Benigno Aquino
![]() | |
Pełne imię i nazwisko | Benigno Simeon Aquino |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 27 listopada 1932 |
Data i miejsce śmierci | 21 sierpnia 1983 |
Senator Filipin | |
Okres | od 30 grudnia 1967 |
Przynależność polityczna | Partia Liberalna |
![]() | |
Odznaczenia | |
![]() |
Benigno Simeon Aquino, ps. Ninoy Aquino[1] (ur. 27 listopada 1932 w Concepción, zm. 21 sierpnia 1983 w Manili[2]) – filipiński polityk i działacz opozycji, mąż Corazon Aquino.
W młodości pracował jako dziennikarz. Relacjonował wydarzenia z Korei, Malezji i Wietnamu[3]. Walczył w sposób pokojowy z reżimem Ferdinanda Marcosa. W 1968 roku został przywódcą Partii Liberalnej. W 1972 roku, po ogłoszeniu stanu wyjątkowego, został uwięziony. Na wolność wyszedł w 1980 roku[2]. W wyniku problemów zdrowotnych, w latach 1980–1983 przebywał na emigracji w Bostonie[3]. Gdy wrócił na Filipiny 21 sierpnia 1983 roku, tajne służby Marcosa zamordowały go na lotnisku w Manili[2]. Aquino został postrzelony w głowę w chwili wysiadania z samolotu[1].
Jego śmierć zmobilizowała opozycję do utworzenia bloku politycznego Siła Ludu[4]. Po obaleniu reżimu Marcosa, jego żona Corazon Aquino została prezydentem Filipin w 1986 roku, zaś syn Benigno, Benigno Aquino III, objął urząd prezydenta w 2010 roku[1].
Przypisy
- ↑ a b c Benigno Aquino, Jr., [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2016-04-10] (ang.).
- ↑ a b c Aquino Benigno Simeon, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2016-04-10] .
- ↑ a b Thomas M. Leonard: Encyclopedia of the Developing World. [dostęp 2016-04-10]. (ang.).
- ↑ Filipiny. Historia, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2016-04-10] .