Batalion Szkolny Saperów Kolejowych
| ||
Historia | ||
Państwo | ![]() | |
Sformowanie | 1926 | |
Rozformowanie | 1929 | |
Nazwa wyróżniająca | nie posiadał | |
Patron | nie posiadał | |
Działania zbrojne | ||
nie uczestniczył | ||
Organizacja | ||
Dyslokacja | Jabłonna | |
Rodzaj sił zbrojnych | Wojsko | |
Rodzaj wojsk | Saperzy |
Batalion Szkolny Saperów Kolejowych (baon szk. sap. kol.) – pododdział saperów Wojska Polskiego.
Batalion szkolny saperów kolejowych został sformowany w 1926 roku w Jabłonnie. Prekursorem baonu szkolnego saperów kolejowych był batalion szkolny saperów kolejowych działający w latach od 1919 do 1920 w Krakowie[1][2].
W maju 1921 roku założono w Jabłonnie Obóz Wyszkolenia Wojsk Kolejowych, który został wkrótce przemianowany na Obóz Szkolny Wojsk Kolejowych[3][4].
W październiku 1926 roku Obóz Szkolny Wojsk Kolejowych został zlikwidowany i utworzono batalion szkolny saperów kolejowych, który istniał do roku 1929. W latach 1921-1929 prowadzono w Obozie Szkolnym Saperów Kolejowych, a następnie w batalionie szkolnym saperów kolejowych kursy doszkolenia dla oficerów i podoficerów oraz kursy Szkoły Podchorążych Rezerwy Saperów Kolejowych.
Kadra batalionu
- ppłk inż. Edmund Czayka
- kpt. Szczepan Kulma
- kpt. Jan Goellner
- kpt. Marian Adamowicz
- por. Marian Bronisław Mieczysław Jabłoński
- por. Elidjusz Bronisław Gliński
- por. Otto Skurski[5]
Przypisy
- ↑ Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 53, poz. 1659 z 1919
- ↑ Dodatek do Dziennika Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 14 T, poz. 173 z 1919
- ↑ Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 13, poz. 173 z 1923
- ↑ Dodatek tajny nr 14, poz. 69 do Dziennika Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 21 z 1922
- ↑ Rocznik oficerski 1928 s. 635-636
Bibliografia
- Zdzisław CUTTER „Kształcenie kadr oficerskich wojsk inżynieryjnych w latach 1924 – 1994”, Częstochowa 2013, ISBN 978-83-7455-343-8
- Rocznik oficerski 1928
|
Media użyte na tej stronie
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).