Benedykt X
antypapież | |
![]() | |
Miejsce urodzenia | Rzym |
---|---|
Data śmierci | po 1073 |
Miejsce pochówku | |
Antypapież | |
Okres sprawowania | 1058-1059 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Pontyfikat | 1058 |
Benedykt X (właśc. Giovanni Mincius; ur. w Rzymie zm. po 1073) – antypapież w okresie od 5 kwietnia 1058 do 24 stycznia 1059[1].
Życiorys
Był Rzymianinem; kardynałem-biskupem Velletri od 1057 roku[1]. Po śmierci papieża Stefana IX został antypapieżem dzięki poparciu rodu Tuskulańczyków[2]. Kardynałowie sprzyjający reformie Kościoła nie uznali tego wyboru i obrali w Sienie na papieża Gerarda z Burgundii, który przybrał imię Mikołaj II i uzyskał poparcie cesarza Henryka IV[1]. Mikołaj wygnał z Rzymu Benedykta, który na synodzie w Sutri w 1059 r. został zdetronizowany i obłożony ekskomuniką[2]. Niedługo potem Benedykt został schwytany i uwięziony, a w kwietniu 1060 roku zmuszono go do potwierdzenia swojej detronizacji, pozbawiono go też godności kardynalskiej i biskupiej[1]. Został skazany na przymusowy pobyt w hospicjum św. Agnieszki, gdzie zmarł na początku pontyfikatu Grzegorza VII[1].
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- Rudolf Hüls, Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049-1130, Tybinga 1977, s. 144 nr 4
- Hans Walter Klewitz, Reformpapsttum und Kardinalkolleg, Darmstadt 1957, s. 33-34
- Kazimierz Dopierała, Księga papieży, Pallotinum, Poznań 1996, s. 145-146
Media użyte na tej stronie
Picture from book: Historia B. Platinae de vitis Pontificum Romanorum. AD. N. Iesu Christo usque ad Paulum II.