Bańka mydlana

Bańka mydlana z widocznym efektem iryzacji
Możliwe jest wytwarzanie baniek znacznej wielkości

Bańka mydlana – zamknięta, zazwyczaj sferyczna błona wypełniona powietrzem lub innym gazem. Powstaje z mieszaniny wody z mydłem lub detergentem (np. płynem do mycia naczyń), czasami z niewielkim dodatkiem gliceryny utrudniającym parowanie wody – przedłużającym żywotność bańki.

Rola mydła polega na zmniejszeniu napięcia powierzchniowego w wodzie, z której robi się bańki. Samo zmniejszenie napięcia powierzchniowego nie wystarczy do zrobienia bańki mydlanej, rola mydła polega również na stworzeniu cienkiej warstwy na powierzchni wody (z obydwu stron) – dzięki temu powstaje cienka (kilka mikrometrów) trójwarstwowa błona, której konstrukcję utrzymuje zmniejszone napięcie powierzchniowe wody. Z formalnego punktu widzenia błona tworząca bańkę jest liotropowym ciekłym kryształem, podobnie jak błona komórkowa.

Tęczowe barwy bańki mydlanej powstają w wyniku zjawiska iryzacji.

Bańki mydlane wykorzystywane są w celach rozrywkowych a nawet artystycznych[1]. Aktualne badania (wykorzystanie dziedziny fizyki) oraz rozwój roztworu[2], z którego wykonujemy bańki mydlane, pozwolił na stworzenie wersji płynu niwelującego nadmierne pękanie baniek. Połączenie detergentu znajdującego się w każdym płynie do naczyń wraz z odpowiednią proporcją sody, gumy guar i wspomnianej wyżej gliceryny w jednym procesie mieszania pozwala na utrzymanie stabilnej formy bańki, która do pewnego stopnia wytrzymuje podmuchy wiatru, opady deszczu czy nawet odbijanie od gumowej rękawiczki.

Zobacz też

Przypisy

  1. Teatr Magicznych Baniek
  2. Przepis na płyn do baniek mydlanych, www.duzebanki.pl [dostęp 2018-11-07] (pol.).

Media użyte na tej stronie

2015 Uliczny artysta w Pradze.jpg
Autor: Jacek Halicki, Licencja: CC BY-SA 4.0
Uliczny artysta w Pradze