Artur Wojdat
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() Zdjęcie z 1989 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 20 maja 1968 Olsztyn | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Artur Wojdat (ur. 20 maja 1968 w Olsztynie) – polski pływak, pierwszy polski medalista olimpijski w pływaniu wśród mężczyzn (1988), pierwszy polski medalista mistrzostw świata (1991), dwukrotny mistrz Europy (1989, 1991), rekordzista świata w wyścigu na 400 m stylem dowolnym (1988)
Kariera sportowa
Był zawodnikiem Olimpii Poznań (1977–1995), w 1985 wyjechał razem z Wojciechem Wyżgą do USA i w latach 1985-1988 trenował w Mission Viejo Nadadores (co dało początek szkolenia polskich pływaków w tym kraju), od 1991 był zawodnikiem University of Iowa, gdzie ukończył także w 1993 studia informatyczne[1]. Jego trenerami byli: w Polsce Tadeusz Mazur i Werner Urbański, w USA – Terry Stoddard, Brad Flood i Jack Nelson[2].
Igrzyska olimpijskie
Dwukrotnie startował na Igrzyskach Olimpijskich. Na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu (1988) wystartował w trzech konkurencjach. Na 200 m stylem dowolnym wygrał kwalifikacje z czasem 1:48,02, a w finale zajął 5. miejsce z czasem 1:48.40. Na 400 m stylem dowolnym zajął w swoim biegu eliminacyjnym pierwsze miejsce i z trzecim czasem (3:49.68) zakwalifikował się do finału, w którym wywalczył brązowy medal z czasem 3:47.34 (kwalifikacje wygrał inny Polak, Mariusz Podkościelny, który w finale zajął 5. miejsce). Wynik ten był lepszy o 0,04 sekundy od jego własnego rekordu świata (3:47,38), ale po wyścigu nowym rekordzistą został z wynikiem 3:46.95 Uwe Daßler. Na 1500 m stylem dowolnym odpadł w eliminacjach z czasem 15:37.52.
Na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie (1992) startował w trzech konkurencjach. Na 200 stylem dowolnym zakwalifikował się do finału z szóstym czasem (1:48.60), a w finale był czwarty z czasem 1:48.24. Na 400 m stylem dowolnym zakwalifikował się do finału z ósmym czasem (3:51.66), w finale zajął również czwarte miejsce z czasem 3:48.10. W sztafecie 4x 200 m stylem dowolnym (razem z Mariuszem Podkościelnym, Krzysztofem Cwaliną i Piotrem Albińskim) odpadł w eliminacjach z czasem 7:29.59 (trzynasty czas tej rundy)[2][3]
Mistrzostwa świata
Na mistrzostwach świata na długim basenie w 1991 zdobył dwa brązowe medale. Na 200 m stylem dowolnym zajął 5. miejsce w kwalifikacjach z czasem 1:49,49, a w finale był trzeci z czasem 1:48,70, na 400 m stylem dowolnym wygrał eliminacje z czasem 3:51,82, w finale był trzeci z czasem 3:49,67. W sztafecie 4 × 200 m zajął z drużyną 8. miejsce z czasem 7:27,18 (partnerami byli Mariusz Podkościelny, Maciej Soszyński i Bolesław Szuter)[4]. Na mistrzostwach świata na długim basenie w 1994 z piętnastym czasem (1:51,10 zakwalifikował się do finału B wyścigu na 200 m stylem dowolnym, w którym zajął ostatnie miejsce (ósme) miejsce z czasem 1:51,93, w wyścigu na 100 m stylem dowolnym odpadł w eliminacjach z czasem 51,46 (25 miejsce)[5]
Na mistrzostwach świata na krótkim basenie w 1993 wystartował na 200 m stylem dowolnym i 400 m stylem dowolnym. Na 200 m zajął drugi miejsce w eliminacjach z czasem 1:46,71, w finale wywalczył srebrny medal z czasem 1:45,53 (ex eaquo z Trentem Brayem). Na 400 m w eliminacjach uzyskał siódmy czas (3:49.70), w finale był piąty z czasem 3:45.36[6][7]
Mistrzostwa Europy
Na mistrzostwach Europy na długim basenie wywalczył złote medale w 1989 na 400 m stylem dowolnym, z czasem 3:47.78 i 1991 na 200 m stylem dowolnym z czasem 1:48.10 oraz srebrne medale w 1989 na 200 m stylem dowolnym z czasem 1:47.96 i 1991 na 400 m stylem dowolnym, z czasem 3:49.09[8]. Ponadto w 1987 zajął 4. miejsce w wyścigu na 400 m stylem dowolnym z wynikiem 3:51.12, a w sztafecie 4 × 200 m stylem dowolnym zajął w 1989 – 6 miejsce, w 1991 – 4 miejsce[9].
Mistrzostwa Europy juniorów
W 1984 wywalczył srebrne medale w wyścigach na 100 m i 200 stylem dowolnym oraz brązowy medal na 400 m stylem dowolnym na mistrzostwach Europy juniorów w Luksemburgu[1].
Mistrzostwa Polski
Na mistrzostwach Polski na długim basenie zdobył łącznie 26 medali, w tym 21 złotych, z czego dwadzieścia złotych indywidualnie i jeden złoty w sztafecie)[1][2]
- 50 m stylem dowolnym: 3 m./2 m. wśród zawodników polskich (1984), 1 m. (1985), 1 m. (1989), 2 m. (1990),
- 100 m stylem dowolnym: 2 m./1 m. wśród zawodników polskich (1984), 1 m. (1985), 1 m. (1989), 1 m. (1990), 1 m. (1991), 1 m. (1993)
- 200 m stylem dowolnym: 1 m. (1985), 1 m. (1986), 1 m. (1989), 1 m. (1990), 1 m. (1991), 1 m. (1993)
- 400 m stylem dowolnym: 2 m. (1984), 1 m. (1985), 1 m. (1986), 1 m. (1989), 1 m. (1990), 1 m. (1991)
- 1500 m stylem dowolnym: 1 m. (1991)
- 4 × 100 m stylem dowolnym: 2 m. (1993)
- 4 × 200 m stylem dowolnym: 1 m. (1993)
- 4 × 100 m stylem zmiennym: 3 m. (1993)
Na mistrzostwach Polski na krótkim basenie zdobył siedem tytułów mistrza Polski[2].
- 50 m stylem dowolnym (1987)
- 100 m stylem dowolnym (1985, 1987)
- 200 m stylem dowolnym (1985, 1987)
- 400 m stylem dowolnym (1987)
- 1500 m stylem dowolnym (1987)
Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych
Na akademickich mistrzostwach USA (NCAA} zdobył 9 złotych medali: 200 y stylem dowolnym (1989, 1991), 500 y stylem dowolnym (1989, 1990, 1991, 1992), 1650 y stylem dowolnym (1990, 1991, 1992)[10], na mistrzostwach USA zdobył 4 złote medale: 200 m stylem dowolnym (1986 – lato, 1988 – wiosna), 400 m stylem dowolnym (1988 – wiosna – z rekordem świata 3:47.38), 800 m stylem dowolnym (1988 – wiosna)[11].
Inne zawody
W 1990 zwyciężył w wyścigach na 200 m (z czasem 1:48,19) i 400 m stylem dowolnym (z czasem 3:48.61) na Igrzyskach Dobrej Woli. W 1991 zwyciężył wyścigu na 400 m stylem dowolnym Letniej Uniwersjady, z czasem 3:52,55, a wyścigu na 200 m stylem dowolnym zajął na tych samych zawodach drugie miejsce z czasem 1:50,69[12]. Na Letniej Uniwersjadzie w 1993 zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 100 m stylem zmiennym, z czasem 3:25,94 (partnerami byli Krzysztof Cwalina, Artur Przywara i Rafał Szukała)[1].
Rekord świata
Na wiosennych mistrzostwach USA w Orlando ustanowił 25 marca 1988 rekord świata na 400 m stylem dowolnym. Wynikiem 3:47,38 pobił rekord świata należący od 1985 do Michaela Grossa (3:47.80). W ten sposób został drugim, po Marku Petrusewiczu, polskim rekordzistą świata w pływaniu. 23 września 1988 rekord ten poprawił na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu Uwe Daßler (wynikiem 3:46.95).
Rekordy Polski
Na basenie 50-metrowym pobił rekord Polski 44 razy[2], w tym 4 x na 50 m stylem dowolnym, 8 x na 100 m stylem dowolnym, 12 x na 200 m stylem dowolnym, 11 × 400 m stylem dowolnym, 2 × 800 m stylem dowolnym, 1 x sztafeta 4 × 100 m stylem dowolnym, 1 x sztafeta 4 × 100 m stylem zmiennym, 5 x sztafeta 4 × 200 m stylem dowolnym[13]. Jego rekord Polski na 200 m stylem dowolnym: 1:47,96, osiągnięty 15 sierpnia 1989 został pobity dopiero w 2009 przez Pawła Korzeniowskiego[14], natomiast rekord Polski na 400 m stylem dowolnym: 3:47,34 osiągnięty 23 września 1988 na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu poprawił w 2007 Przemysław Stańczyk[15]
Na basenie 25-metrowym pobił rekord Polski 17 razy, w tym 1 x na stylem dowolnym, 3 x na 100 m stylem dowolnym, 6 × 200 m stylem dowolnym, 5 × 400 m stylem dowolnym, 1 × 800 stylem dowolnym, 1 × 1500 stylem dowolnym[2].
Wyróżnienia
W Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca roku czterokrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce (1988 – 4 m., 1989 – 3 m., 1990 – 4 m., 1991 – 3 m.[1].
Rekordy życiowe
- Basen 25 m[2]
- 50 m – 23,27 (15.02.1987)
- 100 m – 50,07 (14.02.1987)
- 200 m – 1.45,53 (2.12.1993)
- 400 m – 3.45,36 (3.12.1993)
- 800 m – 7.58,41 (8.02.1987)
- 1500 m – 15.10,61 (15.02.1987)
- Basen 50 m[2]
- 50 m – 23,64 (19.08.1989)
- 100 m – 51,06 (5.08.1993)
- 200 m – 1.47,96 (15.08.1989)
- 400 m – 3.47,34 (23.09.1988)
- 800 m – 7.57,59 (22.03.1988)
- 1500 m – 15.24,85 (6.03.1988)
Przypisy
- ↑ a b c d e Adam Parczewski, 90 lat polskiego sportu pływackiego 1922-2012. Historia mistrzostw Polski (głównych) 1922–2012 (basen 50 m), Warszawa-Zamość 2012
- ↑ a b c d e f g h Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924-2014, wyd. PKOl, b.m. i d. w., s. 800-801
- ↑ Artur Wojdat na stronie sports-reference.com. [dostęp 2012-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-08-05)].
- ↑ World Swimming Championship 1991. [dostęp 2016-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-09)].
- ↑ World Swimming Championship 1994. [dostęp 2014-01-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-16)].
- ↑ FINA:1st World Short Course Championships Krótki basen (25m) – 200 m
- ↑ FINA: 1st World Short Course Championships Krótki basen (25m) – 400 m
- ↑ European Swimming Championship (Men)
- ↑ European Championship. Aquatic finalists. 1926-2008
- ↑ NCAA Swimming and Diving
- ↑ National Championship 2006. Media guide. [dostęp 2016-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-06)].
- ↑ [1].pdf World University Games 1991]
- ↑ Janusz Waśko From Melbourne to Melbourne. Swimming. Long course records – 50-th Anniversary Warszawa-Zamość 2007
- ↑ MP w pływaniu: Korzeniowski pobił rekord Wojdata
- ↑ Pływanie: Stańczyk pobił rekord Wojdata z 1988 r.
Bibliografia
- Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924-2014, wyd. PKOl, b.m. i d. w., s. 800-801
- Adam Parczewski, 90 lat polskiego sportu pływackiego 1922-2012. Historia mistrzostw Polski (głównych) 1922-2012 (basen 50 m), Warszawa-Zamość 2012
- Janusz Waśko From Melbourne to Melbourne. Swimming. Long course records – 50-th Anniversary Warszawa-Zamość 2007
Linki zewnętrzne
- Polski Komitet Olimpijski: Artur Wojdat – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl. [dostęp 2014-12-26].
- Olympedia – Artur Wojdat (ang.)
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Swimming. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Obramowana flaga Polski w interpretacji szeroko popieranej przez Polskich wikipedystów (więcej niż 85% za). Biały pasek jest koloru "white", a czerwony koloru "crimson" (nazwy HTML - biały i karmazynowy). Należy zwrócić uwagę, że nie jest to wersja wzorcowa. Polska ustawa mówi o tym, że flaga powinna wyglądać inaczej (zobacz: Image:Flag of Poland.svg), chociaż nie precyzuje wprost jak flaga powinna wyglądać w przestrzeni pl:RGB (sRGB).
Artur Wojdat w 1989r.