Biała Marianna
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/45/2017_Kamienio%C5%82om_Kletno_I_w_Kletnie_1.jpg/240px-2017_Kamienio%C5%82om_Kletno_I_w_Kletnie_1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/2016_Ha%C5%82dy_w_Kamienio%C5%82omie_Bia%C5%82a_Marianna_w_Stroniu_%C5%9Al%C4%85skim_Wsi.jpg/240px-2016_Ha%C5%82dy_w_Kamienio%C5%82omie_Bia%C5%82a_Marianna_w_Stroniu_%C5%9Al%C4%85skim_Wsi.jpg)
Biała Marianna – szlachetna odmiana marmuru o śnieżnobiałym kolorze, z miejscowymi zabarwieniami koloru jasnoróżowego i jasnożółtego[1].
Odmiana charakteryzuje się wysokim stopniem przekrystalizowania oraz wysoką, sięgającą do 90%, zawartością czystego węglanu wapnia oraz niską, poniżej 1% zawartością tlenku magnezu. Odmianę tworzą średnio i grubokrystaliczne białe marmury kalcytowe, które w kierunku spągu złoża przechodzą w szare i laminowane. Złoże marmuru Biała Marianna znajduje się na południowo-zachodnim stoku wzniesienia Krzyżnik w Masywie Śnieżnika i znane jest od 1839[2].
Nazwa marmuru pochodzi od imienia byłej właścicielki dużej części Masywu Śnieżnika i Gór Bialskich księżnej Marianny Orańskiej.
Zastosowanie
Biała Marianna jest odmianą odporną na wietrzenie. Wartość dekoracyjna białych marmurów porównywana jest do marmurów karraryjskich. Z Białej Marianny wykonano wystrój kamienny we wnętrzach wielu budynków urzędów państwowych, teatrów, hoteli, kin i innych. Białą Mariannę użyto do wystroju wnętrz budynków m.in. sejmu, Filharmonii Narodowej, Teatru Wielkiego, hotelu Europejskiego i ścian Dworca Centralnego w Warszawie.
W przeszłości z Białej Marianny wyrabiano drobną galanterię: świeczniki, płyty stołowe, garnitury na biurka itp. oraz stosowano do dekoracji kościołów i pałaców m.in. wykorzystywano do dekoracji wnętrz pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Świat Kamienia: Marmury dolnośląskie (pol.). www.swiat-kamienia.pl. [dostęp 2011-11-18].
- ↑ Krzysztof R. Mazurski: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie.
Bibliografia
- Michał Stelmach: Geologia Polski. Wydawnictwo Geologiczne, 2007.
- A. Bolewski i W. Parachoniak: Petrografia. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1982. ISBN 83-220-0173-8.
Media użyte na tej stronie
Autor: Jacek Halicki, Licencja: CC BY-SA 4.0
Hałdy w Kamieniołomie Biała Marianna w Stroniu Śląskim Wsi
Autor: Jacek Halicki, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kamieniołom Kletno I w Kletnie