Bitwa żorska (1945)
Ten artykuł od 2015-06 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
II wojna światowa, front wschodni | |||
Czas | |||
---|---|---|---|
Miejsce | Żory i sąsiednie miejscowości | ||
Terytorium | |||
Przyczyna | ofensywa radziecka 1945 roku | ||
Wynik | zwycięstwo ZSRR i Czechosłowacji | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
| |||
![]() |
Bitwa żorska – bitwa stoczona w dniach 27 stycznia – 24 marca 1945 roku na Górnym Śląsku w Żorach oraz sąsiednich miejscowościach pomiędzy radziecką 38. Armią pod dowództwem gen. Kiryła Moskalenki wspomaganą przez 1. Czechosłowacką Samodzielną Brygadę Pancerną pod dowództwem ppłk Vladimira Janko a LIX Korpusem Armijnym Wehrmachtu, XI Korpusem Waffen-SS wspomaganymi przez węgierski V Korpus Armijny.
Geneza
Przyczyną rozpoczęcia bitwy było rozbicie wojsk niemieckich, które taktycznie zostały wycofane z Katowic i Chorzowa w kierunku Żor, w celu przegrupowania się i wycofania się dalej do Ostrawy[1].
Kalendarium
- 27 stycznia 1945 wojska niemieckie zostały wyparte przez wojska 1. Frontu Ukraińskiego z Katowic i Chorzowa w kierunku Żor. Oddziały Wehrmachtu oraz Waffen-SS zajęły pozycje obronne na linii Żory–Pawłowice.
- 30 stycznia 1945 – pierwszy radziecki ostrzał artyleryjski miasta,
- 2 lutego 1945 – radzieckie przygotowanie artyleryjskie i bombowe,
- 5–6 lutego 1945 – ewakuacja niemieckich mieszkańców Żor przez Borynię, Ostrawę, Linz do Braunau am Inn,
- 10 marca 1945 – radzieckie przygotowanie artyleryjskie i bombowe,
- 17 marca 1945 – 38. Armia pod dowództwem gen. Kiryła Moskalenki otrzymała definitywny rozkaz zdobycia Żor, Wodzisławia Śląskiego oraz Opawy natomiast siły pomocnicze tej armii otrzymały rozkaz zdobycia Jastrzębia i Moszczenicy, z kolei 60. Armia gen. Pawła Kuroczkina otrzymała rozkaz zdobycia Raciborza.
- W dniu 24 marca 1945 roku, po uprzednim przygotowaniu lotniczo-artyleryjskim, zmasowane natarcie radzieckiej 38. Armii wspomożone odwodami 1. Frontu Ukraińskiego, 5. Korpusem Zmechanizowanym Gwardii z 4. Frontu Ukraińskiego oraz 1. Czechosłowacką Samodzielną Brygadą Pancerną pod dowództwem ppłk Vladimira Janko doprowadziło do wyzwolenia miasta spod okupacji niemieckiej. Na skutek walk 80% zabudowy miasta zostało doszczętnie zburzone. Skala zniszczeń wynikała z faktu, iż władze radzieckie podjęły decyzję, aby 1. Front Ukraiński pod dowództwem marszałka Iwana Koniewa wyzwolił uprzemysłowiony obszar Górnego Śląska przy najmniejszych stratach. Ta umiejętna ofensywa wojsk radzieckich polegała na okrążeniu wojsk niemieckich w taki sposób, iż pozostawiono im wąską gardziel, którą mogli się ewakuować w kierunku na Żory. Katowice zostały wyzwolone w dniu 27 stycznia, Chorzów zaś 28 stycznia 1945 roku. Podobne zniszczenia dotknęły sąsiednie miejscowości.
Przypisy
- ↑ K. Popiołek: Historia Śląska od pradziejów do 1945 roku. Katowice: 1972, s. 510.
Zobacz też
Media użyte na tej stronie
Flag of Hungary from 6 November 1915 to 29 November 1918 and from August 1919 until mid/late 1946.
Autor: , Licencja: CC BY-SA 3.0
Abstract crossed rifles symbol on sunburst
this is the flag of the Soviet Union in 1936. It was later replaced by File:Flag of the Soviet Union (1955-1980).svg.
Autor: SANtosito, Licencja: CC BY-SA 4.0
Relief Location map of Silesian Voivodeship, Poland. Geographic limits of the map:
- N: 51.1617 N
- S: 49.2956 N
- W: 17.8872 E
- E: 20.0559 E