Biernacice (województwo dolnośląskie)
Artykuł | 50°34′15″N 17°0′52″E |
---|---|
- błąd | 39 m |
WD | 50°34'15"N, 17°0'51"E |
- błąd | 39 m |
Odległość | 21 m |
wieś | |
![]() Kościół w Biernacicach | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (III 2011) | 290[1] |
Strefa numeracyjna | 74 |
Kod pocztowy | 57-220[2] |
Tablice rejestracyjne | DZA |
SIMC | 0856681 |
Położenie na mapie Polski (c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de | |
![]() |
Biernacice (niem. Bernsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ziębice.
Podział administracyjny
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Historia
Początki miejscowości sięgają pierwszej połowy XIV w. W latach 1396–1810 Biernacice należały do zakonu cystersów z Henrykowa. W herbarzu szlachty śląskiej Romana Sękowskiego, można znaleźć informację, że w XVII w. Jan Jerzy, syn Pawła von Gaba und Ribian, nabył majątki Osiny Małe i Biernacice koło Ząbkowic Śląskich. Być może część wioski została przez cystersów sprzedana. Ziębicka linia rodziny von Gaba wygasła w 1795 r., wraz ze śmiercią Wacława Fryderyka Rudolfa (ur. 1715). Dwa lata po sekularyzacji majątków klasztornych przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III, w 1812 r., miejscowość nabyła Fryderyka Luiza Wilhelmina von Hohenzollern, żona księcia Wilhelma orańskiego, późniejszego króla Niderlandów. Majątek w Biernacicach wchodził w skład należących do Wilhelma orańskiego dóbr henrykowskich (Gesamtherrschaft Heinrichau). Następnie posiadłość odziedziczyła ich córka księżniczka Zofia orańska. W 1842 r. Zofia orańska (1824–1897) wyszła za mąż za Karola Aleksandra, wielkiego księcia Sachsen-Weimar-Eisenach. W ten sposób majątek w Biernacicach znalazł się w rękach dynastii Wettinów. Kolejnym właścicielem posiadłości był wielki książę Wilhelm Ernest (zm. 1923). Następnie dobra należały do jego dzieci: Zofii (1911–1988), Karola Augusta (1912–1988), Bernarda (1917–1986) i Jerzego Wilhelma (ur. 1920). W latach 30. XX wieku, część posiadłości została wykupiona przez Śląską Spółkę Ziemską i rozparcelowana. Po II wojnie światowej majątek rodziny książęcej został znacjonalizowany. W folwarku w Biernacicach urządzono Stację Hodowli Roślin.
Zabytki
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[3]:
- kościół pw. św. Donata, obecnie pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, z XVIII w.
- pałacyk (nr 51), z 1890 r.
Kościół
Kościół w Biernacicach wybudowano w 1705 roku i początkowo nosił wezwanie św. Donata. W 1938 roku został przebudowany do swojej dzisiejszej formy. Wraz z przebudową zmianie uległo również wezwanie. Obecnie jest to kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Z poprzedniej świątyni zachowały się cynowe lichtarze z XVIII w. Kościół należy do parafii św. Wawrzyńca w Osinie Wielkiej w dekanacie ziębickim.
Pałacyk
W rejestrze zabytków sztuki jako datę budowy pałacyku w Biernacicach podano 1890 r. W tym czasie majątek w miejscowości należał do rodziny książąt Sachsen-Weimar-Eisenach. Wobec braku materiałów źródłowych trudno stwierdzić jakie funkcje pełnił ówcześnie budynek w Biernacicach. Być może mieszkał w nim zarządca majątku, lub była to rezydencja jednego z członków rodziny książęcej. Budynek powstał w stylu neorenesansowym. Jest murowany z cegły, potynkowany, wzniesiony na planie nieregularnego czworoboku, dwukondygnacyjny, z trzykondygnacyjnym ryzalitem zwieńczonym szczytem schodkowym i kwadratową wieżą, nakryty dachami dwuspadowymi. Posiada przyziemie boniowane, okna w opaskach uszatych, z prostokątnymi i trójkątnymi nadokiennikami. Do pałacu przylega park krajobrazowy z II połowy XIX w. Po II wojnie światowej był on obiektem mieszkalnym dla okolicznych rodzin. Obecnie pałacyk można zobaczyć jedynie z zewnątrz. Budynek jest zabezpieczony przed wejściem do środka, stanowi własność prywatną.
Przypisy
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 63 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 247. [dostęp 2012-11-09].
Media użyte na tej stronie
(c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de
Location map of Poland
Autor: SANtosito, Licencja: CC BY-SA 4.0
Location map of [[:en:Lower Silesian Voivodeship]Lower Silesian Voivodeship]], Poland. Geographic limits of the map:
- N: 51.9134 N
- S: 49.9809 N
- W: 14.7603 E
- E: 17.9091 E
Flaga województwa dolnośląskiego