Atle Skårdal
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | Skade IL | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Atle Skårdal (ur. 17 lutego 1966 w Lunde) – norweski narciarz alpejski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz zdobywcza Małej Kryształowej Kuli.
Kariera
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 21 stycznia 1985 roku w Wengen, zajmując dziesiąte miejsce w kombinacji. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 8 lutego 1986 roku w Morzine, kończąc bieg zjazdowy na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Szwajcar Peter Müller i Austriak Leonhard Stock. Łącznie 26. razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym siedem zwycięstw: 20 stycznia 1990 roku w Kitzbühel, 17 marca 1990 roku w Åre, 15 grudnia 1990 roku w Val Gardena, 15 marca 1991 roku w Lake Louise oraz 27 lutego 1993 roku i 12 marca 1994 roku w Whistler był najlepszy w zjeździe, a 10 grudnia 1995 roku w Val d’Isère wygrał supergiganta. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1990/1991, kiedy zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej, drugie w klasyfikacji zjazdu i trzecie w klasyfikacji supergiganta. Ponadto w sezonach 1989/1990 i 1992/1993 zajmował drugie miejsce w klasyfikacji zjazdu, a w sezonie 1995/1996 wywalczył Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji supergiganta.
Na mistrzostwach świata w Morioce w 1993 roku zdobył srebrny medal w zjeździe, rozdzielając Ursa Lehmanna ze Szwajcarii i AJ Kitta z USA. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Sierra Nevada zwyciężył w supergigancie, wyprzedzając Szweda Patrika Järbyna i Kjetila André Aamodta z Norwegii. Wynik ten powtórzył podczas mistrzostw świata w Sestriere w 1997 roku, pokonując kolejnego rodaka, Lasse Kjusa i Austriaka Günthera Madera. W 1988 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie jego najlepszym wynikiem było piętnaste miejsce w zjeździe. Brał także udział w igrzyskach w Lillehammer w 1994 roku, zajmując między innymi szóste miejsce w supergigancie i dziewiąte w zjeździe.
W 1997 roku zakończył karierę.
W latach 2000-2005 trenował męską reprezentację Norwegii, a następnie był dyrektorem Pucharu Świata kobiet[1].
Jego żoną jest Karin Köllerer, mają dwoje dzieci[2].
Osiągnięcia
Igrzyska olimpijskie
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
6. | 15 lutego | 1988 | ![]() | Zjazd | 1:59,63 min | +3,63 s | ![]() |
DNF2 | 17 lutego | 1988 | ![]() | Kombinacja | 36,55 pkt | - | ![]() |
DNF | 21 lutego | 1988 | ![]() | Supergigant | 1:39,66 min | - | ![]() |
9. | 13 lutego | 1994 | ![]() | Zjazd | 1:45,75 min | +0,54 s | ![]() |
18. | 15 lutego | 1994 | ![]() | Kombinacja | 3:17,53 min | +6,75 s | ![]() |
6. | 17 lutego | 1994 | ![]() | Supergigant | 1:32,53 min | +0,78 s | ![]() |
Mistrzostwa świata
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
14. | 5 lutego | 1985 | ![]() | Kombinacja | 7,67 pkt | +97,37 pkt | ![]() |
12. | 1 lutego | 1987 | ![]() | Kombinacja | 28,27 pkt | +61,55 pkt | ![]() |
15. | 3 lutego | 1989 | ![]() | Kombinacja | 4,72 pkt | +88,89 pkt | ![]() |
6. | 6 lutego | 1989 | ![]() | Zjazd | 2:10,39 min | +0,60 s | ![]() |
6. | 27 stycznia | 1991 | ![]() | Zjazd | 1:54,91 min | +1,20 s | ![]() |
2.![]() | 11 lutego | 1993 | ![]() | Zjazd | 1:32,06 min | +0,60 s | ![]() |
1.![]() | 13 lutego | 1996 | ![]() | Supergigant | 1:21,80 min | - | - |
23. | 17 lutego | 1996 | ![]() | Zjazd | 2:00,17 min | +2,99 s | ![]() |
1.![]() | 3 lutego | 1997 | ![]() | Supergigant | 1:29,68 min | - | - |
13. | 8 lutego | 1997 | ![]() | Zjazd | 1:51,11 min | +1,75 s | ![]() |
Puchar Świata
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1984/1985: 87.
- sezon 1985/1986: 60.
- sezon 1986/1987: 48.
- sezon 1987/1988: 46.
- sezon 1988/1989: 29.
- sezon 1989/1990: 6.
- sezon 1990/1991: 6.
- sezon 1991/1992: 50.
- sezon 1992/1993: 6.
- sezon 1993/1994: 9.
- sezon 1994/1995: 19.
- sezon 1995/1996: 15.
- sezon 1996/1997: 11.
Miejsca na podium w zawodach
Morzine – 8 lutego 1986 (zjazd) – 3. miejsce
Kitzbühel – 20 stycznia 1990 (zjazd) – 1. miejsce
Val d’Isère – 27 stycznia 1990 (zjazd) – 2. miejsce
Les Menuires – 30 stycznia 1990 (supergigant) – 3. miejsce
Cortina d'Ampezzo – 4 lutego 1990 (zjazd) – 2. miejsce
Åre – 17 marca 1990 (zjazd) – 1. miejsce
Val Gardena – 14 grudnia 1990 (zjazd) – 3. miejsce
Val Gardena – 15 grudnia 1990 (zjazd) – 1. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 5 stycznia 1991 (zjazd) – 2. miejsce
Aspen – 8 marca 1991 (zjazd) – 2. miejsce
Lake Louise – 15 marca 1991 (zjazd) – 1. miejsce
Lake Louise – 16 marca 1991 (zjazd) – 2. miejsce
Val d’Isère – 8 grudnia 1991 (supergigant) – 2. miejsce
Val Gardena – 14 grudnia 1991 (zjazd) – 3. miejsce
Whistler – 27 lutego 1993 (zjazd) – 1. miejsce
Kvitfjell – 19 marca 1993 (zjazd) – 3. miejsce
Saalbach – 6 stycznia 1994 (zjazd) – 3. miejsce
Wengen – 23 stycznia 1994 (supergigant) – 3. miejsce
Aspen – 5 marca 1994 (zjazd) – 2. miejsce
Whistler – 12 marca 1994 (zjazd) – 1. miejsce
Val d’Isère – 10 grudnia 1995 (supergigant) – 1. miejsce
Valloire – 23 stycznia 1996 (supergigant) – 2. miejsce
Happo One – 3 marca 1996 (supergigant) – 2. miejsce
Val Gardena – 20 grudnia 1996 (zjazd) – 2. miejsce
Chamonix – 11 stycznia 1997 (zjazd) – 2. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 23 lutego 1997 (supergigant) – 3. miejsce
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Profil na stronie FIS (ang.)
- Profil na Sports-Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-09)]. (ang.)
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Alpine skiing
Flag of Canada introduced in 1965, using Pantone colors. This design replaced the Canadian Red Ensign design.
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Srebrny medal FIS
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Złoty medal FIS
Autor: Pedro A. Gracia Fajardo, escudo de Manual de Imagen Institucional de la Administración General del Estado, Licencja: CC0
Flaga Hiszpanii
Autor: Christian Jansky (User:Tschaensky), Licencja: CC BY-SA 2.5
Atle Skaardal at the beginning of the public draw for the Giant Slalom in Semmering, Austria on Dec. 28, 2006.