Bitwa pod Entrames

Bitwa pod Entrames
Wojny wandejskie
ilustracja
Czas27 października 1793
MiejsceEntrames niedaleko Majenny
TerytoriumFrancja
PrzyczynaDążenia do restauracji monarchii
WynikZwycięstwo Rojalistów
Strony konfliktu
RojaliściRewolucjoniści
Dowódcy
Markiz Henri de la RochejacquelinGenerał François Joseph Westermann
Siły
31 00025 000,
19 dział
Straty
21004 000,
19 dział
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
miejsce bitwy
miejsce bitwy
47°59′48″N 0°42′45″W/47,996667 -0,712500
Wojny wandejskie

Thouars - Fontenay-le-Comte - Saumur - Nantes - Châtillon - Luçon - Tiffauges - Montaigu - Noirmoutier - La Tremblaye - Cholet


Virée de Galerne : Laval - Entrames - Fougères - Granville - Dol - Angers - Le Mans - Savenay

Dowódcą rojalistów był zaledwie 21-letni markiz Henri de Rochejacquelin

Bitwa pod Entrames – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 października 1793. Była to bitwa powstańców wandejskich, szuanerii i Wielkiej Armii Katolickiej i Królewskiej z ich rewolucyjnym wrogiem.

Przed bitwą

Armia powstańców Wandejskich, po porażce pod Virée de Galerne pod zaledwie 21-letnim markizem de Rochejacquelin, pragnąc odzyskać inicjatywę, rozpoczęła marsz na Paryż przez Laval i le Mans.

Obie armie spotkały się niedaleko Laval i Artain. Oddziały były tak blisko siebie, że jak mówią zapiski "niektórzy żołnierze mogli spojrzeć sobie w oczy".

Bitwa

Republikanie szli powoli, co jakiś czas strzelając. Rojaliści puścili do przodu kawalerzystów, a na skrzydłach strzelała piechota. Równocześnie wydzielony oddział konny zrobił koło i zaatakował działa rewolucjonistów, wycinając ich obsługę w pień. Widząc to Westermann rzucił swoją konnicę na buszujących na swoich tyłach rojalistów. Wykorzystała to królewska piechota, która strzelała do uciekających w popłochu rekrutów wroga, prąc do przodu, by dowódca wroga nie zdążył przerzucić reszty piechoty do ustawienia czworoboku. Część rewolucjonistów ustawiła czworobok mimo rozkazu odwrotu wydanego przez Westermanna, który wiedział, że jeśli konnica wroga wedrze się do czworoboku, będzie zgubiony, a rojaliści nie darują mu jego zbrodni. Czworobok zdążył już zadać niemałe straty siłom młodego markiza de Rochejacquelin, kiedy kawaleria z jednej strony i piechota z drugiej wzięły go w kleszcze. Rojaliści wygrali bitwę.

Rojaliści zdobyli amunicję i działa, do niewoli dostało się 400 wrogów, z których 340 zostało zabitych po sądach wojennych. Rojaliści mogli kontynuować marsz, jednak rewolucjoniści chcieli pokrzyżować szyki wandejczykom i szuanom i już 5 dni później doszło do bitwy pod Fougères, gdzie młody dowódca rojalistów stanął przeciw generałowi Brière.

Bibliografia

  • Smith, D., The Greenhill Napoleonic Wars Data Book. Greenhill Books, 1998.

Media użyte na tej stronie

Legenda miejsce bitwy.svg
Symbol miejsca bitwy do legendy mapy
Blessé Beaupuy.jpg
In October 1793, the Vendean troops crossed the Loire river to reach Granville, storming into Château-Gonthier on their way. As he injured, republican General Beaupuy is said to have cried out : « I couldn't conquer for the Republic, I shall die for her; » The drooping figure of the dying general offers a dramatic contrast with the victorious figure of the saber-wielding enemy. (But that's a legend, because Beaupuy died on Oktober 19th 1796 in the Black Forest in Germany.)
France relief location map.jpg
Autor: Eric Gaba (Sting - fr:Sting), Licencja: CC BY-SA 4.0
Blank physical map of metropolitan France for geo-location purpose.
Scale : 1:14 816 000 (accuracy : about 3,7 km) for the bathymetry. More maps of France, view → Commons Atlas of France.