Bogusław Liberadzki
| ||
Bogusław Liberadzki (2015) | ||
Data i miejsce urodzenia | 12 września 1948 Sochaczew | |
Wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego VIII kadencji | ||
Okres | od 18 stycznia 2017 do 1 lipca 2019 | |
Przynależność polityczna | Postępowy Sojusz Socjalistów i Demokratów | |
Minister transportu i gospodarki morskiej | ||
Okres | od 26 października 1993 do 31 października 1997 | |
Przynależność polityczna | Sojusz Lewicy Demokratycznej | |
Poprzednik | Zbigniew Jaworski | |
Następca | Eugeniusz Morawski | |
Odznaczenia | ||
![]() ![]() ![]() |
Bogusław Marian Liberadzki (ur. 12 września 1948 w Sochaczewie) – polski polityk, ekonomista, profesor nauk ekonomicznych.
W latach 1993–1997 minister transportu i gospodarki morskiej. Poseł na Sejm III i IV kadencji, deputowany do Parlamentu Europejskiego V, VI, VII, VIII i IX kadencji, w latach 2017–2019 wiceprzewodniczący Europarlamentu VIII kadencji, wiceprzewodniczący Sojuszu Lewicy Demokratycznej.
Życiorys
Wykształcenie i praca zawodowa
Syn Józefa i Zofii[1]. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie[2]. W 1969 w ramach programu AIESEC wyjechał do Jugosławii[2]. W 1970 ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie[3]. W 1973 odbył trzymiesięczny staż w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Bratysławie. W 1975 obronił pracę doktorską, w 1981 uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1999 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych. W latach 1986–1987 był stypendystą Programu Fulbrighta na Uniwersytecie Illinois w Chicago[3].
Od 1971 był zatrudniony w Katedrze Transportu Szkoły Głównej Handlowej, początkowo jako asystent (do 1975), następnie adiunkt (do 1981) oraz docent (do 1999)[4]. W 2001 objął kierownictwo Katedry Transportu SGH.
W latach 1986–1989 pełnił funkcję dyrektora Ośrodka Badawczego Ekonomiki Transportu. Od 1988 do 1989 przewodniczył grupie zajmującej się ekonomiką i trendami rozwoju transportu w Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w Genewie. W 1998 został profesorem na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Transportu Akademii Morskiej w Szczecinie. W 1994 został członkiem Komitetu Transportu PAN, zasiadł w Radzie Naukowej Instytutu Transportu Samochodowego w Warszawie[2].
Działalność polityczna
W latach 1975–1981 należał do Socjalistycznego Związku Studentów Polskich. W latach 70. został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[5]. W latach 1989–1993 był podsekretarzem stanu w resorcie transportu i gospodarki morskiej. Następnie do 1997 pełnił funkcję ministra transportu i gospodarki morskiej w trzech kolejnych gabinetach. Od 1997 do 2004 zasiadał w Sejmie III i IV kadencji z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej (w 2001 został wybrany z okręgu szczecińskiego).
W 2003 został stałym obserwatorem Polski w Parlamencie Europejskim, od maja do lipca 2004 był eurodeputowanym V kadencji. W wyborach w 2004 startował z listy SLD-UP w okręgu wyborczym nr 13; uzyskał mandat europosła, otrzymując 25 335 głosów. W PE został członkiem Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów[6]. Przystąpił do Komisji Transportu i Turystyki oraz Komisji Budżetu. W 2008 uznany został za najbardziej pracowitego europosła (MEP Awards) w kategorii transport[7]. W wyborach w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję z ramienia tego samego komitetu[8].
28 kwietnia 2012 został wiceprzewodniczącym Sojuszu Lewicy Demokratycznej[9], pełnił tę funkcję do 2021. W wyborach w 2014 ponownie uzyskał mandat eurodeputowanego[10]. 18 stycznia 2017 w czasie sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w Strasburgu został wiceprzewodniczącym PE VIII kadencji[11]. W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję do Parlamentu Europejskiego z listy Koalicji Europejskiej[12].
Autor tekstów w tygodniku „Przegląd”[13] oraz „Dzienniku Trybuna”[14].
Odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
Życie prywatne
Jest żonaty, ma dwóch synów.
Przypisy
- ↑ Dane osoby pełniącej funkcje publiczne. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-10-27].
- ↑ a b c Biografia: Prof. Bogusław Liberadzki. liberadzki.pl. [dostęp 2019-10-27].
- ↑ a b Bogusław Liberadzki – Najnowsze informacje. wp.pl. [dostęp 2019-10-28].
- ↑ Prof. dr hab. Bogusław Liberadzki. sgh.waw.pl. [dostęp 2019-10-28].
- ↑ Bogusława Liberadzkiego życie polityczne i pozapolityczne. polskieradio24.pl, 2 czerwca 2019. [dostęp 2019-10-27].
- ↑ Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2011-12-12].
- ↑ Marta Sienicka: Nominacje do nagród MEP Awards. uniaeuropejska.org, 13 listopada 2011. [dostęp 2011-11-16].
- ↑ Dz.U. z 2009 r. nr 88, poz. 729.
- ↑ Jolanta Kowalewska: Agatowska: Surowość Millera była potrzebna. wyborcza.pl, 29 kwietnia 2012. [dostęp 2017-01-18].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-05-27].
- ↑ Ryszard Czarnecki i Bogusław Liberadzki wiceprzewodniczącymi PE. interia.pl, 18 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-18].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-06-13].
- ↑ Bogusław Liberadzki. tygodnikprzeglad.pl. [dostęp 2019-10-28].
- ↑ Bogusław Liberadzki. trybuna.info. [dostęp 2019-10-28].
Bibliografia
- Strona sejmowa posła IV kadencji. [dostęp 2011-11-16].
- Prof. dr hab. Bogusław Liberadzki, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2011-11-16] .
Media użyte na tej stronie
Uproszczony obraz godła Polski; oficjalne godło: Coat of arms of Poland-official.png
(c) Komitet Wyborczy Waldemara Pawlaka, CC BY-SA 3.0
Zdjęcia Waldemara Pawlaka na potrzeby kampanii prezydenckiej 2010
Autor: Adrian Grycuk, Licencja: CC BY-SA 3.0 pl
Wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego Bogusław Liberadzki podczas seminarium The future of parliamentary research services and libraries in an era of rapid change: How best to support elected members in their multiple roles zorganizowanym przez ECPRD, Czytelnia Biblioteki Parlamentu Europejskiego w Brukseli (budynek Altiero Spinelli)
(c) Kancelaria Senatu Rzeczypospolitej Polskiej , CC BY-SA 3.0 pl
Włodzimierz Cimoszewicz
Autor: Adrian Grycuk, Licencja: CC BY-SA 3.0 pl
Poseł do Parlamentu Europejskiego Bogusław Liberadzki w Sejmie
Autor: St.Mons, Licencja: CC0
Józef Oleksy na spotkaniu z liderami Szkoły Liderów Społeczeństwa Obywatelskiego (XIX SLSO)