Autoriksza
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/Autorickshaw.jpg/250px-Autorickshaw.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Traffic_police_tuk_tuk_Chiang_Mai.jpg/220px-Traffic_police_tuk_tuk_Chiang_Mai.jpg)
Autoriksza (riksza motorowa, nazywana tuk-tuk w niektórych krajach) – pojazd, który pełni rolę taksówki w takich krajach jak Tajlandia, Indie, Pakistan, Nepal, Bangladesz i Sri Lanka, ale jest popularny także w innych krajach. Jest to zmotoryzowana wersja zwykłej rikszy, przeważnie trójkołowa. Autorikszę można także spotkać w dzielnicy Chinatown w Londynie.
Autoriksze w Indiach
Wygląd zewnętrzny
Autoriksza to niewielki pojazd składający się z trzech małych kółek (jedno z przodu, dwa z tyłu), kabiny dla kierowcy (w niektórych rejonach nazywanej auto-wallah) na przodzie i miejsc siedzących dla trzech osób z tyłu. Riksze są wyposażone w mały silnik, podobny do używanego w motocyklach. Kierownica jest taka jak w rowerze lub motocyklu, nie jest to koło, tak jak w samochodzie. Riksza jest bardzo lekka, jeśli bierze się pod uwagę jej wielkość. Kiedy się zepsuje, wystarczy dwóch lub trzech kierowców, aby ją podnieść. Potrzeba tylko jednej osoby, aby ją popchnąć.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/Auto-rickshaws.jpg/250px-Auto-rickshaws.jpg)
Osiągi
Maksymalna prędkość, jaką osiągają autoriksze, wynosi 50 km/h, ale po miastach poruszają się z prędkością 35 km/h. Przyczynia się to do zwolnienia całego ruchu w miastach, a w konsekwencji do ich zatłoczenia. Miasta takie jak Bengaluru i Ćennaj mają specjalnie wydzielone pasy dla pojazdów poruszających się wolniej. Trójkątny kształt pojazdu sprawia, że dość łatwo nim manewrować.
Wynajmowanie
Autoriksze muszą mieć zainstalowany licznik. Wiele z nich go nie ma, co jest sprzeczne z prawem. Jednak nawet ci kierowcy, którzy go zainstalowali, zwykle go nie włączają. Często wynajem rikszy wymaga targowania się z kierowcą. Zdarza się i tak, że kierowcy zakładają wadliwe liczniki, aby nabić cenę, jadą okrężną drogą, każą zapłacić kilka razy więcej z samego rana lub późno wieczorem albo wtedy, gdy nie da się dojechać innym pojazdem we wskazane miejsce. Cena może być podwójna, jeśli jedziemy tylko w jedną stronę (należy opłacić drogę powrotną kierowcy). Pasażerowie, którzy nie znają za dobrze lokalnego języka, często są zmuszeni słono zapłacić za przejazd. Miasta takie jak Thiruvananthapuram lub Kozhikode w Kerali wydały ścisłe nakazy, które wymagają zainstalowania licznika, aby uniknąć manipulacji.
W miastach takich jak Delhi, Mumbaj, Kolkata, Ćennaj, Pune, Hajdarabad i Bangalore chciano z góry ustalić średnią cenę za przewóz. Na przykład w Ćennaj (Madras) opłata za przewóz w obrębie centrum miasta wynosiłaby około 50 rupii. Pomimo to wciąż wielu podróżnych musi targować się z przewoźnikiem bądź ustalać cenę przed jazdą. Kierowcy zwykle nie potrafią czytać łacińskich liter, dlatego warto mieć napisany cel podróży na kartce w ich rodowitym języku.
Wyścigi autoriksz
Riksze na równej nawierzchni są w stanie jechać z maksymalną prędkością 50 km/h. Ich krucha budowa sprawia, że nie nadają się do wyścigów. Jednakże, prosta konstrukcja i małe zużycie paliwa sprawiło, że zdecydowano się ich użyć w ulicznych wyścigach, w Indiach znanych jako Indian Autorickshaw Challenge.
Producenci
Firmy produkujące autoriksze:
Zobacz też
Media użyte na tej stronie
Autor: Takeaway, Licencja: CC BY-SA 3.0
A retro-styled tuk tuk of the Thai traffic police in Chiang Mai.
Autor: Fotograf / Photographer: Heinrich Damm (User:Hdamm, Hdamm at de.wikipedia.org), Licencja: CC BY 2.0
Tuk tuk in front of Pak Klong Market, Bangkok, Thailand, own photo June 2005 ----
Autor: Aotearoa, Licencja: CC-BY-SA-3.0
Autoriksze zasilane gazem na ulicach Delhi