w którym Legia zmierzyła się ze szkockim Celtikiem, byłym klubem Boruca[21]. Boruc rozegrał pierwsze 45. minut, w których goście zdobyli dwa gole i Legia przegrywała 0:2. Symbolicznie wszedł na boisko jeszcze raz w 90. minucie meczu, zmieniając Cezarego Misztę, przy stanie 2:2, którym to wynikiem ostatecznie zakończył się mecz towarzyski[22].
Kariera reprezentacyjna
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/14/ArturBoruc.jpg/170px-ArturBoruc.jpg)
Boruc zagrał jeden mecz w reprezentacji Polski U-17 oraz dwa w U-18. 28 kwietnia 2004 zadebiutował w pierwszej reprezentacji Polski. Prowadzona wówczas przez Pawła Janasa drużyna zremisowała w Bydgoszczy z Irlandią 0:0, a Boruc grał od 59. minuty. Początkowo był graczem rezerwowym, ale pod koniec eliminacji do Mistrzostw Świata 2006 po kontuzji Jerzego Dudka zajął miejsce w bramce drużyny narodowej.
15 maja 2006 selekcjoner Paweł Janas powołał go do 23-osobowej kadry na Mistrzostwa Świata w Niemczech, gdzie bronił we wszystkich trzech spotkaniach reprezentacji w pełnym wymiarze czasowym, puszczając cztery bramki. Mimo rozczarowującego występu biało-czerwonych Boruc zebrał dobre recenzje, zwłaszcza za mecz z Niemcami, za grę w którym otrzymał gratulacje od Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego[23].
Mimo dobrego występu na MŚ Boruc nie był pierwszą opcją nowego selekcjonera reprezentacji Leo Beenhakkera w eliminacjach Mistrzostw Europy. W pierwszym meczu eliminacji zagrał Jerzy Dudek, a w następnych Wojciech Kowalewski. Dopiero na skutek kary za żółte kartki dla Kowalewskiego Boruc zajął miejsce w składzie na wyjazdowy mecz z Belgią 15 listopada 2006 i nie oddał go już do końca eliminacji. 28 maja 2008 Beenhakker powołał go do kadry na Euro 2008 w Austrii i Szwajcarii[24].
Na Mistrzostwach Europy 2008 zagrał pełne 90 minut we wszystkich trzech meczach – z Niemcami, Austrią i Chorwacją. Mimo straconych 4 bramek (w tym jednej z karnego) podczas turnieju Boruc zebrał za swoją postawę bardzo pochlebne recenzje, zarówno wśród fachowców polskich jak i zagranicznych. Zbigniew Boniek powiedział, że „jedynym piłkarzem światowej klasy w polskiej reprezentacji był Artur Boruc”[25], a Wojciech Kowalczyk oznajmił, że Boruc „wybronił tyle sytuacji sam na sam”, że powinien zostać wytypowany do najlepszej jedenastki turnieju[26]. Trener drużyny Chorwacji Slaven Bilić skomentował, że „gdyby nie świetna gra bardzo dobrego bramkarza jakim jest Artur Boruc, już do przerwy prowadzilibyśmy 2:0”[27]. Bramkarz otrzymał najlepsze oceny ze wszystkich piłkarzy meczu Polska – Austria: 9 od SkySports i 8.0 od goal.com[28]. Od serwisu sport.pl dostał notę 6/6 za mecz z Chorwacją[29]. Po meczu z Austrią selekcjoner pozwolił mu opuścić zgrupowanie na jeden dzień, aby udał się do Warszawy w celu zobaczenia nowo narodzonego syna[30].
21 sierpnia 2008 został zawieszony na czas nieokreślony w prawach reprezentanta Polski, wraz z Dariuszem Dudką i Radosławem Majewskim, za „niedopuszczalne i nieodpowiedzialne zachowania” po zakończeniu meczu Polska – Ukraina[31]. Do kadry powrócił 11 października, kiedy to zagrał od pierwszej minuty w wygranym 2:1 meczu eliminacji Mundialu 2010 z Czechami. Po półtorarocznej przerwie w reprezentacji powrócił do niej już za kadencji Franciszka Smudy na mecz Polska – Ukraina zakończony remisem 1:1. Po dwóch meczach rozegranych z orłem na piersi Boruc został wyrzucony wraz z Michałem Żewłakowem z reprezentacji. Powodem takiej decyzji selekcjonera było aroganckie zachowanie obydwu zawodników wobec obsługi samolotu. Ponownie powołany do reprezentacji po prawie dwuipółletniej przerwie, tym razem przez Waldemara Fornalika na mecz towarzyski z Irlandią 6 lutego 2013, w którym zagrał w podstawowym składzie zespołu.
30 października 2013 został powołany przez trenera reprezentacji Polski Adama Nawałkę na dwa mecze towarzyskie ze Słowacją i Irlandią[32].
30 maja 2016, Adam Nawałka powołał go kadry na Euro 2016[33]. Na turnieju pełnił rolę rezerwowego natomiast Polska dotarła wówczas do ćwierćfinału, co było najlepszym wynikiem w historii jej występów na Mistrzostwach Europy.
14 listopada 2016 przeciwko Słowenii rozegrał swój 64. mecz w drużynie narodowej i stał się bramkarzem z drugą największą liczbą występów w historii reprezentacji Polski (pierwszy w klasyfikacji, Wojciech Szczęsny, wystąpił już 70 razy, trzeci, Jan Tomaszewski, wystąpił z orłem na piersi 63 razy)[34].
1 marca 2017 poinformował o zakończeniu kariery reprezentacyjnej[35]. 10 listopada 2017 zagrał mecz pożegnalny z Urugwajem. Wystąpił wówczas z numerem 65 oraz opaską kapitana, a w 44. minucie został uroczyście pożegnany przez piłkarzy i kibiców. Na boisku zastąpił go Łukasz Fabiański[36].
Statystyki
Klubowe
Klub | Sezon | Liga | Liga | Puchar kraju | Puchar ligi | Europa | Suma | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | |||
Legia Warszawa | 2000/01 | I liga | – | – | – | – | 0 | 0 | ||||
2001/02 | 5 | 0 | 1 | 0 | 6 | |||||||
2002/03 | 12 | – | 12 | |||||||||
2003/04 | 26 | 1 | 4 | 0 | 30 | 1 | ||||||
2004/05 | 26 | 0 | 10 | 4 | 0 | 40 | 0 | |||||
Ogólnie | 69 | 1 | 14 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 | 88 | 1 | ||
Celtic F.C. | 2005/06 | SPL | 34 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 | 1 | 0 | 40 | 0 |
2006/07 | 36 | 5 | 2 | 8 | 51 | |||||||
2007/08 | 30 | 4 | 2 | 9 | 45 | |||||||
2008/09 | 34 | 3 | 4 | 6 | 47 | |||||||
2009/10 | 28 | 2 | – | 8 | 38 | |||||||
Ogólnie | 162 | 0 | 15 | 0 | 12 | 0 | 32 | 0 | 221 | 0 | ||
ACF Fiorentina | 2010/11 | Serie A | 26 | 0 | 1 | 0 | – | – | 27 | 0 | ||
2011/12 | 36 | 1 | 37 | |||||||||
Ogólnie | 62 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 64 | 0 | ||
Southampton | 2012/13 | Premier League | 20 | 0 | 1 | 0 | – | – | 21 | 0 | ||
2013/14 | 29 | – | 29 | |||||||||
Ogólnie | 49 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 50 | 0 | ||
Bournemouth (wyp.) | 2014/15 | Championship | 37 | 0 | – | 2 | 0 | – | 39 | 0 | ||
Bournemouth | 2015/16 | Premier League | 32 | – | 32 | |||||||
2016/17 | 35 | 35 | ||||||||||
2017/18 | – | 2 | 0 | 4 | 0 | 6 | ||||||
2018/19 | 12 | 0 | 1 | 4 | 17 | |||||||
2019/20 | – | – | – | 0 | ||||||||
Ogólnie | 79 | 0 | 3 | 0 | 8 | 0 | 0 | 0 | 90 | 0 | ||
Legia Warszawa | 2020/21 | Ekstraklasa | 25 | 0 | 1 | 0 | – | 4 | 0 | 29 | 0 | |
2021/22 | 11 | 1 | 4 | 16 | ||||||||
Ogólnie | 36 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 8 | 0 | 45 | 0 | ||
Ogólnie w karierze | 457 | 1 | 36 | 0 | 21 | 0 | 44 | 0 | 561 | 1 |
Reprezentacyjne
Reprezentacja narodowa | Rok | Występy | Gole |
---|---|---|---|
Polska | |||
2004 | 4 | 0 | |
2005 | 9 | ||
2006 | 8 | ||
2007 | 10 | ||
2008 | 8 | ||
2009 | 5 | ||
2010 | 2 | ||
2011 | 0 | ||
2012 | 0 | ||
2013 | 10 | ||
2014 | 3 | ||
2015 | 2 | ||
2016 | 3 | ||
2017 | 1[37] | ||
Łącznie | 65 | 0 |
Sukcesy
Klubowe
- Legia Warszawa
- Celtic FC
- Mistrzostwo Szkocji: 2005/06, 2006/07, 2007/08
- Puchar Szkocji: 2006/07
- Puchar Ligi Szkockiej: 2005/06, 2008/09
- Bournemouth
- Mistrzostwo Championship: 2014/15
Indywidualne
- Piłkarskie Oscary 2005 – Najlepszy Bramkarz Ligi Polskiej
- Odkrycie Roku 2004 według tygodnika „Piłka Nożna”
- Najlepszy piłkarz Warszawy w 2004 według „Gazety Wyborczej”
- Najlepszy Piłkarz Legii w sezonie 2004/2005 w VIII Plebiscycie Czytelników tygodnika „Nasza Legia”
- Piłkarz sezonu 2004 i 2005 w plebiscycie serwisu internetowego Legia LIVE!
- Postać Roku 2004 i 2005 w plebiscycie „eLki” serwisu internetowego Legia LIVE!
- 2. miejsce w plebiscycie na najlepszego piłkarza Szkocji sezonu 2006-2007
- 3. miejsce na świecie wśród bramkarzy w 2007 według włoskiej gazety „La Gazzetta dello Sport”
- 2007 – specjalne wyróżnienie w 40. edycji Konkursu Fair Play przez Polski Komitet Olimpijski (PKOl)
- W 2008 Artur Boruc został nominowany przez Międzynarodową Federację Piłkarzy Zawodowych (FIFPro), obok Gianluigiego Buffona, Ikera Casillasa, Petra Čecha i Edwina van der Sara, do najlepszej drużyny sezonu 2007/2008. Tytuł ostatecznie przypadł Hiszpanowi.
- Róża Gali w kategorii Piękni Dziś 2008
- 52. miejsce na liście 100 najlepszych piłkarzy 2008 roku według magazynu „FourFourTwo”. Spośród bramkarzy wyprzedzili go jedynie Hiszpan Iker Casillas (4. miejsce) oraz Włoch Gianluigi Buffon (19.).
- 6. miejsce w plebiscycie „Top 10 piłkarzy z Mazowsza” według Warszawa.sport.pl.
- Piłkarz Roku A.F.C. Bournemouth: 2017
- Człowiek Roku w plebiscycie tygodnika Piłka Nożna: 2017[38]
Rekordy
- Od 14.11.2016. do 25.09.2022. Bramkarz z największą liczbą występów w historii w reprezentacji Polski: 65 meczów[34] (Rekord pobity przez Wojciecha Szczęsnego)
- Najstarszy mistrz Polski w historii rozgrywek: 41 lat i 67 dni[39]
Życie prywatne
Jest jednym z pięciorga dzieci Władysława i Jadwigi Boruców. Ma starszego brata Roberta oraz trzy siostry: Katarzynę, Annę i Paulinę. Stryjeczny brat Artura, Herbert, także był piłkarzem. Występował m.in. w Stali Stalowa Wola[40].
W 2001, w Siedlcach, poślubił Katarzynę Modrzewską, z którą rozwiódł się w 2009. Ma z nią syna, Aleksandra (ur. 11 czerwca 2008 w Warszawie). W lipcu 2014 wziął ślub z piosenkarką Sarą Mannei, z którą ma córkę, Amelię (ur. 3 sierpnia 2010)[41] i syna Noaha (ur. 5 maja 2019)[42].
Jest absolwentem szkoły zawodowej o specjalności mechanik samochodowy.
21 kwietnia 2007, w Elder Park, w Glasgow, uratował trójkę Polaków, w tym kobietę w zaawansowanej ciąży, przed grupą pijanych chuliganów. Otrzymał za to specjalne wyróżnienie w 40. edycji Konkursu Fair Play organizowanego przez Polski Komitet Olimpijski[43][44].
Jest kibicem Legii Warszawa[45][46][47].
2 lipca 2017 odsłonił swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie[48].
Przypisy
- ↑ Artur Boruc. afcb.co.uk. [dostęp 2018-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-29)]. (ang.).
- ↑ celticfc.net
- ↑ Artur Boruc, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [online] [dostęp 2009-12-11] .
- ↑ „O mój Boże – Boruc z nami na sektorze!” legialive.pl
- ↑ Hoops fine Boruc £50k for booze-up. The Scottish Sun, 23 sierpnia 2008. [dostęp 2008-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 września 2008)].
- ↑ DISCIPLINARY COMMITTEE MEETING. The Scottish Football Association, 23 października 2008.
- ↑ Comunicato Stampa. ViolaChannel.tv, 2010-07-12. [dostęp 2010-07-12]. (wł.).
- ↑ Comunicato Stampa. ACF Fiorentina, 2010-07-14. (wł.).
- ↑ Media: Artur Boruc nie przedłuży kontraktu, Onet Sport, 7 czerwca 2012 [dostęp 2019-08-15] (pol.).
- ↑ Southampton bring in keeper Artur Boruc. BBC Sport. [dostęp 2012-09-22]. (ang.).
- ↑ Debiut Artura Boruca, wygrana Manchesteru United i Manchesteru City. onet.pl. [dostęp 2012-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-22)].
- ↑ The Top 5 unusual sports titles in the new Guinness World Records 2015 book. [dostęp 2014-09-04]. (ang.).
- ↑ AFC Bournemouth have completed the loan signing of Artur Boruc from Southampton. afcb.co.uk. [dostęp 2014-09-19]. (ang.).
- ↑ Błyskawiczny debiut Artura Boruca w AFC Bournemouth. [dostęp 2014-09-20].
- ↑ Artur Boruc ustanowił osobisty rekord. sportowefakty.pl. [dostęp 2015-05-02].
- ↑ Boruc przedłużył kontrakt z Bournemouth, „Anglia.goal.pl” [dostęp 2017-01-24] .
- ↑ Boruc dobija do setki. „W tak dobrej formie w Bournemouth jeszcze nie był”. przegladsportowy.pl. [dostęp 2017-01-24]. (pol.).
- ↑ Grupa Wirtualna Polska , Artur Boruc piłkarzem sezonu według kibiców Bournemouth – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 13 maja 2017 [dostęp 2017-05-13] (pol.).
- ↑ Powrót króla Artura!. legia.com. [dostęp 2020-08-01]. (pol.).
- ↑ Artur Boruc odchodzi z Legii Warszawa. Dostał szokujący prezent. „Jazda z ku*****”, Sport Wprost, 22 maja 2022 [dostęp 2022-07-01] (pol.).
- ↑ Maciej Ziółkowski , Pożegnanie Boruca. Sprzedaż biletów na mecz Legia – Celtic, legia.net, 1 lipca 2022 [dostęp 2022-07-01] (pol.).
- ↑ Maciej Ziółkowski , Jakub Waliszewski , Boruc pożegnany, remis Legii z Celtikiem, legia.net, 20 lipca 2022 [dostęp 2022-07-20] (pol.).
- ↑ Prezydent pogratulował Borucowi. PAP, 15 czerwca 2006.
- ↑ Powołania Leo Beenhakkera na Euro 2008. Serwis Onet.pl, 28 maja 2008.
- ↑ Boniek: Tylko Boruc ma światowy poziom, Dziennik.pl, 16 czerwca 2008 [zarchiwizowane z adresu 2008-10-02] .
- ↑ Kowalczyk: Boruc do jedenastki turnieju Polsat Sport, poprzez wp.pl
- ↑ Bilić chwali swoich piłkarzy i Boruca. euro.sport24.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-27)]. Sport24.pl/ASInfo
- ↑ Europejskie media: Boruc i Roger najlepsi SportoweFakty.pl
- ↑ Sport.pl ocenia Polaków. Beznadziejny Krzynówek, znów wielki Boruc Sport.pl
- ↑ Euro 2008: Boruc opuścił trening, by zobaczyć syna nowiny24.pl
- ↑ Reprezentacja: Boruc, Dudka, Majewski wykluczeni z kadry sport.pl
- ↑ Adam Nawałka ogłosił pierwsze powołania. eurosport.onet.pl, 30.10.2013. [dostęp 2013-11-06].
- ↑ Nawałka ogłosił kadrę reprezentacji Polski na Euro 2016!, „Polsat Sport” [dostęp 2017-11-10] (pol.).
- ↑ a b Dariusz Dobek , Artur Boruc pobił rekord w liczbie występów w reprezentacji Polski wśród bramkarzy, „Onet Sport”, 14 listopada 2016 [dostęp 2017-03-01] (pol.).
- ↑ BORUC KOŃCZY KARIERĘ W REPREZENTACJI! „TO WŁAŚCIWY CZAS”. Przegląd Sportowy. [dostęp 2017-03-01]. (pol.).
- ↑ Wojciech Adamczak: Boniek: Mecz z Urugwajem będzie oficjalnym pożegnaniem Boruca. Przegląd Sportowy, 2017-10-09. [dostęp 2017-10-27]. (pol.).
- ↑ Mecz pożegnalny
- ↑ Wirtualna Polska Media , Artur Boruc, Człowiek Roku 2017: Dotrzymałem słowa – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 28 lutego 2018 [dostęp 2018-03-31] (pol.).
- ↑ Maciej Ziółkowski: Artur Boruc najstarszym mistrzem Polski w historii ligi. legia.net, 2021-04-29. [dostęp 2021-05-08]. (pol.).
- ↑ Herbert Boruc. 90minut.pl. [dostęp 2010-07-14].
- ↑ SARA BORUC BIOGRAFIA. party.pl. [dostęp 2017-06-20]. (pol.).
- ↑ Sara Boruc chwali się brzuszkiem. Wygląda rewelacyjnie. gwiazdy.wp.pl. [dostęp 2019-04-17]. (pol.).
- ↑ Celtic Star's Thug Fury. sundaymail.co.uk. [dostęp 2017-09-18]. (ang.).
- ↑ Polski piłkarz mistrzem sefie!. rmf.fm. [dostęp 2017-09-18]. (pol.).
- ↑ Przegląd Sportowy: Boruc: W Polsce zagram tylko w Legii
- ↑ wp.pl: Artur Boruc kocha Legię!
- ↑ futbol.pl: Artur Boruc: Legia ponad wszystko
- ↑ Fakt.pl, Nowe gwiazdy polskiego sportu odsłonięte, 2 lipca 2017 [dostęp 2017-07-03] (pol.).
Bibliografia
- Artur Boruc w bazie 90minut.pl
- Artur Boruc w bazie Fitbastats (ang.)
- Artur Boruc w bazie Soccerbase (ang.)
- A. Boruc, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [online] [dostęp 2021-01-02] .
- Artur Boruc, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [online] [dostęp 2020-11-24] .
- Artur Boruc w bazie Worldfootball.net (ang.)
- Artur Boruc w bazie National Football Teams (ang.)
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Autor: Ta grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape przez ed g2s (dyskusja), a następnie ręcznie zedytowana, Licencja: CC-BY-SA-3.0
Yellow card (association football).
Flag of Albania
Flag of Israel. Shows a Magen David (“Shield of David”) between two stripes. The Shield of David is a traditional Jewish symbol. The stripes symbolize a Jewish prayer shawl (tallit).
Flag of England. Saint George's cross (a red cross on a white background), used as the Flag of England, the Italian city of Genoa and various other places.
Made by author of Xramp, first uploaded by Denelson83 as Flag of Ecuador.svg, modifications by Husunqu.
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Flag of Portugal, created by Columbano Bordalo Pinheiro (1857-1929), officially adopted by Portuguese government in June 30th 1911 (in use since about November 1910). Color shades matching the RGB values officially reccomended here. (PMS values should be used for direct ink or textile; CMYK for 4-color offset printing on paper; this is an image for screen display, RGB should be used.)
Flaga Finlandii
Ulster Banner is a heraldic banner taken from the former coat of arms of Northern Ireland. It was used by the Northern Ireland government in 1953-1973 with Edwardian crown since coronation of Queen Elizabeth II, based earlier design with Tudor Crown from 1924. Otherwise known as the Ulster Flag, Red Hand of Ulster Flag, Red Hand Flag.
Ulster Banner is a heraldic banner taken from the former coat of arms of Northern Ireland. It was used by the Northern Ireland government in 1953-1973 with Edwardian crown since coronation of Queen Elizabeth II, based earlier design with Tudor Crown from 1924. Otherwise known as the Ulster Flag, Red Hand of Ulster Flag, Red Hand Flag.
Flag of Liechtenstein
Autor: Новикова Юлия, Licencja: CC BY-SA 3.0
Artur Boruc (born 20 February 1980 in Siedlce) is a Polish footballer.
Autor: Jon Candy from Cardiff, Wales, Licencja: CC BY-SA 2.0
Polski bramkarz piłkarski Artur Boruc grający dla Bournemouth.
Autor: Анна Нэсси, Licencja: CC BY-SA 3.0
Травма Зобнина, стычка игроков и «Спартак» перед гневом трибун. Красно-белые уступили «Легии» в Москве
Autor: Roberto Vicario, Licencja: CC BY-SA 3.0
Artur Boruc è un calciatore polacco che gioca come portiere nella Fiorentina e della Nazionale polacca.
Autor: Roger Gor, Licencja: CC BY 3.0
Artur Boruc podczas treningu reprezentacji Polski.
Autor: Autor nie został podany w rozpoznawalny automatycznie sposób. Założono, że to Ed g2s (w oparciu o szablon praw autorskich)., Licencja: CC-BY-SA-3.0
Red card (football).
- This card in other colors