Bernardyn Realino
| ||
prezbiter | ||
![]() | ||
Data i miejsce urodzenia | 1 grudnia 1530 Carpi, Włochy | |
Data i miejsce śmierci | 2 lipca 1616 Lecce, Włochy | |
Czczony przez | Kościół katolicki | |
Beatyfikacja | 1895 przez Leona XIII | |
Kanonizacja | 1947 przez Piusa XII | |
Wspomnienie | 2 lipca | |
Patron | Lecce, Carpi | |
Szczególne miejsca kultu | Lecce |
Bernardyn Realino, Bernardino Realino (it.) (ur. 1 grudnia 1530 r. w Carpi we Włoszech – zm. 2 lipca 1616 r. w Lecce we Włoszech) – włoski jezuita, święty Kościoła katolickiego.
Bernardyn Realino urodził się w Carpi. Ukończył studia prawnicze w Bolonii. Pełnił urząd podesty w Felizzano oraz Monferrato[1]. Po doświadczeniu widzenia Matki Bożej z Dzieciątkiem porzucł karierę polityczną i wstąpił do zakonu jezuitów w 1564 r.[2] W 1567 r.[1] przyjął święcenia kapłańskie. Po 7 latach w Lecce założył kolegium, którym zajmował się do końca życia.
Został beatyfikowany w 1895 przez Leona XIII[2], kanonizowany przez Piusa XII w 1947 r[1].
Jest patronem Lecce oraz Carpi[1].
Dzień wspomnienia: 2 lipca[1].
Jego relikwie są przechowywane w Lecce w kościele jezuitów.[2]
Bibliografia
- Święci na każdy dzień. T. V: Lipiec. Wydawnictwo Jedność, Kielce 2009, s. 14. ISBN 978-83-7558-297-0
Źródła internetowe:
Przypisy
Media użyte na tej stronie
Reliquie di San Bernardino Realino Lecce
Неизвестный автор. Гравюра с изображением Бернардино Реалино (XVII-XVIII)