Bet ha-Emek
| ||
![]() Wjazd do kibucu Bet ha-Emek | ||
Państwo | ![]() | |
---|---|---|
Dystrykt | Północny | |
Poddystrykt | Akka | |
Samorząd Regionu | Matte Aszer | |
Wysokość | 50 m n.p.m. | |
Populacja (2011) • liczba ludności | 511 | |
Kod pocztowy | 25115 | |
![]() | ||
Strona internetowa | ||
Portal ![]() |
Bet ha-Emek (hebr. בית העמק) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Matte Aszer, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit).
Położenie
Kibuc Bet ha-Emek jest położony na wysokości 50 metrów n.p.m. na zboczach wzgórz Zachodniej Galilei. Okoliczny teren łagodnie opada w kierunku zachodnim na równinę przybrzeżną Izraela. Na południe od osady przepływa strumień Zoch, a na północy strumień Bet ha-Emek. W otoczeniu znajdują się miasta Akka i Naharijja, miejscowości Kafr Jasif, Dżudajda-Makr i Mazra’a, kibuce Szamerat, Lochame ha-Geta’ot i Ewron, moszawy Netiw ha-Szajjara, Amka i Regba, wioska komunalna Aszerat, wioska chrześcijańska Nes Ammim, oraz arabska wioska Szajch Dannun.
Podział administracyjny
Bet ha-Emek jest położony w Samorządzie Regionu Matte Aszer, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym.
Demografia
Stałymi mieszkańcami kibucu są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]:
Historia
W czasach krzyżowców w rejonie tym wybudowano zamek obronny nazywany Coket. Później istniała tutaj arabska wioska Kuwajkat. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała ten obszar państwu arabskiemu[3]. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w wiosce stacjonowały arabskie milicje, które paraliżowały żydowską komunikację w Galilei. Z tego powodu w nocy z 18 na 19 stycznia 1948 roku żydowska organizacja paramilitarna Hagana podjęła nieudaną próbę zajęcia wioski. Do kolejnego ataku doszło w nocy z 6 na 7 lutego[4]. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej izraelska armia przeprowadziła operację „Dekel”. Na samym jej początku, w nocy z 8 na 9 lipca 1948 roku Izraelczycy po krótkiej walce zajęli wioskę Kuwajkat. Większość mieszkańców uciekła wówczas do sąsiednich arabskich wiosek. Tych którzy pozostali wysiedlono do wioski Kafr Jasif, natomiast wszystkie domy wyburzono[5].
Współczesny kibuc został założony w 1949 roku przez członków młodzieżowej organizacji syjonistycznej Ha-Bonim Deror z Węgier. W 1952 roku doszło do politycznego rozłamu wewnątrz członków kibucu, w wyniku czego osadę opuściła większość z grupy założycielskiej. W kolejnych latach ich miejsce zajęli nowi emigranci z Wielkiej Brytanii, Holandii, Stanów Zjednoczonych, Ameryki Południowej i Afryki Północnej[6]. W latach 80. XX wieku kibuc znalazł się w kryzysie gospodarczym. Obecnie jest w trakcie przekształceń prywatyzacyjnych[7]. W 2012 roku przystąpiono do budowy nowych domów mieszkalnych, które zostaną wystawione na sprzedaż[8].
Nazwa
Nazwa kibucu została zaczerpnięta od biblijnego miasta Bet-Haemek, należące do izraelskiego pokolenia Asera[a]. Nazwa tłumaczona na język polski oznacza Dom Doliny.
Edukacja
Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej i średniej w kibucu Kabri.
Kultura i sport
W kibucu znajduje się dom kultury z biblioteką. Z obiektów sportowych jest basen pływacki oraz boisko do piłki nożnej.
Gospodarka
Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Uprawia się awokado i banany. Hoduje się drób oraz bydło mleczne. Z przedsiębiorstw jest fabryka obuwia ortopedycznego oraz zakład produkujący wyroby z jedwabiu. Część mieszkańców pracuje poza kibucem, dojeżdżając do pobliskich stref przemysłowych.
Infrastruktura
Kibuc posiada własną przychodnię zdrowia, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny.
Transport
Z kibucu wyjeżdża się na wschód na drogę nr 70, którą jadąc na północ dojeżdża się do skrzyżowania z lokalną drogą prowadzącą na wschód do wioski Aszerat i moszawu Amka, lub dalej do wioski Szajch Dannun. Natomiast jadąc drogą nr 70 na południe dojeżdża się do miejscowości Kafr Jasif.
Uwagi
- ↑ Zobacz: Księga Jozuego 19,27: „a następnie zwracała się na wschód słońca do Bet-Dagon, dotykała dziedzictwa Zabulona i doliny Jiftach-El na północy, ciągnęła się przez Bet-Haemek i Neiel, biegnąc do Kabulu. Ze strony północnej należały:”. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.
Przypisy
- ↑ Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
- ↑ Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
- ↑ Oficjalna mapa podziału Palestyny opracowana przez UNSCOP (ang.). W: United Nations [on-line]. 1948. [dostęp 2013-04-26].
- ↑ Walid Khalidi: All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948. Washington DC: Institute for Palestine Studies, 1992, s. 22. ISBN 0-88728-224-5.
- ↑ Welcome To Kuwaykat (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
- ↑ Bet ha-Emek (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2013-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
- ↑ Bet ha-Emek (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
- ↑ Bet ha-Emek (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
Linki zewnętrzne
- Zdjęcie satelitarne kibucu Bet ha-Emek (ang.). W: Google Maps [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
- Mapa kibucu Bet ha-Emek (hebr.). W: Amudanan [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
Media użyte na tej stronie
Autor: NordNordWest, Licencja: CC BY-SA 3.0
Flag of Israel. Shows a Magen David (“Shield of David”) between two stripes. The Shield of David is a traditional Jewish symbol. The stripes symbolize a Jewish prayer shawl (tallit).