Bernard Bogedain
Biskup tytularny Hebronu | |
![]() | |
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Biskup pomocniczy wrocławski | |
Okres sprawowania | 1858–1860 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat | 1834 lub 1835 |
Nominacja biskupia | 21 grudnia 1857 |
Sakra biskupia | 9 maja 1858 |
Data konsekracji | 9 maja 1858 |
---|---|
Konsekrator | |
Współkonsekratorzy |
Bernard Jakub Bogedain, właśc. Bernhard Bogedain (ur. 11 września 1810 we Wróblinie, zm. 17 września 1860 w Pszczynie) – duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy wrocławski w latach 1858–1860.
Życiorys
Wychowywał się w Obrze w klasztorze cystersów, później studiował we Wrocławiu, a następnie w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1834 w Poznaniu lub 22 czerwca 1835 w Gnieźnie. W Grodzisku Wielkopolskim był wikariuszem, w Bydgoszczy, Poznaniu i Paradyżu – katechetą. Był przyjacielem Karola Miarki; choć pochodził z rodziny niemieckiej był zwolennikiem utrzymania języka polskiego w pracy duszpasterskiej na Śląsku. Był Głównym Inspektorem Szkolnictwa na Górnym Śląsku i radcą rejencyjnym w Opolu (od 1848), nauczał po polsku i niemiecku, interesował się muzyką polską, wydał śpiewnik kościelny.
21 grudnia 1857 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji wrocławskiej i biskupem tytularnym Hebronu. Sakrę biskupią przyjął 9 maja 1858.
We wrocławskim osiedlu Tarnogaj jego imieniem nazwano po II wojnie światowej jedną z ulic (dawniej Bernhardinstraße). Jest też patronem ulic w Katowicach, Chorzowie oraz Pszczynie.
Zobacz też
Literatura uzupełniająca
- Wincenty Ogrodziński: Bogedain Bernard Jakób. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 2: Beyzym Jan – Brownsford Marja. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1936, s. 192. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 83-04-03291-0
Linki zewnętrzne
- Publikacje Bernarda Bogedaina w bibliotece Polona [dostęp 2022-01-27]
Media użyte na tej stronie
biskup pomocniczy wrocławski