Bitwa pod Ndżameną (2006)

Bitwa pod Ndżameną (2006)
Konflikt czadyjsko-sudański
Czas

13 kwietnia 2006

Miejsce

Ndżamena, Czad

Wynik

Zwycięstwo sił rządowych

Strony konfliktu
Rebelianci sudańscy (FUC)Flag of Chad.svg Czad
 Francja[1]
Położenie na mapie Czadu
Mapa konturowa Czadu, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
12°06′59″N 15°04′20″E/12,116389 15,072222

Bitwa pod Ndżameną (2006) – starcie, które miało miejsce 13 kwietnia 2006 roku, gdy siły rebeliantów przeciwne rządom prezydenta Idriss Déby, przeprowadziły szturm na Ndżamenę, stolicę Czadu.

Bitwa nastąpiła krótko po podpisaniu porozumień mających zażegnać konflikt trwający od 2005 roku, pomiędzy Sudanem a Czadem. Prezydent Czadu Idriss Déby zerwał stosunki dyplomatyczne oraz poinformował iż nie jest w stanie zapewnić bezpieczeństwa tysięcy sudańskich uchodźców w rejonie Darfuru[2].

Bitwa

Rebelianci próbowali zająć budynek Zgromadzenia Narodowego, jednak siły rządowe, wspierane przez francuski kontyngent, odparły atak[1]. Co najmniej 350 osób, wliczając rebeliantów, żołnierzy i cywili zginęło w walkach. 271 rebeliantów zostało wziętych do niewoli[3].

Następstwa

Czad

Prezydent Idriss Déby obwinił za atak rząd Sudanu, twierdząc, iż wiele z tych ataków było faktycznie wspieranych oraz kierowanych przez Sudan. Następnie zagroził wydaleniem 200000 sudańskich uchodźców z wschodniej części kraju[4].

Sudan nie zaprzeczył otwarcie oskarżeniom, w zamian za to oskarżył Czad o wspieranie bojowników w regionie Darfuru, gdzie arabska milicja walczy prawie trzy lata.

Prezydent stwierdził, że atak rebeliantów został tak zaplanowany, aby zachęcić przeciwników prezydenta wewnątrz kraju do nieposłuszeństwa, co miało doprowadzić do wojny domowej oraz zablokowania wyborów prezydenckich, w których Prezydent Déby został wybrany na trzecią już kadencję[5].

Inni

Działania sił rebeliantów ze ”Zjednoczonego frontu na rzecz demokratycznej zmiany” zostały potępione przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych. Sekretarz generalny Kofi Annan wyraził zaniepokojenie pogorszeniem sytuacji bezpieczeństwa w Czadzie[6]. Republika Środkowoafrykańska ogłosiła zamknięcie granicy z Sudanem 14 kwietnia, aby rebelianci nie przeniknęli na terytorium republiki[7].

Przypisy

  1. a b Idriss Deby – prezydent Czadu, sojusznik Zachodu i... zamordysta. konflikty.wp.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-05)]. (pol.).; wp.pl
  2. Andrew England: Chad severs ties with Sudan. Financial Times, 2006-04-15. [dostęp 2009-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  3. Latin American News Agency Prensa Latina. 2006-04-17. [dostęp 2009-04-17]. (ang.).
  4. Chad reassures UN, no expulsion of Darfur refugees. Sudan Tribune, 2006-04-17. [dostęp 2009-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-11-21)]. (ang.).
  5. Daniel Flynn: Chad's leader accuses Sudan of waging war. The Scotsman, 2006-04-18. [dostęp 2009-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-06-24)]. (ang.).
  6. UN condemns rebel attack in Chad. BBC News, 2006-04-14. [dostęp 2009-04-17]. (ang.).
  7. Daniel Flynn: After Battle in Capital, Chad Threatens to Expel Sudanese. New York Times, 2006-04-15. [dostęp 2009-04-17]. (ang.).

Media użyte na tej stronie

Battle icon active (rifles).svg
Autor: , Licencja: CC BY-SA 3.0
Abstract crossed rifles symbol on sunburst
Chad relief location map.jpg
Autor: Eric Gaba (Sting - fr:Sting), Licencja: CC BY-SA 3.0
Blank physical map of Chad as since the 2008-02 reform of the Regions, for geo-location purposes.